Rząd Morawieckiego w komplecie - poznaj nowych ministrów

aktualizacja: 09-01-2018, 12:10

Odchodzą Anna Streżyńska, Antoni Macierewicz, Konstanty Radziwiłł, Witold Waszczykowski, Jan Szyszko. Do rządu wchodzą: Teresa Czerwińska, Jadwiga Emilewicz, Jerzy Kwieciński, Joachim Brudziński, Jerzy Czaputowicz, Łukasz Szumowski.

Pod koniec października ówczesna premier Beatę Szydło zapowiedziała rekonstrukcję rządu. Dopiero miesiąc późnej doszło do pierwszej zmiany. Na początku grudnia Beatę Szydło zastąpił Mateusz Morawiecki. Gabinet został bez zmian. Musiał minąć kolejny miesiąc, żeby doszło do prawdziwej rekonstrukcji rządu.

Zobacz także

Od kilu dni trwały spekulacje jak głębokie będą zmiany, czyli ilu ministrów wymieni premier. Jak się okazuje rekonstrukcja jest głęboka. Z rządu znikają najbardziej kontrowersyjni ministrowie: Antoni Macierewicz, Jan Szyszko, Witold Waszczykowski  oraz Konstanty Radziwiłł.

Na personaliach zresztą zmiany się nie kończą. Powstał też nowy resort: Ministerstwo Przedsiębiorczości i Technologii, wykrojone z Ministerstwa Rozwoju, które  w nowym rozdaniu zostało odłączone od Ministerstwa Finansów. Wcześniej, w ramach unii personalnej, obydwa resorty podlegały ministrowi finansów i rozwoju, Mateuszowi Morawieckiemu. Premier będzie miał teraz bezpośredni nadzór nad Ministerstwem Cyfryzacji do czasu powołania nowego ministra.

Jak można się domyślać okrojone zostały kompetencje Ministerstwa Infrastruktury i Budownictwa, które teraz będzie już tylko Ministerstwem Infrastruktury. Jak można się domyślać, zostały one przeniesione do Ministerstwa Rozwoju i Inwestycji.

Odwołani ministrowie:

Konstanty Radziwiłł, minister zdrowia
Jan Szyszko, minister środowiska
Witold Waszczykowski, minister spraw zagranicznych
Antoni Macierewicz, minister obrony
Anna Streżyńska, minister cyfryzacji
Andrzej Adamczyk, minister infrastruktury
Henryk Kowalczyk, minister w kancelarii premiera

Do rządu wchodzą:



Teresa Czerwińska, minister finansów
- nowa minister pełniła dotychczas funkcję wiceministra w resorcie finansów (od czerwca 2017 r.), odpowiadając za budżet państwa i fundusze unijne. Wcześniej była podsekretarzem stanu w Ministerstwie Nauki i Szkolnictwa Wyższego kierowanym przez Jarosława Gowina (od grudnia 2015 r.), gdzie była szefową departamentu budżetu i finansów. Jeszcze za poprzedniej kadencji parlamentu weszła w skład zespołu ds. społecznej odpowiedzialności przedsiębiorstw, działającego pod skrzydłami ministra gospodarki.

Teresa Czerwińska jest profesorem Uniwersytetu Warszawskiego na wydziale zarządzania. Jak pisał wcześniej "PB", jako 36-latka uzyskała habilitację na podstawie rozprawy o polityce inwestycyjnej instytucji ubezpieczeniowych. Była wykładowcą i profesorem nadzwyczajnym Uniwersytetu Gdańskiego, a od 2011 r. Uniwersytetu Warszawskiego, gdzie prowadziła zajęcia m.in. z podstaw i systemów ubezpieczeń. Od 2015 r. jest też sekretarzem Komitetu Nauk o Finansach Polskiej Akademii Nauk. Jest współautorką podręczników akademickich w zakresie makroekonomii, ubezpieczeń oraz zarządzania inwestycjami.

W 2015 r. przez kilka miesięcy, zanim zaczęła pracę w resorcie Jarosława Gowina, była członkiem rady nadzorczej Pioneer Pekao Investment Management.

Mężatka, ma jedną córkę. Jak podają rządowe źródła, jest miłośniczką teatru i muzyki klasycznej.


Jadwiga Emilewicz, minister przedsiębiorczości i technologii - szefowa nowego resortu w rządzie Beaty Szydło była wiceministrem rozwoju (od listopada 2015 r.). Jest jednocześnie radną sejmiku Województwa Małopolskiego i wiceprezeską partii Porozumienie. Uważana jest za prawą rękę Jarosława Gowina. 

Wcześniej, w latach 1999-2002 pracowała w Departamencie Spraw Zagranicznych Kancelarii Prezesa Rady Ministrów. W 2009 r. została Kierownikiem Muzeum PRL-u w Krakowie. 

Ukończyła studia w Instytucie Nauk Politycznych Uniwersytetu Jagiellońskiego. Na Wydziale Studiów Międzynarodowych i Politycznych UJ otworzyła przewód doktorski. Jest stypendystką Uniwersytetu Oxford oraz programu American Council on Germany, Dräger Foundation, ZEIT-Stiftung Ebelin und Gerd Bucerius. Od 2003 r. związana z Wyższą Szkołą Europejską im. ks. J. Tischnera w Krakowie.

Jest działaczką społeczna i autorka publikacji naukowych, była m.in. prezesem Fundacji Lepsza Polska. Związana jest z Krakowem, gdzie się urodziła. Na stronie internetowej, którą stworzyła przed samorządową kampanią wybroczą, pisze o  sobie: "każda pełniona przeze mnie funkcja silnie naznaczona jest tym, co wyniosłam z Szarej Siódemki – jednego z najstarszych środowisk harcerskich w Krakowie". 

Zna język angielski, niemiecki i francuski. Ma trzech synów.

We wrześniu "PB" opublikował wywiad z obecną minister przedsiębiorczości i technologii. Można go przeczytać tutaj >>>



Jerzy Kwieciński, minister inwestycji i rozwoju - wcześniej, podobnie jak Jadwiga Emilewicz, pracował w resorcie Mateusza Morawieckiego. Jako wiceminister rozwoju był odpowiedzialny za fundusze unijne (od 20 listopada 2015 r.).

W latach 2005-2008 pełnił funkcję wiceministra rozwoju regionalnego. Był bezpośrednio odpowiedzialny za koordynację polityki rozwoju kraju i polityki spójności (Strategia Rozwoju Kraju 2007-2015 i Narodowa Strategia Spójności 2007-2013) oraz za negocjacje z Komisją Europejską. Uczestniczył w przygotowaniu programów operacyjnych. Od maja 2008 r. prezes zarządu Fundacji Europejskie Centrum Przedsiębiorczości i wiceprezes zarządu Europejskiego Centrum Przedsiębiorczości sp. z o.o. Ekspert BCC ds. rozwoju regionalnego i funduszy strukturalnych. Zajmował się również doradztwem przy raportach Banku Światowego.

Jak podają rządowe źródła, jest absolwentem i doktorantem Wydziału Inżynierii Materiałowej Politechniki Warszawskiej. W 1996 roku ukończył studia MBA. Jest także absolwentem Podyplomowego Studium dla Menedżerów w Szkole Głównej Handlowej. Pracował jako nauczyciel akademicki i pracownik naukowy na Wydziale Inżynierii Materiałowej Politechniki Warszawskiej, gdzie prowadził projekty badawczo-rozwojowe na rzecz przemysłu. W latach 1993-2004 pracował w Przedstawicielstwie Komisji Europejskiej w Polsce. Jest przewodniczącym Konwentu Uniwersytetu Marii Curie-Skłodowskiej w Lublinie.

W 2015 r. został członkiem Narodowej Rady Rozwoju powołanej przez Prezydenta Rzeczypospolitej Polskiej.

Zna biegle język angielski i, jak sam podaje, „posługuje się” językiem francuskim i rosyjskim.



Łukasz Szumowski, minister zdrowia - kardiolog, profesor nauk medycznych. Ma 45 lat.  Ostatnio był wiceministerem w resorcie nauki i szkolnictwa wyższego, kierował zespołem specjalistycznym nauk o życiu od 2011 r. 

Wcześniej przez wiele lat był związany ze służbą zdrowia. Kierował Kliniką Zaburzeń Rytmu Serca w Instytucie Kardiologii w Warszawie, gdzie przez wiele lat był członkiem rady naukowej. Jest autorem lub współautorem ponad 150 prac „o zasięgu krajowym i międzynarodowym”.  Studia medyczne ukończył na Uniwersytecie Medycznym w Warszawie, a zaraz potem rozpoczął pracę w Instytucie Kardiologii w Warszawie-Aninie. Przez lata rozwijał swoją karierę naukową, uzyskując stopień doktora nauk medycznych, potem doktora habilitowanego nauk medycznych i w końcu profesora (otrzymał go z rąk prezydenta Andrzeja Dudy w 2016 roku). 

Pełnił liczne funkcje w europejskich i polskich towarzystwach naukowych. Był członkiem m.in. European Heart Rhythm Association Training Fellowships Committee, Innovation Committee, a także zarządu Sekcji Rytmu Serca Polskiego Towarzystwa Kardiologicznego. Należy do Europejskiego i Polskiego Towarzystwa Kardiologicznego.

Jak podają rządowe źródła, współpracował z fundacją Kresy w Potrzebie – Polacy Polakom, zajmującą się pomocą obywatelom polskim pozostawionym poza wschodnimi granicami, w szczególności dzieciom z Grodna i Wołkowyska. Współpracował również z fundacją Serce dla Arytmii promującą wiedzę dla pacjentów i lekarzy w zakresie profilaktyki, diagnostyki i leczenia arytmii oraz ze Stowarzyszeniem Pacjentów Serce dla Arytmii.

Wraz z żoną i czwórką dzieci mieszka w Warszawie. Jego pasją jest żeglarstwo oraz narciarstwo (jak sam pisze – na amatorskim poziomie). W wolnym czasie gra na pianinie i gitarze.

Więcej o nowym szefie resortu zdrowia, który zastąpi Kanstantego Radziwiłła, pisze m.in. "Puls Medycyny" >>>

Henryk Kowalczyk, minister środowiska - wcześniej prawa ręka Beaty Szydło, w jej rządzie był przewodniczącym Komitetu Stałego Rady Ministrów (od 16 listopada 2015 r.). Zawodowy poseł – w V, VI, VII, VIII kadencji Sejmu. Był aktywnym samorządowcem. Przez 15 lat pełnił funkcję wójta gminy Winnica (od 1990-2005 r.). Krótko był m.in. wojewodą ciechanowskim. Było to w 1998 r. – sprawował ten urząd do końca funkcjonowania województwa, następnie wrócił do Winnicy jako wójt. Później zasiadał m.in. w sejmiku mazowieckim (wybrany z listy Akcji Wyborczej Solidarność). Wcześniej pracował m.in. jako nauczyciel matematyki w Zespole Szkół Rolniczych w Golądkowie.

Był członkiem rządu Jarosława Kaczyńskiego.  Od 7 czerwca 2006 r. do 16 listopada 2007 r. był sekretarzem stanu w Ministerstwie Rolnictwa i Rozwoju Wsi oraz pełnomocnikiem rządu ds. kształtowania ustroju rolnego.

Ma 62 lata, pochodzi z Żabianki (woj. mazowieckie). Jest absolwentem Wydziału Matematyki Uniwersytetu Warszawskiego. Należy do Akcji Katolickiej diecezji płockiej (był wiceprezesem zarządu diecezjalnego w latach 1999 – 2003) oraz Ruchu Światło-Życie, wcześniej przez wiele lat należał też do Zjednoczenia Chrześcijańsko-Narodowego. Z partią Prawo i Sprawiedliwość związany od 2004 r.

Jest żonaty, ma czwórkę dzieci i sześcioro wnucząt.

Joachim Brudziński, minister spraw wewnętrznych - ostatnio marszałek sejmu i poseł. Ukończył Uniwersytet Szczeciński, Wydział Politologia i Nauki Społeczne. Studiował też pedagogikę. W PiS od 2001 r. Przez wiele lat mieszkał w Szczecinie, gdzie m.in. pracował jako specjalista w PZU, a także założył Morskiego Centrum Informacji Zawodowej. Będąc posłem pracował m.in. w komisjach infrastruktury, mniejszości narodowych i etnicznych, gospodarki morskiej oraz żeglugi śródlądowej.

 

Jacek Czaputowicz, minister sprawa zagranicznych - dyrektor Krajowej Szkoły Administracji Publicznej w latach  2008-12, wiceminister spraw zagranicznych w latach 2017-2018, odpowiedzialny za sprawy prawne i traktatowe. Wcześniej, od stycznia 2017 r. pełnił funkcję dyrektora Akademii Dyplomatycznej MSZ. 

Ma tytuł naukowy prof. dr. hab. Jest absolwentem Szkoły Głównej Planowania i Statystyki w Warszawie, doktorem nauk politycznych (Instytut Studiów Politycznych PAN) oraz doktorem habilitowanym nauk humanistycznych (Wydział Dziennikarstwa i Nauk Politycznych UW). Jest autorem ponad 100 artykułów i monografii naukowych, m.in.: „Teorie stosunków międzynarodowych. Krytyka i systematyzacja”, PWN 2007; „Bezpieczeństwo międzynarodowe. Współczesne koncepcje”, PWN 2012, „Suwerenność", PISM 2013.

Z polityka oraz resortem spraw zagranicznych związany jest od dawna. W latach 70. i 80. działał w opozycji demokratycznej. W latach 1988-90 był członkiem Komitetu Obywatelskiego przy przewodniczącym NSZZ „Solidarność”. W 1990 r. rozpoczął pracę w MSZ - był wicedyrektorem, a następnie dyrektorem Departamentu Konsularnego i Wychodźstwa (1990-92). Od 1998 do 2006 r. był zastępcą Szefa Służby Cywilnej. W latach 2006-2008 pełnił funkcję dyrektora Departamentu Strategii i Planowania Polityki Zagranicznej MSZ. 

Mariusz Błaszczak, minister obrony - w poprzednim rozdaniu szef resortu spraw wewnętrznych (od 16 listopada 2015 r.).

Ma 48 lat, pochodzi z Legionowa. Jest absolwentem historii na Wydziale Historycznym Uniwersytetu Warszawskiego. Ukończył również Krajową Szkołę Administracji Publicznej i studia podyplomowe - Samorząd Terytorialny i Rozwój Lokalny oraz Zarządzanie w Administracji.

Po studiach pracował w administracji samorządowej w Urzędzie Miasta Legionowo. W latach 2002 - 2004 był zastępcą burmistrza warszawskiej dzielnicy Wola, a w grudniu 2004 roku został burmistrzem Śródmieścia.

Od 31 października 2005 roku pełnił funkcję szefa Kancelarii Prezesa Rady Ministrów. W marcu 2007 został mianowany przez Prezydenta RP Lecha Kaczyńskiego na stanowisko ministra - członka Rady Ministrów. W wyborach parlamentarnych w 2007 r., a potem ponownie w 2011 r. roku uzyskał mandat poselski z ramienia PiS. W ostatnich wyborach, w 2015 r., został wybrany do Sejmu RP uzyskując ponad 73 tysiące głosów.

Andrzej Adamczyk, minister infrastruktury - wcześniej minister infrastruktury i budownictwa w rządzie Beaty Szydło (od 2015 r.). Jest posłem od czterech kadencji. Wieloletni wiceprzewodniczący Sejmowej Komisji Infrastruktury.

Ma 59 lat, pochodzi z Krzeszowic. Ma wykształcenie wyższe o profilu ekonomicznym w specjalności rachunkowość i finanse w zarządzaniu przedsiębiorstwem.

Pracował w Przedsiębiorstwie Przemysłu Betonów "Prefabet - Krzeszowice", następnie w Biurze Głównego Mechanika Chrzanowskich Zakładów Materiałów Ogniotrwałych. Od roku 1982 zatrudniony w Dziale Inwestycyjnym Rejonowej Spółdzielni Zaopatrzenia i Zbytu w Krzeszowicach. Od 1984 r. pracował w Zakładzie Remontowo-Budowlanym w Spółdzielni w Sance koło Krzeszowic, kolejno jako mistrz budowy, kierownik budowy oraz kierownik Zakładu Remontowo-Budowlanego.

Członek Małopolskiej Izby Inżynierów Budownictwa. Od końca lat ’80 współtworzył ruch Komitetów Obywatelskich NSZZ „Solidarność” w zachodniej części ówczesnego województwa krakowskiego. W latach 1998 – 2005 Radny Powiatu Krakowskiego.
Od jesieni 2001 r. członek Prawa i Sprawiedliwości. Jest szefem struktur tej partii w okręgu krakowskim.

 

 


 

© ℗
Rozpowszechnianie niniejszego artykułu możliwe jest tylko i wyłącznie zgodnie z postanowieniami „Regulaminu korzystania z artykułów prasowych” i po wcześniejszym uiszczeniu należności, zgodnie z cennikiem.

Podpis: Eugeniusz Twaróg, Aleksan

Być może zainteresuje Cię też:

Polecane

Inspiracje Pulsu Biznesu

Tematy

Puls Biznesu

Inne / Rząd Morawieckiego w komplecie - poznaj nowych ministrów