Dębki Joanny Ambroziak

Wysłuchała Danuta Hernik
aktualizacja: 24-05-2018, 23:09

Współwłaścicielka Kliniki Ambroziak podkreśla, że Bałtyku nie można porównywać z ciepłymi morzami. To zupełnie inny świat: spacery plażą o każdej porze — w słońcu, o jego zachodzie, w sztormie... Kocha szczególnie jedno miejsce na Wybrzeżu.

Ma swój szum, kolorystykę i dramaturgię. Uważam, że to najpiękniejsze miejsce do spędzania czasu. Nie porównuję Dębek i Wybrzeża Bałtyckiego do egzotycznych miejsc, takich jak Malediwy czy Karaiby. To coś zupełnie innego. Wiatr, zapach wody, snujące się myśli, rozmowy, śmiech, odpoczynek. Rodzina i przyjaciele...

Wyświetl galerię [1/7]

Współwłascicielka Kliniki Ambroziak podkresla, ze Bałtyku nie mozna porównywac z ciepłymi morzami. To zupełnie inny swiat: spacery plaza o kazdej porze — w słoncu, o jego zachodzie, w sztormie... Kocha szczególnie jedno miejsce na Wybrzezu. FOT. ARCHIWUM PRYWATNE JOANNY AMBROZIAK, DĘBKI - KCK.KROKOWA.PL, DEBKI.PL, POMORSKA REGIONALNA ORGANIZACJA TURYSTYCZNA

Kaszubska historia. Na wschód Karwia i Jastrzębia Góra, na zachód Białogóra, na południe Jezioro Żarnowieckie, nad wydmami pas lasu, przy głównym (19.) wejściu na plażę Rybaczówka z wieżą widokową. Pośrodku ulica Spacerowa. Kilka wędzarni ryb, kilka dobrych restauracji i barów, pensjonaty, domki kempingowe, pole namiotowe. Teren Nadmorskiego Parku Krajobrazowego. Oto całe Dębki. Prawie całe...

Najpierw miejscowość była własnością klasztorną, między XVI a XVIII w. dzierżawiła ją rodzina Dembków. Po pierwszym rozbiorze przeszła w ręce pruskie. Przez Dębki kiedyś przebiegała polsko-niemiecka granica i był tu posterunek graniczny, w pobliżu są stare bunkry i pamiątkowy słup graniczny, ot taka ciekawostka.

Dawna osada rybacka (pozostało kilka chat rybackich z XIX w.), a już w latach 20. minionego wieku — letnisko. Upodobali je sobie zwłaszcza Wielkopolanie. Teraz wydaje mi się, że jadą tam wszyscy Polacy.

Spokój i szum morza. Pierwszy raz zabrał mnie do Dębek mój mąż, dla którego to było miejsce z młodości, kierunek wakacyjnych wypadów pod namiot. Zabrał mnie tam w maju. A ponieważ marzyło mi się takie ciche, spokojne miejsce nad morzem, oczywiście najlepiej na samej plaży, co w Polsce — z uwagi na budowę linii brzegowej — jest nie do zrealizowania, skończyło się na domku w pierwszej linii, 30 m. od brzegu. Ale i tak na plażę musimy przejść przez wydmę i kawałek lasu. Urok Dębek polegał też na ich dzikości, wszystkie ścieżki były piaszczyste. Wszystko było naturalne. Teraz, dzięki funduszom unijnym, wiele dróg wybrukowano, co nam się akurat nie podoba.

To miejsce jest wyjątkowe — ma bujne lasy, uroczą plażę — jedną z najpiękniejszych w Polsce. Szeroką, piaszczystą, z dalekim horyzontem. Tu wpada do morza rzeka Piaśnica, która co roku zmienia swój bieg. Idąc w stronę Białogóry, trafia się na plażę nudystów, mającą wiernych użytkowników od wielu lat.

Dębki mają wyjątkowy klimat — to nie jest Jastrzębia Góra czy Władysławowo. Jest luźna atmosfera, nie ma pompy, szpilek, nie trzeba się „ubierać”, nie trzeba się „pokazywać”.

To wciąż mała mieścina z głównym deptakiem, która latem ożywa, a po sezonie się wycisza. Do Dębek przyjeżdża bardzo wielu cudzoziemców, właśnie poza sezonem, właśnie dla ich unikalnego nastroju.

Mieszkańcy i wczasowicze. Dla mnie najpiękniej jest po sezonie. Wczasowicze wyjeżdżają, zapada cisza, ludzie znów zaczynają się sobie kłaniać w sklepie, wraca klimat małej miejscowości, która już zarobiła na przetrwanie do następnego lata. W Dębkach mieszka niepełne 200 osób. Kiedyś to była maleńka mieścina rybacka. Teraz w sezonie letnim, przede wszystkim w lipcu, są tam rodziny z dziećmi, dziadkowie z wnukami — przyjeżdża mnóstwo ludzi. Plaża jest cała zastawiona parawanami, odbywa się tam również wiele imprez sportowych. Wejście na plażę wprawdzie obrosło handlem, ale jeszcze bez jarmarku, wszystko pozostaje w klimacie, stoją wiklinowe kosze. Zaraz na początku stoi tzw. kontener. To corocznie rozkładana konstrukcja z drewna i kontenerów, tam się toczy plażowe życie towarzysko-barowe.

Tak, to prawda, że w Dębkach mają domy ludzie sztuki, teatru, artyści. Również oni dodają klimatu tej mieścinie.

Sezon zaczyna się z chwilą zakończenia szkoły, trwa do pierwszych dwóch tygodni sierpnia. Przez dwa ostatnie tygodnie tego miesiąca jest zazwyczaj piękna pogoda, ale już nie ma tłumów. Jest ciepło i pusto.

Jedyne takie miejsce. Mamy dużo dzieci w rodzinie — w wieku od czterech do 25 lat — i one wszystkie uwielbiają Dębki. Naturalnie z różnych powodów. Nasz najmłodszy, czterolatek, pyta: „Jedziemy do Dębek? Juś!”. A dwudziestopięciolatek brał ślub na plaży w Dębkach, w końcu sierpnia, w magicznym świetle późnego lata. I jeździ tam praktycznie przez cały rok, jak tylko mają z żoną wolny weekend. Nasze dzieciaki spędzają tam całe wakacje.

Uwielbiamy podróżować, zwiedzać, poznawać... Ale w sezonie wiosenno-letnim nie ruszamy się z kraju. Dębki są naszą bazą, letnim domem. To jest nasze miejsce na ziemi. Bez względu na pogodę. Nie musimy wychodzić na plażę. Szum morza słychać w domu. Tak samo jak szum wiatru wśród sosen. Czuć ten zapach, oddycha się morskim powietrzem we własnym ogrodzie... Ogrodzie, który jest w zasadzie lasem, z jagodami.

Dębki mają też specyficzny klimat pogodowy — tam jest zawsze chłodniej, morze jest zimne... Chyba, że w Warszawie i gdzieś tam jeszcze leje — wtedy w Dębkach jest upał. Dlatego spacery po plaży w kurtkach to norma. Nam jednak to nie przeszkadza.

Lokalnie i przyjaźnie. Robimy zakupy w miejscowym sklepiku. Mamy tam mnóstwo przyjaciół, m.in. sołtysa, więc spędzamy czas inaczej niż typowo wczasowo nad morzem. Nie leżymy na plaży. Chodzimy na spacery, oglądamy zachody słońca. Spotykamy miłych nam ludzi.

Przez Dębki przebiegają turystyczny szlak pieszy (Szlak Nadmorski Bałtycki), trasa rowerowa z Karwii do Białogóry i pętla konna (w Białogórze jest stadnina koni). Ale my w zasadzie nie ruszamy się nigdzie. Z dwoma wyjątkami. Na rowerach do Białogóry — prześliczna trasa przez las ma około 10 km, więc jeździmy całą rodziną. Przy samym wjeździe do Białogóry jest siedlisko, gdzie gospodarze mają domowe jedzenie, przepyszne naleśniki... i minizoo. Dla dzieci to wielka atrakcja. Są koniki, kozy, kury...

Drugi kierunek to spływ kajakowy Piaśnicą, który uwielbiamy. Płynie się kilka godzin, aż spod Jeziora Żarnowieckiego. Widoki, bociany, łabędzie, kaczeńce — cudnie.

W sezonie odwiedzamy restaurację U Ewy w Sasinie. Właściwie teraz nazywa się Ewa Zaprasza. Pamiętam ją od 20 lat, jej początki sięgają lat osiemdziesiątych. Niestety, latem jest tam zawsze tłum. Przyjeżdżają ludzie z całej Polski. Ale warto zajrzeć, bo jest tam znakomity nastrój, ciekawe wnętrza i dobre jedzenie. Chętnie odwiedzamy również restaurację Pan Kurczak w Dębkach. Także z przyjaźni. Dobre jedzenie, swojska atmosfera.

Sklep całoroczny w Dębkach prowadzą nasi przyjaciele. Prowadzą również bar. Niezwykle ciekawi ludzie — zjeździli cały świat, hodują egzotyczne zwierzęta. Właścicielowi na co dzień towarzyszy papuga. Cudowni ludzie, do których przyjeżdżamy z radością.

Zapraszamy znajomych, którzy lubią spędzać u nas czas, gotujemy w domu, cieszymy się tym naszym miejscem, bardzo je lubimy. Cenimy sobie czas spędzany tam wspólnie.

Jeździmy do Dębek autostradą A2, później obwodnicą Gdańska, przez Wejherowo, Krokową. Około 40 km od obwodnicy, 6 i pół godziny jazdy. Ale trzeba pilnować terminów i nie jechać, kiedy jadą wszyscy, bo trafia się na wielokilometrowe korki i zaczyna się gehenna. Znamy rytmikę dojazdu w ten region i pilnujemy się, żeby nie jechać tego dnia lub o tej porze, kiedy jadą wszyscy. Jeśli ktoś chce dojechać komunikacją zorganizowaną, może to zrobić pociągiem do Gdańska lub Wejherowa i dalej autobusem. Dojazd jest przez cały rok.

 

Joanna Ambroziak

Z wykształcenia ekonomistka, karierę zawodową rozpoczęła w firmie Optopol, gdzie otworzyła i rozwinęła dział dermatologii. Prezes i współwłaścicielka kliniki medycyny estetycznej i szpitala, które prowadzi wspólnie z mężem Marcinem Ambroziakiem. Placówki działają pod marką Klinika Ambroziak.

© ℗
Rozpowszechnianie niniejszego artykułu możliwe jest tylko i wyłącznie zgodnie z postanowieniami „Regulaminu korzystania z artykułów prasowych” i po wcześniejszym uiszczeniu należności, zgodnie z cennikiem.

Podpis: Wysłuchała Danuta Hernik

Być może zainteresuje Cię też:

Polecane

Inspiracje Pulsu Biznesu

Puls Biznesu

Po godzinach / Dębki Joanny Ambroziak