WSTĘP DO SPRAWOZADANIA FINANSOWEGO SPORZĄDZONEGO ZA OKRES          OD  01.01.2006  DO  31.12.2006

1.INFORMACJE OGÓLNE

1.1 INFORMACJE O JEDNOSCE 
Spółka PEKAES S.A. z siedzibą w Warszawie przy ul. Siedmiogrodzkiej 1/3 została utworzona w dniu 16 czerwca 1982 roku na podstawie aktu notarialnego Rep. A Nr I-5190/82  sporządzonego przez notariusza Kazimierza Grabowskiego w Państwowym Biurze Notarialnym w Warszawie. Spółka prowadzi działalność na terytorium Rzeczpospolitej Polskiej na podstawie przepisów Kodeksu Spółek Handlowych. Spółka jest zarejestrowana przez Sąd Rejonowy dla m.st. Warszawy, Wydział XIX Wydział Gospodarczy Krajowego Rejestru Sądowego pod numerem  KRS 0000022906.
Przedmiotem działalności spółki wg PKD jest „pozostała działalność wspomagająca transport lądowy” -6321Z. 
Czas trwania spółki jest nieograniczony.
Prezentowane sprawozdanie finansowe dotyczy okresu od 01.01.2006r. do 31.12.2006r., natomiast porównywalne dane finansowe dotyczą okresu od 01.01.2005r. do 31.12.2005r.

Skład Zarządu na dzień 31.12.2006r. przedstawiał się następująco:
Prezes Zarządu                        Krzysztof Zdziarski
Wiceprezes Zarządu                Grzegorz Kowalik
                                                 
Skład Rady Nadzorczej na dzień 31.12.2006r. przedstawiał się następująco:
Przewodniczący Rady Nadzorczej                     Paweł Borys
Wiceprzewodniczący Rady Nadzorczej             Edmund Pietrzak
Członkowie Rady Nadzorczej                            Janusz Diemko
                                                                            Markus Hoyer
                                                                            Wioletta Pawłowska
                                                                            Krzysztof Rutkowski
                                                                            Grzegorz Zawada

PEKAES S.A. jest spółką dominującą i sporządza skonsolidowane sprawozdanie finansowe.
Poniżej prezentujemy wysokość średnich kursów wymiany złotego, w okresach objętych sprawozdaniem finansowym i porównywalnymi danymi finansowymi, w stosunku do EURO, ustalanych przez Narodowy Bank Polski, w szczególności:
- kursu obowiązującego na ostatni dzień każdego okresu,
             kurs EURO na dzień 31.12.2006                3,8312
             kurs EURO na dzień 31.12.2005                3,8598
- kursu średniego w każdym okresie, obliczonego jako średnia arytmetyczna kursów obowiązujących na ostatni dzień każdego miesiąca w danym okresie, 
             kurs średni EURO  w okresie od 01.01.2006 do 31.12.2006                3,8991
             kurs średni EURO  w okresie od 01.01.2005 do 31.12.2005                4,0233
- najwyższego i najniższego kursu w każdym okresie,
            najwyższy kurs EURO  w okresie od 01.01.2006 do 31.12.2006         4,1065
            najniższy kurs EURO  w okresie od 01.01.2006 do 31.12.2006           3,7565
            najwyższy kurs EURO  w okresie od 01.01.2005 do 31.12.2005         4,2756
            najniższy kurs EURO  w okresie od 01.01.2005 do 31.12.2005           3,8223

Przeliczenie na EURO wybranych pozycji ze sprawozdania finansowego i porównywalnych danych finansowych.
Podstawowe pozycje bilansu w tys. EURO - przeliczono odpowiednio według średniego kursu EURO z dnia 31.12.2006  i 31.12.2005 :
Wyszczególnienie	31.12.2006  (tys. EUR)	31.12.2005 (tys. EUR)	
aktywa trwałe                                                       	111.871	70.520	
aktywa obrotowe                                                 	22.964	32.027	
aktywa razem                                                     	134.835	102.547	
kapitał własny                                                     	134.113	99.869	
kapitał podstawowy                                              	8.911	8.614	
zobowiązania długoterminowe                                	137	1.284	
zobowiązania krótkoterminowe                            	585	1.394	
pasywa razem                                                   	134.835	102.547	

Podstawowe pozycje rachunku zysków i strat w tys. EURO - przeliczono odpowiednio według kursów średnich za rok 2006 i rok 2005. 
Wyszczególnienie	01.01.– 31.12.2006  (tys. EUR)	01.01.– 31.12.2005  (tys. EUR)	
przychody ze sprzedaży                                                   	6.727	11.110	
zysk brutto ze sprzedaży                                                  	1.678	4.904	
zysk na działalności operacyjnej                                     	-1.190	2.327	
zysk przed opodatkowaniem                                            	-133	4.524	
zysk netto                                                                         	436	3.543	

Podstawowe pozycje rachunku przepływów pieniężnych w tys. EURO - przeliczono odpowiednio według kursu EURO z dnia 31.12.2006 i 31.12.2005:
Wyszczególnienie	31.12.2006  (tys. EUR)	31.12.2005 (tys. EUR)	
środki pieniężne netto z działalności operacyjnej                            	-3.170	2.094	
środki pieniężne netto z działalności inwestycyjnej                    	3.053	-15.320	
środki pieniężne netto z działalności finansowej                              	5	-5.602	
zwiększenie (zmniejszenie) netto stanu środków pieniężnych     	-112	-18.828	
środki pieniężne na początek okresu                                               	413	19.237	
środki pieniężne na koniec okresu                                                    	301	409	

1.2 INFORMACJE O PODSTAWIE SPORZĄDZENIA SPRAWOZADANIA FINANSOWEGO, WALUCIE SPRAWOZDAWCZEJ ORAZ ZASTOSOWANYM POZIOMIE ZAOKRĄGLEŃ

Sprawozdanie finansowe PEKAES S.A. za okres 01.01.2006 – 31.12.2006 sporządzone zostało  zgodnie z Międzynarodowymi Standardami Sprawozdawczości Finansowej.
Walutą sprawozdawczą niniejszego sprawozdania finansowego jest złoty polski, a wszystkie kwoty wyrażone są w tysiącach złotych polskich. Sprawozdanie zostało sporządzone przy założeniu kontynuacji działalności przez okres nie krótszy niż 12 miesięcy od dnia 31 grudnia 2006 roku oraz braku okoliczności wskazujących na zagrożenie kontynuacji działalności. Pomimo wniesienia do spółki Pekaes Multi-Spedytor Sp. z o.o. aportu w postaci zorganizowanej części przedsiębiorstwa i zaprzestania podstawowej działalności, jaką była dzierżawa majątku trwałego, Spółka PEKAES SA będzie kontynuować działalność oraz osiągać przychody z lokat i sprzedaży papierów wartościowych, które posiada.

2.STOSOWANE ZASADY RACHUNKOWOŚCI
2.1.ZASADY RACHUNKOWOŚCI
Sprawozdanie finansowe jest sporządzone zgodnie z koncepcją kosztu historycznego. Spółka stosuje zasady rachunkowości zaprezentowane w punkcie 2.1.1- 2.1.8.
2.1.1ZASADA KONTYNUACJI DZIAŁANIA
Zasada kontynuacji działania zakłada, że jednostka będzie kontynuowała w dającej się przewidzieć przyszłości działalność w nie zmniejszonym istotnie zakresie, jeżeli nie jest to niezgodne z przepisami prawa lub rzeczywistością gospodarczą. Przyjęcie takiego założenia uzasadnia wycenę posiadanych zasobów i ich stopniowego zużycia na podstawie faktycznie poniesionych kosztów (zasada kosztu historycznego). Odstąpienie od zasady kontynuacji działania musi być uzasadnione stanem prawnym (likwidacja, upadłość, przekazanie, podział, lub sprzedaż związane z obniżeniem wartości aktywów netto, wygaśnięcie umowy Spółki bądź koncesji stanowiącej podstawę jej działalności) lub rzeczywistością gospodarczą (utrata istotnego rynku zbytu, brak płynności, ponoszone straty itp.).
W przypadku utraty zdolności do kontynuowania działalności posiadane zasoby wycenione będą w cenach sprzedaży netto możliwych do uzyskania, nie wyższych od cen ich nabycia albo kosztów wytworzenia, pomniejszonych o dotychczasowe odpisy amortyzacyjne lub umorzeniowe, a także odpisy z tytułu trwałej utraty wartości. W takim przypadku utworzona zostanie również rezerwa na przewidywane dodatkowe koszty i straty spowodowane zaprzestaniem działalności lub jej znacznym ograniczeniem.
2.1.2.ZASADA MEMORIAŁU
Zasada memoriału nakłada obowiązek ujęcia w księgach rachunkowych i sprawozdaniu finansowym wszystkich operacji gospodarczych w momencie ich powstania, niezależnie od terminu ich zapłaty. 
2.1.3.ZASADA WSPÓŁMIERNOŚCI
Zasada współmierności zapewnia, że w wyniku finansowym danego okresu zostaną ujęte wszystkie koszty, które w sposób bezpośredni lub pośredni przyczyniły się do powstania przychodów tego okresu. Koszty dotyczące danego okresu są to koszty poniesione oraz koszty, które zostaną poniesione w następnych okresach, jeżeli dotyczą danego okresu.
Przez związek kosztów z przychodami danego roku należy rozumieć powiązanie w sposób bezpośredni z konkretnym przychodem tego roku lub w sposób pośredni z ogółem przychodów, co oznacza, że w przyszłości nie będzie można tych kosztów przyporządkować do konkretnego przychodu. Koszty te obciążą wynik finansowy okresu, w którym zostały poniesione.
2.1.4.ZASADA OSTROŻNOŚCI
Zasada ostrożności zapewnia dokonanie realnej wyceny aktywów, a także kompletnego wykazania zobowiązań oraz uznanie przychodów za zrealizowane wówczas, jeżeli jest to praktycznie pewne, a ujęcie kosztów z chwilą ich poniesienia, co zapewni, że aktywa i przychody nie będą zawyżone, a zobowiązania i koszty zaniżone. Stosowanie zasady ostrożnej wyceny nie oznacza, że w jednostce mogą być tworzone ukryte kapitały lub nadmierne rezerwy, gdyż w takim przypadku sprawozdanie finansowe nie byłoby neutralne i wiarygodne.
2.1.5.ZASADA CIĄGŁOŚCI
Zasada ciągłości obejmuje ciągłość formalno-rachunkową, długość okresu sprawozdawczego, powiązanie bilansu zamknięcia z bilansem otwarcia, jak również ciągłość zastosowanych i raz przyjętych zasad wyceny aktywów i pasywów, klasyfikacji, prezentacji oraz metod zaliczania przychodów i rozliczania kosztów oraz zapewnienie porównywalności informacji finansowych za kolejne lata obrotowe. Zmiana przyjętych rozwiązań na inne może nastąpić w dowolnym terminie ze skutkiem od pierwszego dnia roku obrotowego, a przyczyny i wpływ tych zmian na wynik finansowy zostaną wykazane w informacji dodatkowej oraz zostanie zapewniona porównywalność danych sprawozdania finansowego dotyczących roku poprzedzającego rok obrotowy, w którym dokonano zmian.

2.1.6.ZASADA ISTOTNOŚCI
Zasada istotności dotyczy prezentacji w sprawozdaniu finansowym informacji, które są przydatne i ważące dla oceny sytuacji majątkowej, finansowej i wyniku finansowego. Istotność zależy od kwoty i charakteru pozycji ocenianych w konkretnych okolicznościach jej pominięcia. Podejmując decyzję o tym czy dana pozycja lub pozycje zagregowane są istotne, charakter i rozmiary pozycji oceniać należy łącznie.
Zasada istotności dotyczy prezentacji sytuacji majątkowej, finansowej i wyniku finansowego w sprawozdaniu finansowym.
2.1.7.ZASADA ZAKAZU KOMPENSAT
Zasada kompensaty dotyczy zakazu kompensowania aktywów i zobowiązań, chyba, że MSR wymaga lub dopuszcza dokonanie kompensaty.
Pozycje przychodów i kosztów można kompensować wtedy i tylko wtedy, gdy:
1.	MSR wymaga tego lub to dopuszcza lub
2.	zyski, straty i powiązane z nimi koszty wynikające z tych samych lub zbliżonych transakcji lub zdarzeń nie są istotne.
2.1.8.ZASADA PRZEWAGI TREŚCI NAD FORMĄ
Zasada przewagi treści nad formą oznacza, że sprawozdanie finansowe powinno przedstawiać informacje odzwierciedlające ekonomiczną treść zdarzeń i transakcji, a nie tylko ich formę prawną.
2.2.WARTOŚCI NIEMATERIALNE WYTWORZONE WE WŁASNYM ZAKRESIE – KOSZTY BADAŃ I PRAC ROZWOJOWYCH
Koszty prac badawczych nie podlegają aktywowaniu i są prezentowane w rachunku zysków i strat jako koszty w okresie, w którym zostały poniesione.
Koszty prac rozwojowych są kapitalizowane wyłącznie w sytuacji, gdy:
- realizowany jest ściśle określony projekt (np. oprogramowanie lub nowe procedury);
- prawdopodobne jest, że składnik aktywów przyniesie przyszłe korzyści ekonomiczne;
- koszty związane z projektem mogą być wiarygodnie oszacowane. 
Koszty zakończonych prac rozwojowych są amortyzowane metodą liniową przez przewidywany okres ich ekonomicznej przydatności.
W przypadku, gdy niemożliwe jest wyodrębnienie wytworzonego we własnym zakresie składnika aktywów, koszty prac rozwojowych są ujmowane w rachunku zysków i strat w okresie, w którym zostały poniesione.
2.3.RZECZOWE AKTYWA TRWAŁE
Środki trwałe w budowie powstające dla celów produkcyjnych, wynajmu lub administracyjnych jak również dla celów jeszcze nieokreślonych, prezentowane są w bilansie wg kosztu wytworzenia pomniejszonego o odpisy z tytułu utraty wartości. Koszt wytworzenia zwiększany jest o koszty finansowania zewnętrznego skapitalizowane zgodnie z zasadami określonymi w zasadach rachunkowości spółki. Tego typu koszty finansowania zewnętrznego aktywuje się jako część ceny nabycia lub kosztu wytworzenia składnika aktywów, jeżeli istnieje prawdopodobieństwo, że w przyszłości przyniosą one jednostce gospodarczej korzyści ekonomiczne oraz pod warunkiem, że cenę nabycia lub koszt wytworzenia można określić w wiarygodny sposób. Pozostałe koszty finansowania zewnętrznego są ujmowane jako koszt w okresie, w którym są ponoszone. Późniejsze nakłady odnoszące się do pozycji rzeczowych aktywów trwałych, które już zostały ujęte jako składnik aktywów, dodaje się do wartości bilansowej tego składnika aktywów, o ile jest prawdopodobne, że spółka uzyska przyszłe korzyści ekonomiczne, które przewyższą korzyści możliwe do osiągnięcia w ramach pierwotnie oszacowanych korzyści uzyskiwanych z już posiadanego składnika aktywów. Koszty poniesione po wprowadzeniu środka trwałego do używania, takie jak koszty napraw, przeglądów, opłaty eksploatacyjne wpływają na wynik finansowy okresu sprawozdawczego, w którym zostały poniesione. Główne części składowe niektórych pozycji rzeczowych aktywów trwałych wymagające wymiany w regularnych odstępach czasu, księguje się jako odrębne aktywa, ponieważ ich okresy użytkowania są różne od okresu użytkowania pozycji rzeczowych aktywów trwałych, z którymi są powiązane. Jeżeli kryteria ujmowania rzeczowych aktywów trwałych są spełnione, nakłady poniesione z tytułu zamiany lub odnowienia części składowej księguje się jako nabycie odrębnego składnika aktywów, zaś wymienione aktywa są spisywane. Rozpoczęcie amortyzacji następuje w miesiącu następnym po miesiącu, w którym przyjęto środek trwały do użytkowania. Środki trwałe prezentowane są w bilansie w wartości kosztu historycznego pomniejszonego o dokonane skumulowane umorzenie oraz odpisy z tytułu utraty wartości. Amortyzację wylicza się dla wszystkich środków trwałych, z pominięciem gruntów oraz środków trwałych w budowie, przez oszacowany okres ekonomicznej przydatności tych środków, używając metody liniowej.
Dla taboru samochodowego stosuje się 20% roczną stawkę amortyzacji, z uwzględnieniem wartości rezydualnej w wysokości 15% wartości początkowej.
Okres ekonomicznej użyteczności dla pozostałych grup środków trwałych wynosi:
a)	budynki i budowle – według oceny dokonanej przez Komisję z uwzględnieniem stanu technicznego danego obiektu
b)	maszyny i urządzenia - według oceny dokonanej przez Komisję z uwzględnieniem stanu technicznego danego obiektu
Zyski lub straty wynikłe ze sprzedaży/likwidacji lub zaprzestania użytkowania środków trwałych są określane jako różnica pomiędzy przychodami ze sprzedaży a wartością netto tych środków trwałych i są ujmowane w rachunku zysków i strat. 
2.4.LEASING
Umowy leasingu finansowego, to umowy na mocy, których przenoszone jest na spółkę zasadniczo całe ryzyko oraz całe potencjalne korzyści wynikające z posiadania przedmiotu leasingu na leasingobiorcę. Wszystkie pozostałe rodzaje leasingu są traktowane jak leasing operacyjny.
Użytkowane na podstawie umów leasingu finansowego aktywa są traktowane na równi z aktywami spółki i są wyceniane w momencie rozpoczęcia umowy leasingu według niższej z następujących dwóch wartości: wartości godziwej składnika majątku stanowiącego przedmiot leasingu lub wartości bieżącej minimalnych opłat leasingowych. Płatności leasingowe dzielone są na część odsetkową oraz część kapitałową, tak, aby stopa odsetek od pozostającego zobowiązania była wielkością stałą.
Opłaty leasingowe z tytułu leasingu operacyjnego są odnoszone w rachunek zysków i strat metodą liniową przez okres trwania leasingu.
2.5.NIERUCHOMOŚCI INWESTYCYJNE
Za nieruchomości inwestycyjne uznaje się nieruchomości, które traktowane są jako źródło przychodów z czynszów i/lub utrzymywane są w posiadaniu ze względu na spodziewany przyrost ich wartości. Nie rzadziej niż na dzień bilansowy nieruchomości zaliczane do inwestycji wycenia się według cen nabycia lub kosztów wytworzenia, pomniejszonych o odpisy amortyzacyjne lub umorzeniowe, a także o odpisy z tytułu trwałej utraty wartości. Do nieruchomości zaliczonych do inwestycji stosuje się zasady stosowane do środków trwałych w zakresie powiększania wartości początkowej o koszty ulepszeń, dokonywania odpisów amortyzacyjnych (z wyłączeniem metod uproszczonych dla środków trwałych o niskiej wartości) oraz aktualizacji wyceny (przeszacowania na podstawie odrębnych przepisów). 
2.6.AKTYWA TRWAŁE I GRUPY AKTYWÓW NETTO PRZEZNACZONE DO ZBYCIA
Aktywa trwałe zaklasyfikowane jako przeznaczone do zbycia a także grupy aktywów netto przeznaczonych do zbycia wyceniane są po niższej z dwóch wartości: wartości bilansowej lub wartości godziwej pomniejszonej o koszty związane ze sprzedażą.
Aktywa trwałe i grupy aktywów netto są klasyfikowane jako przeznaczone do zbycia, jeżeli ich wartość bilansowa będzie odzyskana raczej w wyniku transakcji sprzedaży niż w wyniku ich dalszego użytkowania. Warunek ten uznaje się za spełniony wyłącznie wówczas, gdy składnik aktywów (lub grupa aktywów netto przeznaczonych do zbycia) jest dostępny w swoim obecnym stanie do natychmiastowej sprzedaży, a wystąpienie transakcji sprzedaży jest bardzo prawdopodobne w ciągu roku od momentu zmiany klasyfikacji. 
2.7.ZAPASY
Przyjęcie materiałów z zakupu stanowiących własność Jednostki wycenia się wg ceny nabycia. Materiały wytworzone we własnym zakresie wprowadza się do ksiąg rachunkowych w wartości wynikającej z rzeczywistych kosztów poniesionych na ich wytworzenie. Materiały reklamowe obciążają koszty okresu w momencie zakupu. Przy czym nie rzadziej niż na koniec kwartału objęte są one inwentaryzacją a nieużyta część materiałów reklamowych jest ujmowana w sprawozdaniu finansowym w ramach zapasów. Przyjęcie towarów z zakupu, stanowiących własność Spółki wycenia się według ceny nabycia.
Do ustalania kosztów z tytułu rozchodu (zużycia, sprzedaży, nieodpłatnego przekazania) materiałów i towarów stosowana jest metoda ceny średnioważonej. 

2.8.KOSZTY FINANSOWANIA ZEWNĘTRZNEGO
Koszty finansowania zewnętrznego bezpośrednio związanego z nabyciem lub wytworzeniem dostosowywanych składników majątku, są doliczane do kosztów wytworzenia takich środków trwałych, aż do momentu oddania tych środków trwałych do użytkowania. Koszty te są pomniejszane o przychody uzyskane z tymczasowego inwestowania środków pozyskanych na wytworzenie danego składnika aktywów.
Wszelkie pozostałe koszty finansowania zewnętrznego są odnoszone bezpośrednio w ciężar rachunku zysków i strat w okresie, w którym zostały poniesione.
2.9.INSTRUMENTY FINANSOWE
Aktywa i zobowiązania finansowe ujmowane są w bilansie jednostki w momencie, gdy jednostka staje się stroną wiążącej umowy. W momencie początkowego ujęcia wszystkie aktywa i zobowiązania finansowe są wyceniane w wartości godziwej uiszczonej (aktywa) lub otrzymanej (zobowiązania) zapłaty. Wartość tę określa się na podstawie ceny transakcji lub (w przypadku braku możliwości określenia tej ceny) zdyskontowanej sumy wszystkich przyszłych odpowiednio otrzymanych lub uiszczonych płatności. Aktywa i zobowiązania finansowe wycenia się na każdy dzień bilansowy. Zasady wyceny i prezentacji w sprawozdaniu finansowym instrumentów finansowych są następujące:
Grupa aktywów lub zobowiązań	Zasada wyceny	Zasady ujęcia w sprawozdaniu finansowym	
Aktywa wyceniane w wartości godziwej przez wynik finansowy	Według wartości godziwej (za wyjątkiem tych, dla których wartości godziwej nie można ustalić)	Różnica z wyceny wykazywana jest odrębnie w sprawozdaniu finansowym oraz ujmowana w wyniku finansowym bieżącego okresu sprawozdawczego w pozycji przychody finansowe lub koszty finansowe
	
Zobowiązania wyceniane w wartości godziwej przez wynik finansowy	Według wartości godziwej (za wyjątkiem tych, dla których wartości godziwej nie można ustalić)	Różnica z wyceny wykazywana jest odrębnie w sprawozdaniu finansowym oraz ujmowana w wyniku finansowym bieżącego okresu sprawozdawczego w pozycji przychody finansowe lub koszty finansowe
	
Pozostałe zobowiązania finansowe	Według zamortyzowanej ceny nabycia przy zastosowaniu efektywnej stopy procentowej (IRR)	Różnica z wyceny koryguje wartość wycenianego składnika aktywów oraz jest ujmowana w wyniku finansowym bieżącego okresu sprawozdawczego.
	
Pożyczki udzielone i należności własne	Według zamortyzowanej ceny nabycia przy zastosowaniu efektywnej stopy procentowej (IRR), a w sytuacji, kiedy termin zapłaty nie jest znany według ceny nabycia (np. w przypadku pożyczek bez ustalonego terminu spłaty)
	Różnica z wyceny koryguje wartość wycenianego składnika aktywów oraz jest ujmowana w wyniku finansowym bieżącego okresu sprawozdawczego.	
Aktywa utrzymywane do terminu zapadalności	Według zamortyzowanej ceny nabycia przy zastosowaniu efektywnej stopy procentowej (IRR)	Różnica z wyceny koryguje wartość wycenianego składnika aktywów oraz jest ujmowana w wyniku finansowym bieżącego okresu sprawozdawczego.
	
Aktywa finansowe dostępne do sprzedaży	Według wartości godziwej (za wyjątkiem tych, dla których wartości godziwej nie można ustalić)	Różnica z wyceny wykazywana jest odrębnie w sprawozdaniu finansowym oraz ujmowana w kapitale z aktualizacji wyceny (w przypadku dodatniej) lub w stracie bieżącego (w przypadku ujemnej po uwzględnieniu nadwyżki wcześniej odniesionej na kapitał) .
	
Aktywa i zobowiązania finansowe przeznaczone do obrotu lub dostępne do sprzedaży, których wartości godziwej nie można ustalić.	Według ceny nabycia skorygowanej o odpisy spowodowane utratą wartości.

	Składnik aktywów lub pasywów zostaje ujęty w cenie nabycia, do momentu realizacji (np. sprzedaży) takiego składnika. Odpisy spowodowane trwałą utratą wartości odnoszone są w koszty finansowe.	

2.10.NALEŻNOŚCI Z TYTUŁU DOSTAW I USŁUG
Po początkowym ujęciu należności wycenia się, co do zasady, w zamortyzowanej cenie nabycia, stosując metodę efektywnej stopy procentowej. Jednakże w przypadku należności o terminie wymagalności nie dłuższym niż 12 miesięcy od dnia bilansowego, analizowane są przesłanki mające wpływ na wartość wyceny takich należności w zamortyzowanej cenie nabycia (zmiany stopy procentowej, ewentualne dodatkowe przepływy pieniężne i inne). Na podstawie wyników przeprowadzonej analizy należności wycenia się w kwocie wymagającej zapłaty wówczas, gdy różnica pomiędzy wartością w zamortyzowanej cenie nabycia i wartością w kwocie wymagającej zapłaty nie wywiera istotnego wpływu na cechy jakościowe sprawozdania finansowego.
Jednostka odstępuje od naliczania odsetek od należności. W pozostałych przypadkach nalicza się odsetki ustawowe lub wynikające z zawartej umowy, jeżeli Zarząd Spółki uzna to za zasadne.
2.11.INWESTYCJE W PAPIERY WARTOŚCIOWE
Inwestycje w papiery wartościowe klasyfikowane są jako wyceniane w wartości godziwej przez wynik finansowy lub dostępne do sprzedaży i wyceniane są na dzień bilansowy według wartości godziwej. W przypadku, gdy papiery wartościowe zaklasyfikowane zostały jako wyceniane w wartości godziwej przez wynik finansowy, zyski i straty wynikające ze zmiany wartości godziwej ujmowane są w rachunku zysków i strat za dany okres. W przypadku aktywów dostępnych do sprzedaży, zyski i straty wynikające ze zmiany ich wartości godziwej ujmowane są bezpośrednio w kapitałach własnych aż do momentu sprzedaży składnika aktywów lub rozpoznania utraty wartości. Wówczas skumulowane zyski lub straty rozpoznane poprzednio w kapitałach własnych przenoszone są do rachunku zysków i strat za dany okres. Inwestycje w papiery wartościowe kwalifikowane jako wyceniane w wartości godziwej przez wynik finansowy lub dostępne do sprzedaży, dla których nie można ustalić wartości godziwej wyceniane są według ceny nabycia skorygowanej o odpisy spowodowane utratą wartości.
2.12.ZOBOWIĄZANIA FINANSOWE ORAZ INSTRUMENTY KAPITAŁOWE
Zobowiązania finansowe oraz instrumenty kapitałowe są klasyfikowane w zależności od ich treści ekonomicznej wynikającej z zawartych umów. Instrument kapitałowy to umowa dająca prawo do udziału w aktywach jednostki pomniejszonych o wszystkie zobowiązania. Instrumenty kapitałowe wyemitowane przez Spółkę ujmowane są w wartości uzyskanych wpływów pomniejszonych o bezpośrednie koszty emisji. 
2.13.KREDYTY BANKOWE
Oprocentowane kredyty bankowe ujmowane są według ceny nabycia odpowiadającej wartości godziwej uzyskanych środków pieniężnych, powiększonej o koszty bezpośrednie związane z uzyskaniem kredytu. W następnych okresach kredyty są wyceniane według zamortyzowanego kosztu, przy zastosowaniu metody efektywnej stopy procentowej.

2.14.ZOBOWIĄZANIA Z TYTUŁU DOSTAW I USŁUG
Po początkowym ujęciu wszystkie zobowiązania, z wyjątkiem zobowiązań przeznaczonych do obrotu i instrumentów pochodnych będących zobowiązaniami, wycenia się, co do zasady, w zamortyzowanej cenie nabycia, stosując metodę efektywnej stopy procentowej. Jednakże w przypadku zobowiązań o terminie wymagalności nie dłuższym niż 12 miesięcy od dnia bilansowego, analizowane są przesłanki mające wpływ na wartość wyceny takich zobowiązań w zamortyzowanej cenie nabycia (zmiany stopy procentowej, ewentualne dodatkowe przepływy pieniężne i inne). Na podstawie wyników przeprowadzonej analizy zobowiązania wycenia się w kwocie wymagającej zapłaty wówczas, gdy różnica pomiędzy wartością w zamortyzowanej cenie nabycia i wartością w kwocie wymagającej zapłaty nie wywiera istotnego wpływu na cechy jakościowe sprawozdania finansowego. Jednostka odstępuje od naliczania odsetek od zobowiązań.
2.15.REZERWY
Rezerwy tworzone są wówczas, gdy na Jednostce ciąży istniejący obowiązek (prawny lub zwyczajowy) wynikający ze zdarzeń przeszłych i gdy prawdopodobne jest, że wypełnienie tego obowiązku spowoduje konieczność wypływu środków oraz można dokonać wiarygodnego szacunku kwoty tego zobowiązania. Rezerwy tworzy się również na przyszłe zobowiązania spowodowane restrukturyzacją, jeżeli na podstawie odrębnych przepisów Jednostka jest zobowiązana do jej przeprowadzenie lub zawarto w tej sprawie wiążące umowy a plany restrukturyzacji pozwalają w sposób wiarygodny oszacować tych przyszłych zobowiązań, przy czym stosowną decyzją o utworzeniu rezerwy podejmuje Zarząd. W przypadku braku odpowiedniego planu restrukturyzacji w sprawozdaniu finansowym ujawnia się wówczas zobowiązanie warunkowe z tego tytułu. 
2.16.PRZYCHODY ZE SPRZEDAŻY
Przychody ze sprzedaży ujmowane są – zgodnie z Międzynarodowym Standardem Rachunkowości nr 18 „Przychody” – w wartości godziwej zapłat otrzymanych lub należnych i reprezentują należności za produkty, towary i usługi dostarczone w ramach normalnej działalności gospodarczej, po pomniejszeniu o rabaty, podatek od towarów i usług oraz inne podatki związane ze sprzedażą (podatek akcyzowy).
Sprzedaż towarów ujmowana jest w momencie dostarczenia towarów i przekazania nabywcy znaczących ryzyka i korzyści wynikających z prawa własności towarów.
Przychody z tytułu odsetek ujmowane są sukcesywnie w miarę ich narastania, w odniesieniu do głównej kwoty należnej, zgodnie z metodą efektywnej stopy procentowej.
Przychody z tytułu dywidend są ujmowane w momencie ustalenia prawa akcjonariuszy do ich otrzymania

2.17.TRANSAKCJE W WALUTACH OBCYCH
Transakcje w walucie obcej przelicza się według kursu wymiany między walutą funkcjonalną a walutą obcą obowiązującego na dzień dokonania transakcji. Na dzień bilansowy pozycje pieniężne wyrażone w walucie obcej wyceniane są według kursu zamknięcia (kursu natychmiastowej realizacji, wykonania) tzn. po kursie banku wiodącego - Banku Handlowego w Warszawie z pierwszego notowania z dnia bilansowego. Niepieniężne pozycje bilansowe ewidencjonowane według kosztu historycznego wyrażonego w walucie obcej wyceniane są według kursu wymiany z dnia zawarcia transakcji. Niepieniężne pozycje bilansowe ewidencjonowane według wartości godziwej wyrażonej w walucie obcej wyceniane są według kursu wymiany z dnia ustalenia wartości godziwej. Zyski i straty wynikłe z przeliczenia walut są odnoszone bezpośrednio w rachunek zysków i strat, za wyjątkiem przypadków, gdy powstały one wskutek wyceny aktywów i pasywów niepieniężnych, w przypadku, których zmiany wartości godziwej odnosi się bezpośrednio na kapitał.
2.18.PODATKI
Na obowiązkowe obciążenia wyniku składają się: podatek bieżący oraz podatek odroczony. Bieżące obciążenie podatkowe jest obliczane na podstawie wyniku podatkowego (podstawy opodatkowania) danego roku obrotowego. Zysk (strata) podatkowa różni się od księgowego zysku (straty) netto w związku z wyłączeniem przychodów podlegających opodatkowaniu i kosztów stanowiących koszty uzyskania przychodów w latach następnych oraz pozycji kosztów i przychodów, które nigdy nie będą podlegały opodatkowaniu. Obciążenia podatkowe są wyliczane w oparciu o stawki podatkowe obowiązujące w danym roku obrotowym. Podatek odroczony jest wyliczany metodą bilansową jako podatek podlegający zapłaceniu lub zwrotowi w przyszłości na różnicach pomiędzy wartościami bilansowymi aktywów i pasywów a odpowiadającymi im wartościami podatkowymi wykorzystywanymi do wyliczenia podstawy opodatkowania. Rezerwa na podatek odroczony jest tworzona od wszystkich dodatnich różnic przejściowych podlegających opodatkowaniu, natomiast składnik aktywów z tytułu podatku odroczonego jest rozpoznawany do wysokości, w jakiej jest prawdopodobne, że będzie można pomniejszyć przyszłe zyski podatkowe o rozpoznane ujemne różnice przejściowe. Pozycja aktywów lub zobowiązanie podatkowe nie powstaje, jeśli różnica przejściowa powstaje z tytułu wartości firmy lub z tytułu pierwotnego ujęcia innego składnika aktywów lub zobowiązania w transakcji, która nie ma wpływu ani na wynik podatkowy ani na wynik księgowy. Rezerwa z tytułu podatku odroczonego jest rozpoznawana od przejściowych różnic podatkowych powstałych w wyniku inwestycji w podmioty zależne i stowarzyszone oraz wspólne przedsięwzięcia, chyba, że jednostka jest zdolna kontrolować moment odwrócenia różnicy przejściowej i jest prawdopodobne, iż w dającej się przewidzieć przyszłości różnica przejściowa się nie odwróci. Wartość składnika aktywów z tytułu podatku odroczonego podlega analizie na każdy dzień bilansowy, a w przypadku, gdy spodziewane przyszłe zyski podatkowe nie będą wystarczające dla realizacji składnika aktywów lub jego części następuje jego odpis. Podatek odroczony jest wyliczany przy użyciu stawek podatkowych, które będą obowiązywać w momencie, gdy pozycja aktywów zostanie zrealizowana lub zobowiązanie stanie się wymagalne. Podatek odroczony jest ujmowany w rachunku zysków i strat, poza przypadkiem, gdy dotyczy on pozycji ujętych bezpośrednio w kapitale własnym. W tym ostatnim wypadku podatek odroczony jest również rozliczany bezpośrednio w kapitały własne.