Dyrektywy bez tajemnic: VI Dyrektywa (art. 7)

Mira Wszelaka
27-06-2003, 00:00

„Import towarów oznacza: a) wprowadzenie na terytorium Wspólnoty towarów nie spełniających warunków określonych w art. 23 i 24 traktatu ustanawiającego Europejską Wspólnotę Gospodarczą lub w przypadku, gdy towary są objęte postanowieniami traktatu ustanawiającego Europejską Wspólnotę Węgla i Stali nie znajdują się w swobodnym przepływie; b) wprowadzenie na terytorium wspólnoty z terytorium kraju trzeciego towarów innych niż towary, o których mowa w punkcie a).”

Definicja importu zawarta w art. 7 VI Dyrektywy jest na pierwszy rzut oka dość skomplikowana, odwołuje się bowiem do konkretnych postanowień traktatów ustanawiających Europejska Wspólnotę Gospodarczą oraz Europejską Wspólnotę Węgla i Stali. Generalizując, można powiedzieć, że importem w rozumieniu VI Dyrektywy jest przywóz na terytorium wspólnoty towarów z kraju nie należącego do niej. Tym samym nie stanowi importu obrót towarami między krajami członkowskimi. Opodatkowanie tych transakcji regulują zasady wewnątrzwspólnotowej dostawy towarów i wewnątrzwspólnotowego nabycia towarów.

Magdalena Iwanicka

ekspert KPMG

- Definicja importu, w jej obecnym brzmieniu, znalazła się w VI Dyrektywie w związku z postanowieniami traktatu z Maastricht znoszącego granice celne w obrębie Unii. Wcześniej, podobnie jak w polskiej ustawie o VAT, pod pojęciem importu rozumiano przywóz towarów na terytorium kraju członkowskiego. W związku z taką definicją VI Dyrektywa określa również miejsce, w którym dokonywany jest import. Zgodnie z zasadą ogólną, wyrażoną w art. 7 ust. 2 VI Dyrektywy, miejscem importu towarów jest to państwo członkowskie, na którego terytorium znajdują się towary w momencie wprowadzenia na teren wspólnoty. Od tej zasady istnieją jednak wyjątki. I tak, jeżeli w momencie wprowadzenia na terytorium wspólnoty towary zostaną objęte procedurą zawieszającą płatność cła, np. procedurę składu celnego, uszlachetniania czynnego, odprawy czasowej czy tranzytu, za miejsce importu uznaje się państwo członkowskie, na którego terenie procedura ta zostanie zakończona. Te szczególne uregulowania wynikają ze specyfiki obrotu towarowego, gdzie miejscem przeznaczenia towaru jest często inne państwo niż to, na którego terenie towar znalazł się po przekroczeniu granicy UE. Analogiczne zasady stosuje się do importu towarów z terytoriów, które co prawda stanowią część obszaru celnego wspólnoty, ale dla celów VI Dyrektywy są traktowane jak terytoria krajów trzecich, chodzi tu m. in. o stanowiącą część Niemiec wyspę Heligoland, należące do Hiszpanii Wyspy Kanaryjskie czy departamenty zamorskie Francji. Warto również zaznaczyć, że VI Dyrektywa pojęcie importu odnosi wyłącznie do towarów. Znane polskiej ustawie o VAT pojęcie importu usług w ogóle w tej regulacji nie występuje.

© ℗
Rozpowszechnianie niniejszego artykułu możliwe jest tylko i wyłącznie zgodnie z postanowieniami „Regulaminu korzystania z artykułów prasowych” i po wcześniejszym uiszczeniu należności, zgodnie z cennikiem.

Podpis: Mira Wszelaka

Polecane

Inspiracje Pulsu Biznesu

Puls Biznesu

Puls Firmy / Dyrektywy bez tajemnic: VI Dyrektywa (art. 7)