Krajowe Towarzystwo Melioracyjne

  • Materiał partnera
opublikowano: 17-02-2019, 22:00

W latach 1927-31 w skład tzw. koncernu BGK wchodziła spółka akcyjna Krajowe Towarzystwo Melioracyjne, co pozwalało bankowi na bezpośrednie finansowanie przedsięwzięć spółki

Jak wielkim problemem były dla naszych przodków wiosenne roztopy i okresowe powodzie świadczyć może popularna w XIX w. francuska definicja mówiąca, że „Polska jest to kraj bagnisty” (La Pologne est un pays marécageux). Mimo niewątpliwej złośliwości zawartej w tych słowach nie należy zaprzeczać ich słuszności. Z problemem melioracji, a raczej jej braku, walczyła założona w 1905 r. z inicjatywy Władysława Grabskiego spółka Warszawskie Towarzystwo Melioracyjne.

Znaczna część użytków rolnych przedwojennej Polski była
podmokła do tego stopnia, że np. na Polesiu do zwożenia z łąk siana używano
łodzi zamiast wozów. Do zmiany tej sytuacji istotnie przyczyniło się Krajowe
Towarzystwo Melioracyjne wspierane kapitałem przez Bank Gospodarstwa Krajowego.
Zobacz więcej

POLA ZAMIAST BAGIEN:

Znaczna część użytków rolnych przedwojennej Polski była podmokła do tego stopnia, że np. na Polesiu do zwożenia z łąk siana używano łodzi zamiast wozów. Do zmiany tej sytuacji istotnie przyczyniło się Krajowe Towarzystwo Melioracyjne wspierane kapitałem przez Bank Gospodarstwa Krajowego. Fot. PAC

Do wybuchu wielkiej wojny spółka zmeliorowała około 20 tys. ha gruntów oraz przygotowała do realizacji projekty melioracji dalszych 57 tys. ha. Przedsiębiorstwo wznowiło działalność w 1921 r. pod nową nazwą: Krajowe Towarzystwo Melioracyjne. Już wkrótce, w połowie dekady, samorządy powiatowe oraz spółki wodne coraz częściej podejmowały prace nad regulacją rzek, zamawiając projekty właśnie w Krajowym Towarzystwie Melioracyjnym. W 1926 r. spółka wykonała około 46 proc. wszystkich prac melioracyjnych w kraju i przygotowała projekty melioracyjne dla około 300 miejscowości (najwięcej w województwie łódzkim — 96), a w 1927 r. projekty regulacji rzek i kanałów o łącznej długości 380 km. Do 1927 r. BGK mógł wspierać finansowo działalność KTM jedynie poprzez udzielanie samorządom i spółkom wodnym pożyczek w obligacjach komunalnych.

W październiku 1927 r. zarząd Towarzystwa podjął decyzję o podwyższeniu kapitału zakładowego ze 120 do 500 tys. zł i w związku z tym złożył Bankowi ofertę zakupu 23 tys. akcji o wartości 232 tys. zł (czyli 22,1 proc.). Oferta została przyjęta z zastrzeżeniem, że zakupione akcje zostaną w przyszłości odstąpione reflektującym na nie samorządom bądź część udziałów obejmie Państwowy Bank Rolny. Już w roku 1931 zrealizowana została ta druga opcja, co zakończyło okres nieostrego rozdziału kompetencji obydwu banków w kredytowaniu przedsięwzięć melioracyjnych. W 1938 r. spółka postawiona została w stan likwidacji. Jednym z powodów takiej decyzji była krytyka kosztów projektów melioracyjnych, które obligatoryjnie zamawiano w Krajowym Towarzystwie Melioracyjnym. Monopolistyczna pozycja spółki doprowadziła do niekontrolowanego wzrostu kosztów oferowanych przez nią usług, co w konsekwencji miało wpływ na wzrost zadłużenia gospodarstw rolnych i problemów ze spłatą melioracyjnych kredytów.

© ℗
Rozpowszechnianie niniejszego artykułu możliwe jest tylko i wyłącznie zgodnie z postanowieniami „Regulaminu korzystania z artykułów prasowych” i po wcześniejszym uiszczeniu należności, zgodnie z cennikiem.

Podpis: Materiał partnera

Polecane

Inspiracje Pulsu Biznesu