Słownik inwestora Instrumenty pochodne, czyli nie tylko opcje

PB
29-10-2010, 00:00

Instrumenty pochodne, czyli nie tylko opcje

Oprócz produktów rynku kapitałowego można inwestować w instrumenty pochodne. Zaliczają się do nich okryte złą sławą opcje. Ale nie tylko.

Warto zapoznać się z paletą dostępnych instrumentów pochodnych, choćby po to, aby widzieć co proponują nam doradcy inwestycyjni.

KONTRAKTY TERMINOWE FUTURES — zobowiązanie do kupna lub sprzedaży określonej kwoty waluty w ściśle określonym terminie w przyszłości i po kursie ściśle określonym w momencie zawierania kontraktu.

KONTRAKTY TERMINOWE FORWARD — zobowiązanie do zakupu lub sprzedaży określonej kwoty waluty w określonym terminie w przyszłości, po określonym kursie.

KONTRAKT SWAP — umowa zawierana między dwiema lub więcej stronami, które zobowiązują się, że w określonym

punkcie przyszłości wymienią się pewnymi płatnościami wedle reguł zdefiniowanych w kontrakcie swapowym. Jego cena rynkowa zależny od ceny lub wartości określonych papierów wartościowych, walut, stóp procentowych bądź jeszcze innych okoliczności.

SWAP WALUTOWY — transakcja, na mocy której dochodzi do wymiany strumieni pieniężnych wyrażonych w jednej walucie na strumienie pieniężne wyrażone w drugiej walucie w określonych odstępach czasu dla pewnego okresu w przyszłości.

SWAP WALUTOWO-PROCENTOWY (CIRS) — transakcja wymiany kwot kapitału i płatności odsetkowych w różnych walutach pomiędzy dwoma partnerami. Według innej definicji swap walutowo-procentowy to wymiana wartości nominalnej pożyczki oraz jej oprocentowania w jednej walucie na wartość nominalną pożyczki wraz z oprocentowaniem w innej walucie.

SWAP STOPY PROCENTOWEJ (IRS) — transakcja, na podstawie której w określonych odstępach czasu w trakcie trwania kontraktu strony wypłacają sobie wzajemnie odsetki od umownego nominału kontraktu, naliczane według odmiennej stopy procentowej.

WARRANTY — uproszczona opcja. Posiadacz warrantu ma prawo do uzyskania, zaś wystawca warrantu jest zobowiązany do realizacji zobowiązania, w określonym terminie i na określonych warunkach, wyznaczanych w odniesieniu do z góry ustalonej ceny umownej instrumentu, na którym został oparty warrant (tzw. aktyw bazowy). Wyróżniamy dwa rodzaje warrantów: kupna i sprzedaży.

OPCJE CALL — prawo nabywcy do kupna aktywów po określonej cenie, nie stwarza równocześnie żadnego obowiązku wykonania kontraktu. Wystawca opcji call, pobierając z góry premię za tę opcję, zobowiązuje się wykonać kontrakt na żądanie drugiej strony.

OPCJE PUT — prawo nabywcy do sprzedaży określonych instrumentów bazowych po określonej cenie i w ustalonym terminie w przyszłości bądź w okresie go poprzedzającym.

HEDGING — strategia polegająca na zabezpieczaniu się przed zmianą ceny instrumentu bazowego, na przykład: ceny dobra, kursu waluty, stopy procentowej. Z reguły transakcje hedgingowe polegają na kupnie odpowiednich instrumentów finansowych.

© ℗
Rozpowszechnianie niniejszego artykułu możliwe jest tylko i wyłącznie zgodnie z postanowieniami „Regulaminu korzystania z artykułów prasowych” i po wcześniejszym uiszczeniu należności, zgodnie z cennikiem.

Podpis: PB

Najważniejsze dzisiaj

Polecane

Inspiracje Pulsu Biznesu

Puls Biznesu

Puls Inwestora / Słownik inwestora Instrumenty pochodne, czyli nie tylko opcje