Dyrektywy bez tajemnic: VI Dyrektywa (art. 6 ustęp 2)

Mira Wszelaka
25-06-2003, 00:00

„Następujące czynności uznaje się za świadczenie usług za wynagrodzeniem: a) wykorzystywanie towarów stanowiących składniki majątku przedsiębiorstwa na potrzeby prywatne podatnika lub jego pracowników (...), b) nieodpłatne świadczenie usług przez podatnika na jego potrzeby osobiste lub jego pracowników (...)”.

Zgodnie z omawianym przepisem VI Dyrektywy, kraje należące do UE powinny traktować jako świadczenie usług za wynagrodzeniem czynności, które nie są bezpośrednio związane z prowadzoną przez podatnika działalnością gospodarczą. Może to być wykorzystanie towarów lub nieodpłatne świadczenie usług na potrzeby podatnika lub jego pracowników, ale też każde inne wykorzystanie towarów stanowiących składniki majątku firmy lub nieodpłatne świadczenie usług, którego celem nie jest prowadzenie działalności gospodarczej. Przy wykorzystaniu towarów czynność opodatkowana nastąpi jedynie wówczas, gdy podatek naliczony przy zakupie tych towarów podlegał w całości lub w części odliczeniu.

Andrzej Bernatek ekspert KP MG

Warto zauważyć, że chociaż forma tego przepisu wskazuje wyraźnie na konieczność implementowania zawartych w nim zasad do lokalnych regulacji obowiązujących w każdym z krajów należących do UE, to jednak istnieje również w VI Dyrektywie oddzielna klauzula stanowiąca, iż państwa członkowskie mogą odstąpić od wykonywania postanowień tego przepisu, o ile nie prowadzi to do pogorszenia warunków konkurencji. Z drugiej strony jednak, aby nie doszło do pogorszenia warunków konkurencji, państwa członkowskie są uprawnione do traktowania jako świadczenie usług za wynagrodzeniem świadczenie usług przez podatnika dla celów własnego przedsiębiorstwa, jeżeli podatek naliczony od tych usług (gdyby były świadczone przez innego podatnika) nie podlegałby odliczeniu w całości.

Polscy przedsiębiorcy, analizujący art. 6 (2) pod kątem swojej przyszłej działalności w UE, z pewnością powinni zwrócić uwagę na fakt, iż zgodnie z literalnym brzmieniem tego przepisu, nieodpłatne świadczenie usług na potrzeby osobiste podatnika, jego pracowników czy też na inne cele powinno zostać zrównane ze świadczeniem usług za wynagrodzeniem jedynie wówczas, gdy usługi te są faktycznie świadczone przez danego podatnika. Analogia do pewnych rozwiązań podatkowych obecnie stosowanych przez polskich podatników nasuwa się więc sama. Warto również pamiętać, że jeżeli przedsiębiorca będzie brać udział w świadczeniu usług we własnym imieniu, lecz na rzecz innej osoby, to zgodnie z zasadami VI Dyrektywy będzie traktowany jako podatnik, który nabył i wyświadczył dane usługi.

© ℗
Rozpowszechnianie niniejszego artykułu możliwe jest tylko i wyłącznie zgodnie z postanowieniami „Regulaminu korzystania z artykułów prasowych” i po wcześniejszym uiszczeniu należności, zgodnie z cennikiem.

Podpis: Mira Wszelaka

Polecane

Inspiracje Pulsu Biznesu

Puls Biznesu

Puls Firmy / Dyrektywy bez tajemnic: VI Dyrektywa (art. 6 ustęp 2)