Pozmeat <POZM.WA> Raport biegłego rewidenta d/s szczególnych PRICEWATERHOUSECOOPERS - część 29

Piotr Kuczyński
01-10-2003, 10:10

Pozmeat <POZM.WA> Raport biegłego rewidenta d/s szczególnych PRICEWATERHOUSECOOPERS - część 29 3.145 Niezależnie od powyższego, zwracamy uwagę, iż Prokuratura Apelacyjna w Poznaniu prowadząc postępowanie przygotowawcze w sprawie dotyczącej przyjęcia z Lichtensteinu pod firmą Diationik Investment Group Ltd. środków płatniczych i ich dalszego transferu przy wykorzystaniu polskiego systemu bankowego ("tzw. pranie brudnych pieniędzy"), postanowiła w dniu 6 stycznia 2003 r. zażądać od Spółki wydania m.in. wydruków księgowych rozrachunków za okres 1997-2002 ABT Engineering i MPC. Dodatkowo, celem ustalenia przesłanek wyboru firmy ABT Engineering na głównego wykonawcę inwestycji w Robakowie, dnia 11 lipca 2003 r. Prokuratura Apelacyjna zwróciła się do Spółki z prośbą o nadesłanie całej dokumentacji w zakresie ofert złożonych Spółce w związku z prowadzoną inwestycją w Robakowie.
Analiza rynku mięsa
3.146 W ramach skróconej analizy rynku produkcji i spożycia mięsa ustaliliśmy następujące fakty:
· Polska jest jednym z wiodących światowych producentów wieprzowiny: krajowa produkcja, w latach 1996-2000, była raczej stała i wykazywała wahania nie przekraczające 10%. Natomiast w przypadku wołowiny można zaobserwować stopniowy spadek produkcji (wykresy 1.1 i 1.2); Wykres 1.1: Produkcja wieprzowiny (w tys. ton) Wykres 1.2: Produkcja wołowiny (w tys. ton)
Źródło: IERiGŻ Źródło: IERiGŻ
· Spożycie mięsa w Polsce, na przestrzeni 10 lat poprzedzających podjęcie wstępnych działań związanych z planowaniem inwestycji (tj. w latach 1986-1995), charakteryzowała duża zmienność (wykres 1.3);
· Przeciętny Polak w roku 1997 spożył o 7% mniej mięsa niż w roku 1986. W okresie planowania i przygotowywania inwestycji nie wystąpiły istotne przesłanki pozwalające zakładać gwałtowny wzrost rynku;
Wykres 1.3: Indeks spożycia mięsa w Polsce per capita w latach 1986-2001 (wartość indeksu w roku 1986=100)
3.147 Źródło: Opracowanie własne na podstawie danych GUS
· Zwiększanie dochodów Polaków nie pociągało za sobą zwiększenia popytu krajowego na mięso (wykres 1.4);
Wykres 1.4: Zmiana poziomu spożycia mięsa na tle zmiany dochodów mieszkańców
Źródło: Opracowanie własne na podstawie danych GUS
· Porównanie struktury spożycia mięsa w Polsce i w Unii Europejskiej w roku 1998 wskazuje na fakt, iż w przypadku dążenia do wyrównania struktury spożycia do krajów Unii Europejskiej, należałoby się raczej spodziewać relatywnego spadku udziału spożycia mięsa czerwonego (w tym w szczególności mięsa wieprzowego) na korzyść mięsa drobiowego (wykres 1.5);
Wykres 1.5: Struktura spożycia mięsa w Polsce i UE w roku 1998
Uwaga: nie uwzględnia spożycia baraniny i podrobów
· Analiza spożycia mięsa w latach 1986-1996 wskazuje, iż udział wieprzowiny w menu Polaków zmieniał się jedynie nieznacznie, a wołowiny systematycznie spadał. Rosło natomiast znaczenie drobiu, który znajdował się poza obszarem zainteresowania Spółki (Wykres 1.6).
Wykres 1.6: Zmiana struktury spożycia mięsa (bez podrobów) w latach 1986-2002
3.148 Źródło: GUS · W okresie planowania i przygotowywania inwestycji nie istniały przesłanki pozwalające postrzegać sprzedaż eksportową jako szczególnie ważne źródło stymulujące wzrost rynku w przyszłości.
· Zwracamy także uwagę, iż już w Biznes Planie 1 przedstawiono cały szereg czynników skutecznie ograniczających popyt zewnętrzny (załącznik 1.8, str. 47), między innymi:
· brak subsydiowania eksportu,
· wysokie cła stosowane przez Unię Europejską i kraje byłej Wspólnoty Niepodległych Państw,
· niska kwota w ramach preferencyjnych stawek celnych.
Wnioski PwC
Ocena zasadności podjęcia decyzji o inwestycji w Robakowie
3.149 Biorąc pod uwagę fakt, iż już podczas prywatyzacji Spółki w 1993 r., nabywcy Spółki zobowiązali się do przeniesienia ubojni poza teren miasta Poznania w nieprzekraczalnym terminie 10 lat, a ponadto m.in. lokalizacja ubojni w centrum miasta była sprzeczna z przepisem o strefie ochronnej, wyeksploatowane budynki i infrastruktura instalacyjna wymagały znacznych nakładów w przypadku planów długofalowej dalszej eksploatacji, nie było możliwości technicznych przystosowania zakładów do wymogów UE, następował wzrost wymagań konsumentów, co do jakości produktów, a lokalizacja w zabytkowym budynku była hamulcem rozwoju, uważamy, iż decyzja o budowie zakładu celem przeniesienia ubojni poza teren miasta była jak najbardziej uzasadniona.
3.150 Natomiast zupełnie oddzielnym zagadnieniem podlegającym naszej analizie jest ocena zasadności podjęcia decyzji o inwestycji w rzeczywiście dokonanym zakresie.
3.151 Już w 1997 r. przygotowane zostały przez niezależnego konsultanta dwa biznes plany (Biznes Plan 1 i Biznes Plan 2) oraz podsumowanie Biznes Planu 1 (Synteza 1), z których jasno wynikało, iż możliwe do realizacji były dwa z trzech przedstawionych wariantów realizacji inwestycji: podstawowy (ubój plus rozbiór do roku 1999, przetwórstwo po roku 2000 w zależności od rozwoju sytuacji rynkowej i możliwości finansowych Spółki, o całkowitych nakładach 67 mln zł) oraz pośredni (ubój plus rozbiór plus przetwórstwo - zdolności przetwórcze wyższe od wariantu podstawowego o około 39% - o całkowitych nakładach 99 mln zł), natomiast z punktu widzenia bezpieczeństwa działalności Spółki oraz spłaty kredytów rekomendację konsultanta uzyskał jedynie wariant podstawowy. Należy podkreślić, iż wariant docelowy (budowa kompletnego zakładu ubojowo-przetwórczego, łącznie z produkcją konserw, pod klucz, z nowoczesnymi ciągami technologicznymi i jednoczesnym zaniechaniem produkcji w dotychczasowych trzech lokalizacjach - zdolności przetwórcze wyższe od wariantu podstawowego o około 97% - o całkowitych nakładach 137 mln zł) został przez konsultanta odrzucony jako przekraczający możliwości finansowe Spółki. W podsumowaniu Syntezy 1 autorzy zwracali wręcz uwagę, iż "zintensyfikowanie i przyspieszenie realizacji programu inwestycyjnego z uwagi na zdolności finansowe Spółki w chwili obecnej jest bardzo trudne i ryzykowne, wyższe nakłady inwestycyjne musiałyby zostać sfinansowane poprzez zaciągnięcie dodatkowych kredytów, pogorszy to wypłacalność Spółki oraz zagrozi utratą zdolności do spłaty kredytu."
3.152 Biorąc pod uwagę ww. uwarunkowania zewnętrzne, trudno uzasadnić tezę, iż należało się spodziewać znacznego wzrostu zainteresowania produktami Spółki przez zagranicznych odbiorców. Ponadto, oczekiwanie znacznego wzrostu spożycia mięsa czerwonego nie miało fundamentalnego uzasadnienia w danych historycznych. Dodatkowo zakładając, że wzrost rynku będzie miał charakter wyrównywania wielkości spożycia per capita do poziomów notowanych w Unii Europejskiej (ok. 85 kg / osobę w roku 1998), nie brano pod uwagę faktu, istotnego z punktu widzenia Spółki i planowanej inwestycji, że ewentualny rozwój rynku w dużej mierze napędzany będzie wzrostem popytu na produkty drobiowe. 3.153 W konsekwencji, w zakresie przychodów ze sprzedaży, już Biznes Plan 1 oraz Biznes Plan 2 zakładał, w sposób bardzo optymistyczny i uproszczony, tożsamość programu produkcji z programem sprzedaży. Również na podstawie analizy prognoz rynku mięsa pochodzących z okresu podejmowania decyzji inwestycyjnych, wydaje się, iż projekcja przychodów oparta o przyjęte założenia przedstawia podejście dość optymistyczne. W Biznes Planie 2 natomiast zakłada się, na podstawie analizy chłonności rynku, że wartość sprzedaży w wariantach pośrednim i docelowym będzie taka sama jak w wariancie podstawowym, co prowadzi do jednoznacznego wniosku, że z punktu widzenia możliwości sprzedaży nie było rozsądnego uzasadnienia dla zwiększania skali inwestycji, bowiem każde zwiększenie skali inwestycji (nakładów kapitałowych) przy tej samej wielkości przychodów było mniej korzystne.
3.154 Założony w poszczególnych opracowaniach wzrost sprzedaży Spółki w poszczególnych latach w stosunku do roku poprzedniego został przedstawiony w następującej tabeli: 1999 2000 2001 2002 2003 2004 2005 2006
Biznes Plan 1 oraz Biznes Plan 2 10% 25% 14% 3% 3% 4% 0% 0%
Biznes Plan 3 41% 56% 8% 13% 8% 5% 3% 4%
3.155 W powyższej tabeli przedstawiono również porównanie założonego w Biznes Planie 1 i Biznes Planie 2 wzrostu sprzedaży ze wzrostem sprzedaży założonym w Biznes Planie 3, ostatecznie sporządzonym i realizowanym przez Spółkę.
3.156 Zakładany przez Spółkę wzrost przychodów ze sprzedaży był szczególnie wysoki w latach 1999 i 2000 i diametralnie różnił się od założeń niezależnego konsultanta, co z kolei, bez wskazania racjonalnych źródeł dodatkowych przychodów, należy uznać za zupełnie nierealne, także wobec rzeczywistego spadku sprzedaży Spółki, liczonej w cenach stałych, w latach 1995-1997 o około 1,3%, co wynika z Biznes Planu 3.
3.157 Założona w Biznes Planie 3 wartość finansowania kredytem bankowym w wysokości 63.365 tys. zł przekracza zakładaną w Biznes Planie 1 wartość 40.000 tys. zł o 58% (odpowiadającą jednocześnie wariantowi podstawowemu w Biznes Planie 2). W efekcie, obciążenia odsetkami od kredytu, przy jednoczesnym braku jakiegokolwiek zabezpieczenia przed wahaniami kursów walut (kredyty zaciągnięto głównie w dolarach lub innej walucie, podczas gdy przychody pochodziły głównie ze sprzedaży krajowej w złotych) bardzo znacznie wzrosły, co jak rozumiemy zostało w Biznes Planie 3 zrekompensowane wzrostem planowanej sprzedaży.
3.158 Ponadto, planowanie finansowania inwestycji długoterminowej środkami m.in. z kredytu obrotowego stwarzało istotne zagrożenie utraty płynności przez Spółkę przy jednoczesnym ryzyku postawienia wyżej wymienionego kredytu obrotowego w stan natychmiastowej wymagalności w przypadku powzięcia przez bank finansujący Spółkę informacji o niezgodnym z jego przeznaczeniem wykorzystaniu.
3.159 Jednocześnie pragniemy zwrócić uwagę na fakt, iż nie jest jasne, dlaczego Rada Nadzorcza w pierwszej kolejności, dnia 2 lipca 1998 r., zatwierdziła głównego wykonawcę inwestycji ABT Engineering, jednocześnie zatwierdzając podpisaną wcześniej przez Zarząd umowę z tym wykonawcą z gwarantowanym kosztem maksymalnym całej inwestycji w wysokości 19.113 tys. USD (66,7 mln zł wg kursu z tego dnia), a dopiero w następnej kolejności, dnia 21 września 1998 r. Rada Nadzorcza zatwierdziła Biznes Plan 3 zawierający inwestycję w zakład w wysokości 101,8 mln zł (28,3 mln USD). Ponadto, Rada Nadzorcza nie dokonała żadnej korekty inwestycji w związku z pojawieniem się już wtedy kryzysu rosyjskiego.
3.160 Podsumowując, uważamy, iż podjęcie przez Radę Nadzorczą w 1998 r. decyzji o istotnym zwiększeniu i zintensyfikowaniu skali inwestycji nie było uzasadnione ówczesnymi warunkami ekonomicznymi, zarówno wewnętrznymi, jak i zewnętrznymi, i niosło w sobie od początku bardzo poważne zagrożenie dla funkcjonowania Spółki.
Ocena zasadności poniesionych nakładów
3.161 Przez zasadność wydatkowanej kwoty rozumieć można z jednej strony otrzymanie, w zamian za wydatkowaną kwotę, dóbr i usług o adekwatnej wartości i jakości (ang. value for money), natomiast z drugiej strony można twierdzić, iż wydatkowane kwoty były zasadne, jeśli otrzymane w zamian za nie dobra i usługi były bona fide.
3.162 Ustalona przez nas faktyczna wartość nakładów inwestycyjnych dotyczących zakładu w Robakowie w latach 1996-2001 wyniosła 118.712 tys. zł, co po odjęciu kosztów alokowanych daje kwotę 110.557 tys. zł (odpowiednio 29.753 tys. USD oraz 27.709 tys. USD).
3.163 Nie dokonaliśmy wyceny zakładu w Robakowie. Natomiast porównanie rzeczywistych nakładów inwestycyjnych do nakładów planowanych zawartych w Biznes Planie 2 wskazuje, iż w przypadku niektórych istotnych kategorii tych nakładów, w szczególności budynków, wystąpiły istotne przekroczenia wielkości planowanych.
3.164 Ponadto, mimo że Spółka posiada stanowiącą podstawę rozliczenia inwestycji dokumentację, z której wynika, że suma nakładów inwestycyjnych wyniosła 118.712 tys. zł, w odniesieniu do niektórych istotnych komponentów składających się na tę kwotę, w szczególności budynków, Spółka nie przedstawiła nam odpowiedniej dokumentacji, która pozwalałaby w sposób nie budzący wątpliwości uzasadnić tą wartość.
3.165 Zwracamy jednocześnie uwagę, iż fakt braku struktury nakładów inwestycyjnych w zatwierdzonym przez Radę Nadzorczą do realizacji Biznes Planie 3, powoduje brak możliwości odpowiedniej kontroli wydatków inwestycyjnych, zarówno w trakcie realizacji inwestycji, jak i po jej zakończeniu. Rozumiemy jednocześnie, iż w okresie realizacji inwestycji Włodzimierz Nowaczyk był oddelegowany przez Radę Nadzorczą Spółki do indywidualnego nadzoru nad realizacją inwestycji i podczas całego procesu realizacji inwestycji brał w nim czynny udział. Zgodnie z oświadczeniem Jacka Jędrzejczaka, Prezesa Zarządu Spółki przez większość okresu realizacji inwestycji, Włodzimierz Nowaczyk osobiście "kierował inwestycją" (protokół ze spotkania Załącznik 1.1 a). W związku z tym, iż Włodzimierz Nowaczyk kierował inwestycją, jednocześnie sprawując nad nią funkcje kontrolne, w Spółce nie było efektywnego mechanizmu niezależnej kontroli nad inwestycją, ponieważ Rada Nadzorcza w pełni polegała na działaniach Włodzimierza Nowaczyka. Przedstawiona dokumentacja inwestycyjna nie zawiera opracowań, które potwierdzałyby, iż szczegółowe monitorowanie nakładów na inwestycję w odniesieniu do planu było okresowo wykonywane, lub też, że zostało wykonane po faktycznym zakończeniu inwestycji, co stanowi fundamentalne narzędzie bieżącej kontroli wydatków.
3.166 Podsumowując, stwierdzamy, iż nie jesteśmy w stanie jednoznacznie ocenić zasadności poniesionych przez Spółkę na inwestycję w Robakowie nakładów, ponieważ nie pozwala na to związana z tą inwestycją dostępna dokumentacja. Jednakże jednocześnie chcielibyśmy podkreślić, iż brak adekwatnej dokumentacji inwestycyjnej, w powiązaniu z innymi ww. faktami bądź oświadczeniami, wskazuje na możliwość wystąpienia bezzasadnych wydatków inwestycyjnych. 3.167 Naszym zdaniem, ewentualne dalsze prace, które mogłyby przyczynić się do uzyskania jasności czy nakłady inwestycyjne były bona fide, powinny obejmować: rozmowy z osobami biorącymi aktywny udział przy realizacji inwestycji (Włodzimierz Nowaczyk, Mirosław Czurak, Marian Pawlicki, Alfred Kapustka, Jacek Tuchołka), a także potwierdzenie i wyjaśnienie ewentualnych wzajemnych powiązań pomiędzy następującymi podmiotami i osobami: ABT Engineering, MPC, Diatonik, Włodzimierz Nowaczyk oraz Honorata Skrzypczak.
3.168 Naszym zdaniem, celem uzyskania jasności czy w zamian za wydatkowaną kwotę otrzymano dobra i usługi o adekwatnej wartości i jakości, należałoby przeprowadzić specjalistyczną wycenę zakładu w Robakowie.
4 Zagadnienie 2: Skorygowane sprawozdanie finansowe
4.1 Zagadnienie zawarte w Uchwale brzmiało: "Zasadność i zgodność z obowiązującymi przepisami (i) sporządzenia przez Zarząd Spółki skorygowanego rocznego sprawozdania finansowego za 2000 r. z dnia 23 stycznia 2002 r., po odbyciu Walnego Zgromadzenia Akcjonariuszy Spółki w dniu 29 czerwca 2001 r., które odmówiło zatwierdzenia sprawozdań finansowych za rok 2000, a następnie (ii) przedstawienia go do zaopiniowania biegłemu rewidentowi Spółki, (iii) przedstawienia go do oceny Radzie Nadzorczej i do (iv) rozpatrzenia i zatwierdzenia Walnemu Zgromadzeniu Akcjonariuszy Spółki zwołanemu na dzień 26 kwietnia 2002 r.". Ustalenia PwC
4.2 Sprawozdanie finansowe Spółki za rok 2000 (załącznik 2.1) zostało podpisane przez Zarząd dnia 5 kwietnia 2001 r. Sprawozdanie to było przedmiotem badania przez biegłego rewidenta z Centrum Biegłych Rewidentów "CBR" Sp. z o.o. w Poznaniu (biegły rewident Genowefa Chlebowska, nr ewidencyjny 4924/399). W wyniku przeprowadzonego badania, dnia 20 kwietnia 2001 r. biegły wydał opinię z badania sprawozdania finansowego Spółki (załącznik 2.2), które zostały podpisane z dniem 20 kwietnia 2001 r.
4.3 Spółka przekazała elektronicznie raport giełdowy za 2000 r. (załączniki 2.3) do KPWiG w dniu 30 kwietnia 2001 r.
4.4 Dnia 27 czerwca 2001 r. Rada Nadzorcza uchwałą nr 15 (załącznik 2.4) nie zgłosiła zastrzeżeń do sprawozdania finansowego oraz sprawozdania Zarządu z działalności Spółki za okres od dnia 1 stycznia do dnia 31 grudnia 2000 r. oraz uchwałą nr 16 (załącznik 2.5) zaopiniowała pozytywnie wniosek Zarządu o pokrycie straty netto za 2000 rok w kwocie 2.920.864,48 zł z kapitału zapasowego utworzonego zgodnie ze Statutem Spółki.
4.5 Dnia 29 czerwca 2001 r. odbyło się Zwyczajne Walne Zgromadzenie Akcjonariuszy. Protokół ze ZWZA sporządził asesor notarialny z Kancelarii Notarialnej w Warszawie przy ulicy Freta 53/55 m.1 (załącznik WZA-6). Program ZWZA obejmował min. głosowanie nad następującymi uchwałami:
· Uchwała nr 10: w sprawie rozpatrzenia i zatwierdzenia sprawozdania zarządu z działalności Spółki w 2000 r.,
· Uchwała nr 11: w sprawie rozpatrzenia i zatwierdzenia sprawozdania finansowego Spółki za 2000 r.,
· Uchwała nr 13: w sprawie sposobu pokrycia straty za 2000 r.
4.6 Uchwały nr 10 oraz nr 11 nie zostały podjęte. ZWZA podjęło uchwałę nr 13 w sprawie sposobu pokrycia straty za 2000 rok w kwocie 2.920.864,48 zł i zdecydowało pokryć ją z kapitału zapasowego utworzonego zgodnie ze statutem.
4.7 Protokół ze ZWZA z dnia 29 czerwca 2001 r. nie zawiera żadnej informacji odnośnie przyczyn nie zatwierdzenia sprawozdań finansowych za 2000 rok. Według informacji uzyskanej od Jolanty Pankiewicz, reprezentującej na tym zgromadzeniu BRE Bank, powodem głosowania przez BRE Bank przeciwko zatwierdzeniu tego sprawozdania finansowego był oczywisty brak zgodności tego sprawozdania z rzeczywistością: zakład w Robakowie prowadził produkcję w pełnym zakresie od ponad roku, natomiast sprawozdanie finansowe wciąż prezentowało ten zakład jako inwestycję niezakończoną. Według informacji uzyskanej od Jacka Jędrzejczaka, Andrzeja Wachnika oraz Elżbiety Stępień, kierowaniem inwestycją zajmował się de facto osobiście Włodzimierz Nowaczyk.
4.8 Art. 53 ust 1. UoR stwierdza, iż "Roczne sprawozdanie finansowe jednostki podlega zatwierdzeniu przez organ zatwierdzający, nie później niż 6 miesięcy od dnia bilansowego. Przed zatwierdzeniem roczne sprawozdanie finansowe (...) podlega badaniu (...)". Zgodnie z tym przepisem organ zatwierdzający powinien zatwierdzić sprawozdanie nie później niż w ciągu 6 miesięcy od dnia bilansowego. Natomiast art. 54. 1 UoR stwierdza, iż "Jeżeli po sporządzeniu rocznego sprawozdania finansowego jednostka otrzymała informacje o zdarzeniach mających istotny wpływ na treść jeszcze nie zatwierdzonego sprawozdania finansowego, to powinna ona sprawozdanie to odpowiednio zmienić, dokonując jednocześnie odpowiednich zapisów w księgach rachunkowych roku obrotowego, którego sprawozdanie finansowe dotyczy, oraz powiadomić o tym biegłego rewidenta, który sprawozdanie to bada lub badał". Z treści tego artykułu wynika, że sprawozdanie finansowe może ulec zmianie, jeśli nie zostało zatwierdzone przez organ zatwierdzający (ZWZA), natomiast Spółka była zobowiązana do skorygowania sprawozdania finansowego na podstawie informacji o zdarzeniach mających istotny wpływ na jego treść otrzymanych po sporządzeniu sprawozdania. Jeżeli informacje takie były dostępne przed sporządzeniem pierwszej wersji sprawozdania, ale zostały niewłaściwie zinterpretowane, bądź zignorowane, wobec niezatwierdzenia tych sprawozdań przez ZWZA, Spółka miała obowiązek uwzględnienia efektu takich informacji w księgach na podstawie przepisów o rzetelności sporządzanego sprawozdania finansowego, ponieważ na podstawie art. 4 ust. 1 UoR: "Jednostki obowiązane są do stosowania zasad rachunkowości w sposób prawidłowy, zapewniając rzetelne i jasne przedstawienie sytuacji majątkowej i finansowej, wyniku finansowego oraz rentowności jednostki". Na podstawie powyższego przepisu, w przypadku stwierdzenia nieprawidłowości bądź nierzetelności sprawozdania finansowego przed jego zatwierdzeniem Spółka miała obowiązek wprowadzenia koniecznych zmian. Dodatkowo, art. 6 ust. 1 UoR stwierdza, iż "W księgach rachunkowych i wyniku finansowym jednostki należy ująć wszystkie osiągnięte, przypadające na jej rzecz przychody i obciążające ją koszty związane z tymi przychodami dotyczące danego roku obrotowego, niezależnie od terminu ich zapłaty". Ponadto, art. 22 ust. 1 UoR stwierdza, iż "dowody księgowe powinny być rzetelne, to jest zgodne z rzeczywistym przebiegiem operacji gospodarczej, którą dokumentują (...)".
4.9 W rzeczywistości, wydarzenia związane z uruchomieniem zakładu w Robakowie wyglądały następująco:
4.10 Dnia 27 marca 2000 r. Starosta Poznański (załącznik 2.6) udzielił Spółce pozwolenia na użytkowanie części budynku produkcyjnego nr l, która obejmowała: część przetwórczą, kotłownię gazową, maszynownię chłodniczą, dwie stacje transformatorowe wbudowane w budynek wraz z pomieszczeniami pomocniczymi i socjalno-biurowymi pod warunkiem zakończenia całości robót budowlano montażowych do dnia 31 lipca 2000 r. oraz uzyskania pozwolenia na użytkowanie całości inwestycji wraz z infrastrukturą towarzyszącą. 4.11 Dnia 29 marca 2000 r. w związku z jednostronnym rozruchem technologicznym zadania pn. Budowa Zakładu Ubojowo - przetwórczego dla Spółki komisja w składzie: Tomasz Radojewski (Główny Inżynier), Roman Woźniak (Kierownik Wytwórni wędlin w Środzie Wlkp.), Włodzimierz Puszawa (Kierownik Działu Technicznego i Kontroli Jakości), Zbigniew Jóźwiak (Starszy Mistrz Działu Produkcji Wędlin - Poznań Garbary), Arkadiusz Miliński (Kierownik Wytwórni Konserw), Wiesława Makarewicz (Kierownik Działu - Inspektorat BHP i przeciw pożarowy) oraz Eugeniusz Lorenc (Kierownik Działu Administracji) stwierdziła, że rozruch technologiczny poszczególnych etapów zakończył się pozytywnie, osiągnięto prawidłowe parametry i wyniki produkcyjne. Komisja wnioskowała o zaprzestanie produkcji w podległych jednostkach i oddanie do eksploatacji nowego zakładu, przyjmując dzień 1 kwietnia 2000 r. jako datę przekazania zakładu do eksploatacji (załącznik 2.7). 4.12 Dnia 19 kwietnia 2000 r. Spółka wysłała do Komisji Papierów Wartościowych i Giełd raport bieżący (załącznik 2.8), w którym Zarząd oświadcza, iż "(...) po pomyślnie przeprowadzonych wstępnych próbach linii technologicznych: ubojowej, rozbiorowej oraz przetwórczej podjęto regularną produkcję na wszystkich wydziałach zakładu zmierzając do osiągnięcia zakładanych zdolności produkcyjnych tym samym przeniesione zostały i zamknięte dotychczasowe jednostki produkcyjne zlokalizowane: w Poznaniu przy ul Garbary, w Poznaniu przy ul. Wilkońskich i Środzie Wlkp. Całość produkcji rzeźniano - przetwórczej Spółki odbywa się w nowo wybudowanym zakładzie w Robakowie".
4.13 Dnia 13 czerwca 2000 r. ABT Engineering wystosowała pismo do Włodzimierza Nowaczyka (załącznik 2.9), w którym wyraźnie stwierdza, iż zakład jest na pełnym rozruchu od dnia 24 marca 2000 r.
4.14 Zgodnie z art. 32 ust. 4 UoR, (...) odpisów amortyzacyjnych (umorzeniowych) dokonuje się zgodnie z planem amortyzacji, poczynając od pierwszego dnia miesiąca następującego po miesiącu, w którym przyjęto do używania środek trwały", natomiast art. 6 ust. 1 UoR stwierdza, iż "w księgach rachunkowych i wyniku finansowym jednostki należy ująć wszystkie osiągnięte, przypadające na jej rzecz przychody i obciążające ją koszty związane z tymi przychodami dotyczące danego roku obrotowego, niezależnie od terminu ich zapłaty".
4.15 Dnia 31 lipca 2001 r. Zarząd uchwałą nr 9a (załącznik 2.10) podjął decyzję o rozliczeniu zadania inwestycyjnego pt. "Zakład ubojowo-przetwórczy w Robakowie" z dniem 1 kwietnia 2000 r. w związku z prowadzeniem produkcji od dnia 1 kwietnia 2000 r. w zakładzie produkcyjnym znajdującym się w Robakowie oraz wygaszeniem działalności produkcyjnej w zakładach nr 1 przy ul. Garbary 101/111, nr 2 przy ul. Wilkońskich 8 w Poznaniu oraz nr 3 przy ul. Kilińskiego 33 w Środzie Wielkopolskiej. 4.16 Osobą odpowiedzialną w Spółce za rozliczanie inwestycji był do końca lutego 2001 r. Marian Pawlicki, Kierownik Działu Inwestycyjno - Budowlanego. W marcu 2001 r. dokumentację po Marianie Pawlickim, który odszedł ze Spółki z dniem 28 lutego 2001 r., przejął Leszek Wichłacz, piastujący w Spółce stanowisko Specjalisty ds. technicznych, według którego rzeczywiste rozliczenie inwestycji rozpoczęło się we wrześniu 2001 r. i zostało zakończone w grudniu 2001 r. Wg informacji otrzymanej od Elżbiety Stępień ostateczne wartości środków trwałych z inwestycji były ustalone już na koniec listopada 2001 r. stąd rozliczenie inwestycji nastąpiło dokumentami PK na koniec listopada 2001 r.
4.17 UoR nie zawiera przepisów, które określałyby ostateczny termin zamknięcia ksiąg rachunkowych za dany rok obrotowy. Jedynym wyznacznikiem jest data zatwierdzenia sprawozdania finansowego przez WZA. Ponieważ sprawozdanie finansowe z kwietnia 2001 r. nie zostało zatwierdzone, księgi rachunkowe Spółki nie zostały zamknięte, zgodnie z art. 12 Ust. 4 UoR, który stwierdza, iż ostateczne zamknięcie i otwarcie ksiąg rachunkowych jednostki kontynuującej działalność powinno nastąpić najpóźniej w ciągu 15 dni od dnia zatwierdzenia sprawozdania finansowego za rok obrotowy. W związku z tym efekty rozliczenia inwestycji zostały wprowadzone do ksiąg roku 2000.
4.18 Rozliczenie inwestycji zostało odzwierciedlone w sprawozdaniu finansowym za 2000 r. poprzez wprowadzenie korekt od 1 do 8 wymienionych w tabeli poniżej.
4.19 Spółka dokonała rozliczenia inwestycji dokumentami PK z dnia 30 listopada 2001 r. oraz dokumentami PK z dnia 3, 4 i 18 stycznia 2002 r. (załącznik 2.11). Największe korekty dotyczyły wyksięgowania z wartości inwestycji aktywowanych w okresie od 1 kwietnia do 31 grudnia 2000 r. odsetek od kredytów inwestycyjnych (3.746.152,05 zł), ujemnych i dodatnich różnic kursowych (odpowiednio 3.899.401,53 zł oraz 127.375,88 zł), prowizji i innych opłat bankowych (202.074,28 zł). Dodatkowo istotną korektą, która wyniknęła w związku z rozliczaniem inwestycji, była korekta kosztu własnego linii do rozbioru sprzedanej w maju 2000 r. na zasadach leasingu zwrotnego do ING BSK Leasing S.A.:
4.20 Faktura dotycząca zakupu linii do rozbioru mięsa nr 1030308 z dnia 2 grudnia 1999 r. od KJ MASKINFABRIKEN (załącznik 2.12) opiewa na wartość 10.100.000,00 DKK i została wyceniona według kursu z dnia 2 grudnia 1999 r. na wartość 5.677.210,00 zł. Wartość ta została zwiększona o kwotę 9.595,00 zł o różnice kursowe na podstawie PK 978/VI/2000 (załącznik 2.13). Łączna wartość nabycia linii wyniosła 5.686.805,00 zł. Faktura została zarejestrowana w rejestrze zakupów inwestycyjnych za miesiąc czerwiec 2000 r. pod numerem 43.
4.21 W dniu 30 maja 2000 r. zawarto z ING BSK LEASING S.A umowę leasingu operacyjnego nr 10/0016/0070/00, która ze strony Spółki została podpisana przez Prezesa Zarządu, Jacka Jędrzejczaka i Członka Zarządu, Elżbietę Zbierską (załącznik 9.14). Nakłady inwestycyjne dotyczące linii do rozbioru mięsa zostały sprzedane fakturą nr 13100 z dnia 2 czerwca 2000 r. za 6.150.000,00 zł netto plus VAT w wysokości 1.353.000,00 zł (łącznie 7.503.000,00 zł) (załącznik 2.14) na zasadach leasingu zwrotnego (nie analizowaliśmy, czy leasing ten miał w istocie charakter leasingu finansowego czy operacyjnego).
4.22 Dnia 13 lipca 2000 r. pod datą 30 czerwca 2000 r. błędnie wyksięgowano z konta inwestycji wartość 4.296.279,00 zł dowodem PK 974/VI/2000 (załącznik 2.15), jako koszt własny sprzedaży linii do rozbioru. Różnicę tj. 1.390.526,00 zł wyksięgowano z konta inwestycji dokumentem PK 2271/XII/2000 (załącznik 2.11) dopiero w korektach sprawozdania za 2000 r.
4.23 Spółka na transakcji sprzedaży linii do rozbioru zrealizowała ostatecznie zysk księgowy w wysokości 463.195 zł (6.150.000 zł minus 5.686.805 zł).
4.24 Korekty wynikowe wprowadzone do sprawozdania finansowego Spółki sporządzonego dnia 5 kwietnia 2001 r. przedstawia poniższa tabelka. zł Uzasadnienie Spółki Strata netto przed korektą: 2.920.864,48
L.p. Korekty wynikające z rozliczenia zadania inwestycyjnego - zakład w Robakowie 14.300.506,80

© ℗
Rozpowszechnianie niniejszego artykułu możliwe jest tylko i wyłącznie zgodnie z postanowieniami „Regulaminu korzystania z artykułów prasowych” i po wcześniejszym uiszczeniu należności, zgodnie z cennikiem.

Podpis: Piotr Kuczyński

Polecane

Inspiracje Pulsu Biznesu

Puls Biznesu

Puls Inwestora / Pozmeat &lt;POZM.WA&gt; Raport biegłego rewidenta d/s szczególnych PRICEWATERHOUSECOOPERS - część 29