Słowniczek: Tak się klasyfikuje odmiany faktoringu

WK
opublikowano: 08-09-2011, 00:00

Według ryzyka związanego z niewypłacalnością dłużnika

Faktoring pełny

(bez regresu) polega na wykupie przez faktora wierzytelności handlowych oraz przejęciu ryzyka związanego z niewypłacalnością dłużnika. Do faktora należy egzekwowanie należności od dłużnika. Koszty faktoringu pełnego są większe niż pozostałych form. Wysokość dyskonta zależy od oceny ryzyka przez faktora.

Faktoring niepełny

(z regresem) polega na wykupie przez faktora wierzytelności handlowych bez przejęcia ryzyka związanego z niewypłacalnością dłużnika. Kiedy dłużnik nie spłaci należności, faktorant musi ją spłacić wobec faktora zamiast dłużnika a następnie samodzielnie dochodzić swoich praw wobec dłużnika.

Faktoring mieszany

jest połączeniem faktoringu pełnego i niepełnego. Ta forma polega na wykupie przez faktora wierzytelności handlowych wraz z ryzykiem niewypłacalności dłużnika, ale jedynie do określonej w umowie wysokości. W przypadku niewypłacalności dłużnika zadłużenie do pewnej kwoty pokrywa faktor, a nadwyżkę — faktorant. Jeśli zadłużenie jest zmniejszane z jakiegoś powodu (np. reklamacje), wtedy ryzyko niewypłacalności przesuwane jest z faktoranta na faktora.

Według terminu zawiadomienia dłużnika o zawarciu umowy faktoringowej

Faktoring otwarty

— polega na niezwłocznym zawiadomieniu dłużnika o zawarciu umowy faktoringowej. Jedna ze stron jest zobowiązania poinformować dłużnika o umowie pomiędzy instytucją faktoringowa a przedsiębiorstwem.

Faktoring półotwarty

— polega na zawiadomieniu dłużnika o zawarciu umowy w momencie wezwania go przez faktora do uregulowania wierzytelności.

Faktoring tajny

polega na niezawiadomieniu dłużnika o zawarciu umowy faktoringowej. Przy wykorzystaniu faktoringu ukrytego dług spłacany jest przez dłużnika faktorantowi, który następnie przekazuje go faktorowi. Ukrycie faktu wykorzystania faktoringu przed dłużnikiem ma na celu uniknięcie zrażenia do siebie klientów przez przedsiębiorstwo.

Według momentu otrzymania zapłaty za sprzedaną wierzytelność

Faktoring dyskontowy

polega na przejęciu przez faktora wierzytelności drogą cesji. Faktorant otrzymuje wierzytelność od faktora w momencie zawarcia umowy faktoringowej, czyli bez względu na datę zapłaty wierzytelności przez dłużnika.

Faktoring zaliczkowy

polega na otrzymaniu przez faktoranta określonej zaliczki od faktora, która zależy od wartości oraz terminu spłaty wierzytelności. Resztę wierzytelności faktorant otrzymuje w rzeczywistym terminie płatności lub w momencie, kiedy dłużnik ureguluje zobowiązania.

Faktoring wymagalnościowy

polega na otrzymaniu przez faktoranta wierzytelności w momencie faktycznego uregulowania zobowiązania przez dłużnika. W tej formie faktoringu chodzi o zmobilizowanie dłużników do terminowej spłaty zobowiązań.

© ℗
Rozpowszechnianie niniejszego artykułu możliwe jest tylko i wyłącznie zgodnie z postanowieniami „Regulaminu korzystania z artykułów prasowych” i po wcześniejszym uiszczeniu należności, zgodnie z cennikiem.

Podpis: WK

Polecane

Inspiracje Pulsu Biznesu