Riksbank jako pierwszy zastosował ujemną stopę depozytową

The Financial Times zwraca uwagę, że na takie rozwiązanie nie poszli nawet Japończycy w najgorszym momencie kryzysu finansowego. Ujemna stopa depozytowa, czyli pobieranie odsetek przez bank centralny od depozytów składanych w nim przez banki komercyjne, ma skłonić te drugie do wzmożenia akcji kredytowej i zapobiec tzw. pułapce płynności. Tej ostatniej doświadczyła Japonia w pierwszych latach XXI wieku. 

Riksbank ma nadzieję, że banki komercyjne, chcąc uniknąć płacenia za trzymanie pieniędzy na depozycie, zwiększą akcję kredytową lub zaczną kupować aktywa, np. obligacje skarbowe i obligacje spółek, co efektywnie obniży ich rentowność. To z kolei pomoże gospodarce. Według FT, największym zwolennikiem ujemnej stopy depozytowej w szwedzkim banku centralnym jest wicegubernator Lars Svensson. Podczas lipcowego posiedzenia władz Riksbanku miał on przekonywać, że „nie ma nic dziwnego w ujemnej stopie procentowej”.

Henrik Mitelman, główny strateg rynku instrumentów dłużnych w SEB powiedział, że to, co zrobił Riksbank jest bardzo odważne i sygnalizuje rynkowi determinację banku centralnego w utrzymaniu stóp w pobliżu zera do momentu trwałego pojawienia się ożywienia gospodarczego.

Carl Milton, analityk rynku obligacji z Danske Bank w Sztokholmie uważa jednak, że w decyzji Riksbanku nie ma co dopatrywać się niczego pionierskiego, jak się to przedstawia. Wskazuje on, iż banki zwykle utrzymują stopę depozytową o 50 pkt. bazowych poniżej stopy repo. Kiedy Riksbank obniżył zatem tą ostatnią do historycznego minimum, wynoszącego 0,25 proc., nic dziwnego, że stopa depozytowa znalazła się na poziomie minus 0,25 proc.