Przebudzony lew

Tomasz Kolecki-Majewicz, ekspert Winezja.pl
opublikowano: 25-03-2011, 00:00

Region Veneto — niedawny Kopciuszek z zaledwie jednym DOCG (najwyższa klasyfikacja win we Włoszech) szczyci się już ośmioma. I wspiął się na drugą pozycję, przeganiając Toskanię.

Veneto, rozciągające się między przedgórzem Dolomitów, Jeziorem Garda i Adriatykiem, należy do ścisłej czołówki włoskich regionów produkujących wino, a jego stolica Werona jest najważniejszym miastem na winiarskiej mapie kraju. Ogromna różnorodność klimatu sprawia, że nie zaskakuje tam widok, jaki można ujrzeć także w posiadłości potomków Dantego Alighieri — Serego Alighieri w Valpolicella. Białe budynki otacza niekończący się żywopłot pachnącego na milę rozmarynu, wśród którego jedna obok drugiej stoją… palmy, dostarczające cienia dziedzińcowi i ponad stuletniej winorośli oplatającej zabudowania. Cóż za widok! Cóż za zapach!

Elita elit

Region Veneto przez lata należał wraz z Piemontem do elity producentów wina na Półwyspie Apenińskim. Chyba nieco tym uśpiony przegapił czas rozwoju i podniesienia jakości win konkurencji, z hukiem lądując na miejscu trzecim za Toskanią. Do jej sukcesu walnie się zresztą przyczynił, wysyłając ze swego uniwersytetu w Conegliano rzesze młodych, świetnie wyszkolonych, głodnych sławy enologów. Ba! Był i taki czas, gdy nawet Sycylia zajęła miejsce na podium, kosztem Veneto właśnie.

Uśpiony lew znad Adygi w krótkim czasie pokazał jednak światu, na co go stać. W większości prowadzonych przeze mnie degustacji porównawczych wina Veneto zazwyczaj zyskują największy aplauz, zostawiając konkurentów daleko w tyle. Bo żaden nie opanował tak doskonale sztuki łączenia odmian i podsuszania gron.

Różnorodne apelacje

W Veneto jest kilka najważniejszych apelacji, których wina bardzo się różnią.

Lugana — jej specjalność to ciche wina białe, oparte na odmianie Trebbiano, dającej dzięki tutejszemu podłożu i mikroklimatowi wina mineralne, ekstraktywne, z dobrze zaakcentowaną kwasowością, a także lekkie i zwiewne do łączenia z prostymi potrawami rybnymi i owocami morza. Warto też zwrócić uwagę na wina musujące.

Bianco di Custoza — mniejsza siostra Soave. Jej wina powstają głównie dzięki łączeniu odmian Garganega i Trebbiano. Poza nielicznymi wyjątkami to wina do codziennego użytku. Wielki plus: ceny zwykle nie przekraczają kilku euro.

Gambellara — swoje wina opiera głównie na odmianie Garganega. Świetne do codziennego posiłku — rześkie, gorzkawe, o delikatnym, kwiatowo-owocowym charakterze. Topowe osiągnięcie, Recioto di Gambellara, od 2009 r. nosi na etykietach oznaczenie DOCG i uwodzi intensywną, barwną słodyczą, zawdzięczaną podsuszaniu gron przed fermentacją.

Soave — jedno z najpopularniejszych na świecie włoskich win. Zawdzięcza charakter głównie odmianom Garganega i Trebbiano. Dzięki pracy winiarzy daje dziś także arcydzieła białego winiarstwa. Sam szczyt to apelacje Soave Superiore i Recioto di Soave, podniesione do rangi DOCG.

Prosecco DOC — najpopularniejsze włoskie wino musujące, którego bazą jest odmiana Glera. Wytwarzane wyłącznie w Veneto i przyległych Friuli i Alto Adige z winogron z lokalnych winnic. Podstawowe style to perliste frizzante i musujące spumante, w większości białe, choć są też różowe. Conegliano Valdobbiadene Prosecco Superiore i Asolo Prosecco Superiore mają status DOCG.

Bardolino — oferuje najlżejsze z okolicznych czerwonych i różowych win. Dzięki lekkiej konstrukcji, delikatnym i świeżym nutom wiśni i czereśni, zakończonych nieco gorzkawym "pruskim" posmakiem, często rekomendowane jako aperitif lub bitter, doskonałe też do lekkich przekąsek i ryb. Lokalne DOCG — Bardolino Superiore.

Valpolicella — najważniejsza apelacja Veneto. Pożądane na rynku Ripasso oraz Amarone i Recioto Della Valpolicella — oba klasyfikowane jako DOCG — powstają z podsuszonych gron, a różnią się głównie zawartością cukru i alkoholu. Wytrawne Amarone jest idealne do długiej rozmowy, lektury w fotelu czy romantycznego wieczoru. Słodkie Recioto ma nieco mniej alkoholu i nie znam lepszego balsamu po wyczerpującym dniu.

Piave — dostarcza niezliczoną liczbę dobrej jakości win codziennych, często jednoodmianowych. Ma dobrą cenę i coraz częściej dobry jej stosunek do jakości. Powoli też zaczyna się kształtować lokalna pierwsza liga. l

Gancia Cuvee Platinium Prosecco di Valdobbiadene

Typowe włoskie spumante. Świetnej jakości grona i odrobina cukru resztkowego czynią z niego doskonały aperitif, czarujący bąbelkami i słodyczą owocowości.

Anselmi San Vincenzo Veneto 2009

Roberto Anselmi to postać w historii apelacji nietuzinkowa. Jego udane eksperymenty z dodawaniem Chardonnay i francuskiej barriques (dębowej beczki) do Soave podnoszą poprzeczkę białym winom. Wyjątkowy rocznik!

Masi Costasera Amarone della Valpolicella Classico 2006

Prawdopodobnie najpopularniejsze Amarone na świecie. Wytwarzane z podsuszonych gron, ma potężny ładunek nut konfitur, likworu i przypraw korzennych. Tęgie, acz miękkie ciało, alkohol w bardzo górnych dla wina wartościach. Najlepiej kosztować solo. Nie pogardzi dobrym serem, a nawet czekoladą.

Masi Campofiorin 2007

Szalenie popularne we Włoszech. Świetnie podrasowana Valpolicella. Nie przybierając na wadze, dzięki refermentacji zyskała intensywniejszy, lekko przyprawiony czereśniowo-wiśniowy smak.

© ℗
Rozpowszechnianie niniejszego artykułu możliwe jest tylko i wyłącznie zgodnie z postanowieniami „Regulaminu korzystania z artykułów prasowych” i po wcześniejszym uiszczeniu należności, zgodnie z cennikiem.

Podpis: Tomasz Kolecki-Majewicz, ekspert Winezja.pl

Polecane