Chemia z Grodziska

  • Materiał partnera
opublikowano: 20-01-2019, 22:00

Historia grodziskiej Polfy zaczęła się dużo w dużo wcześniej niż epoka PRL. Rozwój zakładów był możliwy dzięki zaangażowaniu Banku Gospodarstwa Krajowego w okresie II RP

Bank Gospodarstwa Krajowego (BGK), zgodnie ze swoimi statutowymi założeniami, od początku istnienia wspierał finansowo rozwój krajowej gospodarki. Jedną z form aktywności banku w tej dziedzinie były podejmowane na zlecenie rządu działania, mające na celu finansową ochronę oraz modernizację strategicznych, z punktu widzenia gospodarczych i militarnych interesów państwa, przedsiębiorstw. Liczba zakładów wchodzących w skład powstałego w drugiej połowie lat 20. tzw. koncernu BGK zmieniała się, osiągając w połowie kolejnej dekady stabilną liczbę pięciu. Jednym z nich, należących cały czas do koncernu BGK, były Zakłady Chemiczne „Grodzisk”.

Produkcja substancji chemicznych wykorzystywanych m.in. do
produkcji leków rozpoczęła się w Grodzisku już ponad 130 lat temu. Po II wojnie
światowej firma przekształciła się w typowe przedsiębiorstwo farmaceutyczne i
takim pozostaje do dziś.
Zobacz więcej

W SŁUŻBIE FARMACJI:

Produkcja substancji chemicznych wykorzystywanych m.in. do produkcji leków rozpoczęła się w Grodzisku już ponad 130 lat temu. Po II wojnie światowej firma przekształciła się w typowe przedsiębiorstwo farmaceutyczne i takim pozostaje do dziś. Fot. ARC

Początki firmy

Historia zakładów zaczyna się w 1885 r. w Grodzisku (któremu w 1928 r. dodano człon Mazowiecki) uruchomieniem Fabryki Chemicznej Georg Krell i S-ka, produkującej na potrzeby przemysłu i gospodarstw domowych aceton, esencję i kwas octowy. W 1904 r. akcje zakładów wykupiło Towarzystwo Akcyjne Zjednoczonych Fabryk Chemicznych S. T. Morozow, Krell, Ottman, w ramach którego fabryka rozpoczęła produkcję farmaceutyków. Na początku lat 20. XX w. przedsiębiorstwo przeszło kolejne przekształcenie, stając się spółką akcyjną Zakłady Chemiczne „Grodzisk”, produkującą m.in. esencję i kwas octowy, ocet, octan sodu i ołowiu, rozpuszczalniki dla przemysłu lakierniczego, celuloidowego i kosmetycznego, lakiery samolotowe, różnego rodzaje oleje techniczne, węgiel drzewny, alkohol etylowy, aceton, smołę oraz farmaceutyki (m.in. formalinę i chloroform). Węgiel drzewny oraz jego odmiana węgiel aktywny również używane były w przemyśle farmaceutycznym, chemicznym oraz zbrojeniowym — wypełniały pochłaniacze w maskach przeciwgazowych. Jednym z ubocznych produktów przy wytwarzaniu węgla drzewnego był spirytus etylowy używany jako rozpuszczalnik w procesie syntezy organicznej w przemyśle chemicznym, oraz jako składnik paliwa do silników spalinowych i przy produkcji materiałów wybuchowych.

Kłopoty i pomocna dłoń

Finansowe kłopoty firmy z końca drugiej połowy lat 20. sprawiły, że zakłady objęte zostały rządową pomocą za pośrednictwem BGK, który w 1928 r. wykupił 44,6 proc. udziałów w spółce. Jej kapitał akcyjny wynosił wówczas 3,25 mln zł. Początek kolejnej dekady przyniósł pogłębienie kryzysu gospodarczego i dalszy spadek zamówień. W 1933 r. pod nadzorem BGK w zakładach przeprowadzona została finansowa reorganizacja. Już w kolejnym roku spółka uzyskując nadwyżki finansowe mogła wypłacić akcjonariuszom 2 proc. dywidendy, a w 1935 r. 6 proc. W 1935 r. czysty zysk spółki wyniósł 2,6 mln zł, by rok później podwoić się. Do wybuchu II wojny spółka z roku na rok poprawiała kondycję finansową. Działania naprawcze podjęte w spółce przez BGK polegały m.in. na zwiększeniu zaangażowania w przemysł zbrojeniowy oraz unowocześnienie gałęzi farmaceutycznej. Jednym z efektów było opracowanie receptury i produkcja pierwszego w kraju leku z grupy chemioterapeutyków, syntetycznych leków do zwalczania chorób zakaźnych, oraz produkcja hexamethylenetetraminy, używanej również jako substancja czynna w paliwach stałych.

Spółka, poza fabryką w Grodzisku, posiadała zakłady w trzech innych miejscowościach. Od 1926 r. była to m.in. Fabryka Chemiczna S.A. w Hajnówce, produkująca w procesie pirolizy drewna m.in. spirytus drzewny (etylowy), kwas octowy oraz węgiel drzewny i w późniejszym okresie węgiel aktywny. Jej nowoczesne wyposażenie było tak naprawdę niemieckim łupem wojennym zdobytym w Belgii w fabryce amerykańskich zakładów wybudowanych tuż przed 1914 r. i przeniesionym w głąb okupowanego terytorium. Po II wojnie światowej zakłady produkcyjne w Grodzisku zostały częścią Przedsiębiorstwa Farmaceutycznego Polfa, przyjmując nazwę Polfa Grodzisk. W 2002 r. grodziska Polfa stała się częścią światowego koncernu farmaceutycznego Gedeon Richter.

Partnerem sekcji jest Bank Gospodarstwa Krajowego

© ℗
Rozpowszechnianie niniejszego artykułu możliwe jest tylko i wyłącznie zgodnie z postanowieniami „Regulaminu korzystania z artykułów prasowych” i po wcześniejszym uiszczeniu należności, zgodnie z cennikiem.

Podpis: Materiał partnera

Być może zainteresuje Cię też:

Polecane

Inspiracje Pulsu Biznesu

Tematy