Największa nieruchomość w historii świata

opublikowano: 10-03-2017, 00:00

W 1803 roku doszło do największej w historii transakcji zakupu nieruchomości, która uczyniła ze Stanów Zjednoczonych jeden z najrozleglejszych krajów świata. I to za jedyne 15 milionów dolarów...

Luizjana to w przybliżeniu obszar dorzecza Missisipi ciągnący się od Wielkich Jezior do Zatoki Meksykańskiej, w centrum kontynentu północnoamerykańskiego. 

Zobacz więcej

Obszar Luizjany na mapie z 1903 r. wydanej w setną rocznicę transakcji.

Odkrywać te tereny zaczęli Francuzi w 1673 r., którzy najpierw skrycie, w obawie przed Hiszpanami, później zaś otwarcie penetrowali szlak wielkiej rzeki. Pierwsze osiedle w Luizjanie, Biloxi, powstało w 1699, w obecnym stanie Missisipi. \W 1718 kolonialny gubernator Jean Baptiste Le Moyne założył Nowy Orlean. 

W szczytowym momencie terytorium to zamieszkiwało 30 tys kolonistów, skupionych głównie na południu tego obszaru. Kolonia nigdy nie osiągnęła niezależności ekonomicznej, konieczna była współpraca z autochtonicznymi Indianami, z którymi Francuzom udało się nawiązać i utrzymać przyjazne stosunki. Razem walczyli nawet z Brytyjczykami atakując kolonie rozciągnięte wzdłuż wschodniego wybrzeża. 

Anglicy i Hiszpanie zajęli Luizjanę w drugiej połowie XVIII wieku, po wojnie siedmioletniej, jednak był to podbój tylko formalny, zapisany w traktatach a nie praktycznie zrealizowany. Francuskiego żywiołu nie dało się wyplenić i w 1800 r. terytorium powróciło pod władanie Paryża. Napoleon za oddanie kolonii obiecał Hiszpanii Toskanię, ale nigdy przyrzeczenia nie zrealizował.

Niezwykle sprawny dyplomata, minister spraw zagranicznych Francji, Talleyrand, w rozmowie z amerykańskim ambasadorem w 1802 r. poruszył temat Luizjany. W odpowiedzi usłyszał obawy dotyczące utrzymania interesów amerykańskich w Nowym Orleanie. Talleyrand miał odrzec: "Niepokoicie się o Nowy Orlean? Kupcie go!". Francja potrzebowała pieniędzy i spłaty długów, Amerykanie potrzebowali terytoriów.

Wartość transakcji wyniosła 15 milionów dolarów, czyli 78 milionów franków. Zawierał się w tym zakup terenów oraz spłata francuskich długów zaciągniętych w USA. Gotówkę pożyczył Amerykanom londyński Barings Bank (oprocentowanie 6% rocznie), przez co zapłacili oni ostatecznie 23 213 568 dolarów. Co ciekawe, Wielka Brytania była w tym czasie w stanie wojny z Francją, ale nie przeszkadzała swoim bankierom prowadzić tego rodzaju interesy. 

Dokumenty zakupu podpisano 30 kwietnia 1803 r. Tego samego roku, 20 października transakcję zatwierdził Senat, a 20 grudnia Kongres. Uroczystość przekazania terytoriów przez Francję odbyła się 10 marca 1804 r. w Saint Luis. W wyniku zakupu Stany Zjednoczone stały się właścicielem ponad 2 milionów kilometrów kwadratowych stanowiących obecnie 23% ich terytorium.

Współcześnie teren ten jest zajmowany w całości lub częściowo przez stany: Alabama, Arkansas, Północna Dakota, Dakota Południowa, Illinois, Indiana, Iowa, Kansas, Kentucky, części Kolorado, Minnesota, części Montany, Nowy Meksyk, Luizjana (Luizjana właściwa), Missisipi, Missouri, Nebraska, Ohio, Oklahoma, północny Teksas, Tennessee, Wisconsin, części Wyoming, a także ziemie należące dziś do Kanady w prowincjach Manitoba, Saskatchewan i Alberta

© ℗
Rozpowszechnianie niniejszego artykułu możliwe jest tylko i wyłącznie zgodnie z postanowieniami „Regulaminu korzystania z artykułów prasowych” i po wcześniejszym uiszczeniu należności, zgodnie z cennikiem.

Podpis: Marcin Dobrowolski

Polecane

Inspiracje Pulsu Biznesu

Tematy