WPROWADZENIE DO SKONSOLIDOWANEGO SPRAWOZDANIA FINANSOWEGO

1.	Informacje ogólne

Podmiot dominujący Grupy Kapitałowej RAFAMET – Fabryka Obrabiarek RAFAMET S.A. została utworzona w wyniku przekształcenia przedsiębiorstwa państwowego w spółkę akcyjną na podstawie aktu notarialnego
z dnia  22.05.1992 r. w Kancelarii Notarialnej Pawła Błaszczaka w Warszawie (Rep. A Nr 5815/92). Wpisana została do rejestru KRS nr 0000069588 dnia 14.12.2001 roku  w Sądzie Rejonowym w Gliwicach, X Wydział Gospodarczy Krajowego Rejestru Sądowego. 
Podstawowe dane dotyczące Spółki:
–	Siedziba: 47-420 Kuźnia Raciborska, ul. Staszica 1
–	Telefon: 032/4191111
–	Fax: 032/4191251
–	Poczta elektroniczna: rafamet@rafamet.com.pl
–	Strona internetowa: www.rafamet.com.pl
–	REGON: 271577318
–	NIP: 639-000-15-64
Podstawowym przedmiotem działalności RAFAMET S.A. według PKD jest produkcja pozostałych narzędzi mechanicznych do obróbki metalu, z wyłączeniem działalności usługowej (PKD 29.42.A), a w szczególności:
–	produkcja specjalistycznych obrabiarek do obróbki zestawów kołowych pojazdów  szynowych,
–	produkcja wielogabarytowych tokarek karuzelowych, linii technologicznych, sterowanych numerycznie centrów obróbczych,
–	świadczenie usług w zakresie remontu obrabiarek, maszyn, linii technologicznych i usługi serwisowe.
Spółka jest notowana na regulowanym rynku pozagiełdowym – Rynku Papierów Wartościowych CeTO
i zakwalifikowana jest do branży elektromaszynowej.

2.	Wskazanie czasu trwania Emitenta i jednostki zależnej objętej konsolidacją, jeżeli jest oznaczony

Czas trwania działalności Emitenta i Zespołu Odlewni „RAFAMET” sp. z o.o. w Kuźni Raciborskiej zgodnie ze statutami obu spółek jest nieoznaczony.

3.	Wskazanie okresów, za które prezentowane jest skonsolidowane sprawozdanie finansowe i porównywalne dane finansowe

Grupa Kapitałowa RAFAMET prezentuje sprawozdanie finansowe za bieżący okres rozpoczynający się 01 stycznia 2006 r. i kończący się 31 grudnia 2006 r. oraz porównywalne dane finansowe za okres od 01 stycznia 2005 r. do 31 grudnia 2005 r.
Sprawozdanie finansowe jest sporządzone zgodnie z koncepcją kosztu historycznego, za wyjątkiem wyceny aktywów trwałych oraz aktywów finansowych, które zgodnie z MSSF wyceniane są według wartości godziwej.

4.	Informacje dotyczące składu osobowego zarządu oraz rady nadzorczej Jednostki dominującej

Skład Zarządu Jednostki dominującej:
Ireneusz Cela                              Prezes Zarządu
Ireneusz Piotr Borkowski           Wiceprezes Zarządu
Rada Nadzorcza Spółki na posiedzeniu w dniu 06.11.2006 r. odwołała Prezesa Zarządu Pana E. Longina Wonsa z zajmowanego stanowiska.

Skład Rady Nadzorczej Jednostki dominującej:
Maria Skubniewska           Przewodnicząca 
Sławomir Sywak               Wiceprzewodniczący
Iwona Tomczuk                 Sekretarz
Karol Osadnik                   Członek
Andrzej Rustanowicz        Członek

5.	Wskazanie, czy skonsolidowane sprawozdanie finansowe i porównywalne dane finansowe zawierają dane łączne - jeżeli w skład przedsiębiorstwa emitenta lub jednostek grupy kapitałowej wchodzą
wewnętrzne jednostki organizacyjne sporządzające samodzielne sprawozdania finansowe

W skład RAFAMET S.A. i Zespołu Odlewni nie wchodzą wewnętrzne jednostki organizacyjne sporządzające samodzielne sprawozdania finansowe.

6.	W przypadku skonsolidowanego sprawozdania finansowego sporządzonego za okres, w czasie którego nastąpiło połączenie - wskazanie, że jest to sprawozdanie finansowe sporządzone po połączeniu
spółek, oraz wskazanie zastosowanej metody rozliczenia połączenia

W trakcie 2006 r. nie nastąpiły żadne połączenia RAFAMET S.A. i Zespołu Odlewni z innymi podmiotami.

7.	Wskazanie, czy skonsolidowane sprawozdanie finansowe zostało sporządzone przy założeniu
kontynuowania działalności gospodarczej przez emitenta w dającej się przewidzieć przyszłości oraz czy nie istnieją okoliczności wskazujące na zagrożenie kontynuowania działalności

Skonsolidowane sprawozdanie finansowe zostało sporządzone przy założeniu kontynuowania działalności
gospodarczej przez jednostki w dającej się przewidzieć przyszłości oraz nie istnieją okoliczności wskazujące na zagrożenie kontynuowania działalności.

8.	Graficzne przedstawienie struktury organizacyjnej grupy jednostek powiązanych emitenta oraz
informacje dotyczące rodzaju powiązań w grupie

RAFAMET S.A. posiada 100% udziałów w Zespole Odlewni (jednostka objęta konsolidacją) i taką samą ilość głosów na WZU spółki.
W jednostkach wyłączonych z konsolidacji („RAFAMET-TRADING” sp. z o.o. w Kuźni Raciborskiej i „MET.COM” sp. z o.o. w Kuźni Raciborskiej) RAFAMET S.A. posiada po 100% udziałów i taką samą ilość głosów na WZU spółek.

9.	Informacje dotyczące jednostek zależnych od Emitenta

Jednostka zależna – Zespół Odlewni RAFAMET sp. z o.o. (jednostka objęta kosolidacją) została utworzona
w wyniku wydzielenia ze struktury organizacyjnej Rafamet S.A. na mocy aktu notarialnego z dnia 1 grudnia 1995r., a działalność rozpoczęła 1 lutego 1996r. Spółka została wpisana została do rejestru KRS nr   0000159084  dnia 17.04.2003 roku  w Sądzie Rejonowym w Gliwicach, X Wydział Gospodarczy Krajowego Rejestru
Sądowego. 
Podstawowe dane dotyczące Jednostki zależnej:
•	Siedziba: 47-420 Kuźnia Raciborska, ul. Staszica 1
•	Telefon: 032/4191111
•	Fax: 032/4192789
•	Poczta elektroniczna: marketing@odlewnia-rafamet.com.pl
•	Strona internetowa: www.odlewnia-rafamet.com.pl
•	REGON: 272833350
•	NIP: 639-10-06-954
Podstawowy przedmiot działalności Jednostki zależnej :
-	Produkcja odlewów żeliwnych i ze stopów aluminiowych
-	Produkcja modeli odlewniczych oraz konstrukcji drewnianych
-	Usługi w zakresie obróbki cieplnej odlewów żeliwnych i konstrukcji stalowych
-	Usługi w zakresie obróbki wiórowej
Na dzień 31.12.2006 r. Spółka zatrudniała  233 osoby.

W skład Zarządu Zespołu Odlewni na dzień 31 grudnia 2006 roku wchodzili:
Roman Mróz			Prezes Zarządu
Adam Witecki			Wiceprezes Zarządu
Bożena Mocha-Dziechciarz          Członek Zarządu

W skład Rady Nadzorczej Zespołu Odlewni na dzień 31 grudnia 2006 roku wchodzili:
Zbigniew Girek     – Przewodniczący
Bernard Fros         – Sekretarz
Janusz Niedźwiedź - Członek         

W 2006 r. nie nastąpiła zmiana składu jednostek objętych konsolidacją w porównaniu do roku 2005.

W oparciu o § 12 Wstępu do Międzynarodowych Standardów Rachunkowości wyłączono z konsolidacji następujące jednostki zależne:
•	 „RAFAMET-TRADING” sp. z o.o. w Kuźni Raciborskiej
•	„MET.COM”sp. z o.o. w Kuźni Raciborskiej
których dane finansowe za rok 2006 są nieistotne dla skonsolidowanego sprawozdania finansowego, o czym mowa poniżej.
•	„RAFAMET-TRADING” sp. z o.o. w Kuźni Raciborskiej:
-	przychody ze sprzedaży produktów, towarów i operacji finansowych w 2006 r. wyniosły 206 tys. zł,
-	wynik finansowy netto za 2006 r.: - 108 tys. zł,
-	suma bilansowa na dzień 31.12.2006 r.: 130 tys. zł.
•	„MET.COM” sp. z o.o. w Kuźni Raciborskiej
-	przychody ze sprzedaży produktów, towarów i operacji finansowych w 2006 r. wyniosły 1,72 zł,
-	wynik finansowy netto za 2006 r.: -20 tys. zł,
-	suma bilansowa na dzień 31.12.2006 r.: 14 tys. zł.

10.	Stwierdzenie, że skonsolidowane sprawozdanie finansowe podlegało przekształceniu w celu zapewnienia porównywalności danych, a zestawienie i objaśnienie różnic, będących wynikiem korekt z tytułu zmian zasad (polityki) rachunkowości lub korekt błędów podstawowych, zostało zamieszczone
w dodatkowej nocie objaśniającej

Skonsolidowane sprawozdanie finansowe Grupy Kapitałowej RAFAMET zaprezentowane w niniejszym
raporcie obejmuje dane za 2006 r. oraz porównywalne za 2005 r. sporządzone według MSSF. W 2006 r. nie
przeprowadzono żadnych istotnych zmian w zasadach (polityce) rachunkowości w obu jednostkach Grupy.

11.	Wskazanie, czy w przedstawionym skonsolidowanym sprawozdaniu finansowym lub porównywalnych danych finansowych dokonano korekt wynikających z zastrzeżeń w opiniach podmiotów uprawnionych do badania sprawozdań finansowych za lata, za które skonsolidowane sprawozdanie finansowe lub porównywalne dane finansowe zostały zamieszczone w raporcie

W przedstawionym skonsolidowanym sprawozdaniu finansowym jak i w porównywalnych danych finansowych nie dokonano żadnych korekt wynikających z zastrzeżeń w opiniach podmiotów uprawnionych do badania sprawozdań finansowych.

12.	Opis przyjętych zasad (polityki) rachunkowości, w tym metod wyceny aktywów i pasywów oraz
przychodów i kosztów, ustalenia wyniku finansowego oraz sposobu sporządzenia skonsolidowanego sprawozdania finansowego i danych porównywalnych,

1.1.	Oświadczenie o zgodności

Sprawozdanie finansowe Grupy Kapitałowej RAFAMET S.A. na dzień 31.12.2006 roku zostało sporządzone zgodnie z Międzynarodowymi Standardami Sprawozdawczości Finansowej /MSSF/, Międzynarodowymi
Standardami Rachunkowości (MSR) oraz związanymi z nimi standardami i interpretacjami zaakceptowanymi przez Radę Międzynarodowych Standardów Rachunkowości (RMSR) oraz Komisję ds. Interpretacji
Międzynarodowej Sprawozdawczości Finansowej (KIMSF) według stanu obowiązującego na dzień 31.12.2006 roku. 

1.2.	Stosowane zasady rachunkowości

12.2.1. Zasady rachunkowości 
Opisane zasady zastosowane zostały we wszystkich prezentowanych okresach w sposób ciągły, o ile nie zaznaczono inaczej.
Skonsolidowany rachunek zysków i strat sporządza się w układzie porównawczym.
Wynik finansowy Grupy za dany rok obrotowy obejmuje wszystkie osiągnięte i przypadające na jej rzecz przychody oraz związane z tymi przychodami koszty zgodnie z zasadami memoriału, współmierności przychodów i kosztów oraz ostrożnej wyceny.

12.2.2. Waluta funkcjonalna i waluta sprawozdań finansowych
Walutą  funkcjonalną i walutą  sprawozdawczą skonsolidowanego sprawozdania finansowego Grupy jest waluta polska (tys. PLN). 

12.2.3. Inwestycje w jednostkach zależnych i pozostałych.
Inwestycje w jednostkach zależnych to inwestycje, nad którymi spółka dominująca sprawuje kontrolę.
Rok obrotowy jednostek zależnych i Spółki jest jednakowy. Inwestycje w jednostkach zależnych nie są
klasyfikowane jako przeznaczone do sprzedaży i ujmuje się je w cenie nabycia pomniejszonej ewentualne o odpisy z tytułu utraty wartości.

12.2.4. Kwoty szacunkowe
Sporządzając sprawozdanie finansowe zgodnie z Międzynarodowymi Standardami Sprawozdawczości
Finansowej Zarząd dokonuje pewnych szacunków księgowych, uwzględnia własne osądy przy stosowaniu przyjętych zasad rachunkowości oraz przyjmuje założenia wpływające na poszczególne pozycje aktywów
i pasywów oraz przychodów i kosztów. Rzeczywiste wielkości mogą różnić się od oszacowanych. Oszacowania zostały zastosowane w stosunku do rezerw na przyszłe koszty związane z montażem maszyn oraz naprawami gwarancyjnymi. Założenia do szacunków nie ulegają zmianie w kolejnych latach.

12.2.5. Przeliczanie pozycji wyrażonych w walucie obcej
Transakcje wyrażone w walutach obcych przelicza się na walutę funkcjonalną według kursu obowiązującego 
w dniu transakcji. 
Na każdy dzień bilansowy:
a)	pozycje pieniężne w walucie obcej  wykazywane są przy zastosowaniu kursu zamknięcia, tj. kursu zakupu dewiz banku prowadzącego rachunek podstawowy w przypadku należności lub kursu sprzedaży banku
w przypadku zobowiązań,
b)	niepieniężne pozycje bilansowe ewidencjonowane według kosztu historycznego wyrażonego w walucie obcej wykazywane są przy zastosowaniu kursu wymiany z dnia transakcji,
c)	niepieniężne pozycje bilansowe ewidencjonowane w wartości godziwej wyrażonej w walucie obcej,
wykazywane są przy zastosowaniu kursów wymiany, które obowiązywały w czasie ustalania wartości
godziwej.
Różnice kursowe powstające z tytułu rozliczania pozycji pieniężnych lub z tytułu wykazywania pozycji
pieniężnych w sprawozdaniu finansowym po kursach innych niż te, w których zostały po raz pierwszy ujęte
w danym okresie, lub w których wykazywano je w poprzednich sprawozdaniach finansowych, ujmowane są jako przychód lub koszt w okresie, w którym powstają. W przychodach finansowych wykazywana jest nadwyżka zysków  kursowych nad  stratami kursowymi, a w kosztach finansowych nadwyżka strat kursowych nad zyskami kursowymi.
Jako kurs zamknięcia danej waluty stosowany dla celów wyceny bilansowej aktywów i zobowiązań pieniężnych wyrażonych w walutach obcych, Grupa przyjmuje kursy kupna i sprzedaży na dzień bilansowy stosowane i ogłoszone przez Bank BPH S.A., z którego usług korzysta Grupa.

12.2.6. Wartości niematerialne 
Zgodnie z MSR 38 „Wartości   niematerialne” składnik aktywów spełnia definicję wartości niematerialnej 
i prawnej, jeśli można go wyodrębnić z jednostki, sprzedać, przekazać, licencjonować lub oddać do odpłatnego użytkowania.
Do wartości niematerialnych i prawnych zaliczane są między innymi:
•	Koszty prac rozwojowych.
Wydatki na prace rozwojowe są kapitalizowane wyłącznie wtedy, gdy jednostka jest w stanie udowodnić:
a)  możliwość  (z  technicznego  punktu  widzenia)  ukończenia  składnika  wartości  niematerialnych,
     który nadawać się będzie do użytkowania lub sprzedaży,
b) zamiar ukończenia składnika wartości niematerialnych oraz jego użytkowania lub sprzedaży,
c) zdolność do użytkowania lub sprzedaży wartości niematerialnych,
d) sposób, w jaki składnik będzie generował przyszłe korzyści,
e)  dostępność stosowanych środków technicznych, finansowych lub innych,
f)  możliwość  wiarygodnego  ustalenia  nakładów  poniesionych  w  czasie  prac  rozwojowych,  które
     można przyporządkować składnikowi.
Są one amortyzowane metodą liniową przez przewidywany okres uzyskiwania przychodów ze sprzedaży z danego przedsięwzięcia. Po początkowym ujęciu wydatków na prace rozwojowe  są one wyceniane w cenie nabycia lub koszcie wytworzenia pomniejszonym o kwotę dotychczasowego umorzenia i łączną kwotę odpisów aktualizujących z tytułu utraty wartości. Okres i metoda amortyzacji są weryfikowane  na koniec każdego roku obrotowego. 

•	Inne wartości niematerialne i prawne
Nabyte wartości niematerialne i prawne są ujmowane w cenie nabycia. Po początkowym ujęciu, do tej kategorii wartości niematerialnych stosuje się model kosztu historycznego. Wartości niematerialne są corocznie weryfikowane pod kątem utraty wartości. Corocznej weryfikacji podlega również okres użytkowania i w razie potrzeby jest on korygowany począwszy od kolejnego roku obrotowego.

Nakłady na prace badawcze są ujmowane w rachunku zysków i strat w momencie ich poniesienia.

Amortyzacja wartości niematerialnych i prawnych, 			

	licencja Simple	4 lata		
	inne licencje (sublicencje) na programy komputerowe inne licencje (sublicencje) na programy komputerowe	5 lat	
	koszty zakończonych prac rozwojowych	5 lat	
	pozostałe wartości niematerialne iprawneprawne	Indywidualnie	
Odpisy amortyzacyjne od wartości niematerialnych i prawnych dokonywane są na podstawie planu amortyzacji uwzględniającego okres użyteczności oraz zawierającego stawki amortyzacyjne. Amortyzacja jest dokonywana metodą liniową, począwszy od miesiąca następnego po miesiącu przyjęcia do użytkowania.

12.2.7. Rzeczowe aktywa trwałe
Rzeczowe aktywa trwałe to środki trwałe, które Spółka utrzymuje celem wykorzystania ich w procesie
produkcyjnym lub przy dostawach towarów i świadczeniu usług, w celu oddania do używania innym podmiotom na podstawie umowy najmu lub dla potrzeb zarządzania oraz które przeznaczone są do wykorzystania
w okresie dłuższym niż jeden rok.
Opierając się na głównych założeniach MSSF uznano, że prawa wieczystego użytkowania spełniają warunek zaliczenia do aktywów, mają wartość zbywczą i można je sprzedać, w związku z tym są ujawnionym bilansowo aktywem.
Wartość początkową środków trwałych ustala się według cen nabycia, a w przypadku wytworzenia środka trwałego we własnym zakresie w wysokości technicznego kosztu wytworzenia.
Późniejsze nakłady uwzględnia się w wartości bilansowej danego środka trwałego lub ujmuje jako odrębny
środek trwały (tam, gdzie jest to właściwe), tylko wówczas, gdy jest prawdopodobne, że z tego tytułu nastąpi wpływ korzyści ekonomicznych do Grupy, zaś koszt danej pozycji można wiarygodnie zmierzyć. Koszty
remontu i modernizacji nie zwiększające początkowej wartości użytkowej danego składnika majątku trwałego, obciążają koszty okresu, w którym zostały poniesione.
Grupa dokonała wyceny części środków trwałych według wartości godziwej i uznała tę wartość za zakładany koszt na dzień 1 stycznia 2004 roku, będący dniem przejścia na MSSF. Wartość nieruchomości oraz istotnych wartościowo maszyn i urządzeń została ustalona przez niezależnego eksperta majątkowego w oparciu 
o założenia rynkowe; pozostałe składniki majątku zostały wycenione przez powołane przez Zarządy Spółek międzywydziałową komisję ds. wyceny maszyn i urządzeń w oparciu o założenia rynkowe.
Na każdy kolejny dzień bilansowy aktywa trwałe wyceniane są według kosztu zakładanego, ceny nabycia lub kosztu wytworzenia, pomniejszonych o umorzenie i odpisy aktualizujące z tytułu utraty wartości.
Koszty finansowania zewnętrznego ujmowane są w momencie ich poniesienia jako koszty okresu zgodnie
ze wzorcowym podejściem MSR 23.	

Odpisy amortyzacyjne środków trwałych dokonywane są na podstawie planu amortyzacji, zawierającego stawki 
i kwoty rocznych odpisów.
Amortyzacja jest dokonywana metodą liniową, począwszy od miesiąca następnego po miesiącu przyjęcia do użytkowania. Amortyzacja odbywa się w okresie ekonomicznej użyteczności środków trwałych.
W przypadku modernizacji (ulepszenia, odbudowy) środka trwałego jego okres użytkowania ulega zwiększeniu 
o indywidualnie określony okres użytkowania wynikający z zakresu modernizacji, jednak nie dłuższy niż okres ustalony dla nowego środka trwałego.
Weryfikacji wartości końcowej i okresów użytkowania środków trwałych dokonuje się na każdy dzień bilansowy i w razie potrzeby dokonuje się ich korekty.

W szczególności stosowane są następujące roczne stawki amortyzacyjne dla podstawowych grup środków
trwałych:

	budynki i budowle	3,5 % - 8%	
	urządzenia techniczne i maszyny	15%	
	środki transportu	20%	
	pozostałe środki trwałe	20%	

Inwestycje rozpoczęte nie są amortyzowane.

Zgodnie z Międzynarodowymi Standardami Sprawozdawczości Finansowej nie ma możliwości dokonywania jednorazowych odpisów amortyzacyjnych z chwilą oddania do użytkowania środków trwałych o wartości
równej lub niższej niż 3.500 zł. Amortyzacja dla tych środków ustalana jest według przewidywanego okresu
użytkowania.

12.2.8. Utrata wartości
Na każdy dzień bilansowy dokonuje się przeglądu wartości netto składników majątku trwałego w celu
stwierdzenia, czy nie występują przesłanki wskazujące na możliwość utratę ich wartości. Ocenie podlega
również zasadność kontynuacji ustalonego okresu ekonomicznej użyteczności środków trwałych.
W przypadku, gdy stwierdzono istnienie takich przesłanek, szacowana jest wartość odzyskiwalna danego
składnika aktywów, w celu ustalenia potencjalnego odpisu z tego tytułu. W sytuacji, gdy składnik aktywów nie generuje przepływów pieniężnych, które są w znacznym stopniu niezależnymi od przepływów generowanych przez inne aktywa, analizę przeprowadza się dla grupy aktywów generujących przepływy pieniężne, do której należy dany składnik aktywów.
W przypadku wartości niematerialnych o nieokreślonym okresie użytkowania, test na utratę wartości przeprowadzany jest corocznie, oraz dodatkowo, gdy występują przesłanki wskazujące na możliwość wystąpienia utraty wartości.
Jeżeli wartość odzyskiwalna jest niższa od wartości księgowej netto składnika aktywów (lub grupy aktywów), wartość księgowa jest pomniejszana do wartości odzyskiwalnej. Strata z tytułu utraty wartości jest ujmowana jako koszt w okresie, w którym wystąpiła, za wyjątkiem sytuacji, gdy składnik aktywów ujmowany był 
w wartości przeszacowanej (wówczas utrata wartości traktowana jest jako obniżenie wcześniejszego
przeszacowania).
Kwoty ujętych odpisów aktualizujących ulegają odwróceniu w przypadku ustąpienia przyczyn uzasadniających ich utworzenie. Wartość netto składnika aktywów (lub grupy aktywów) zwiększana jest do nowej wyszacowanej wartości odzyskiwalnej, nie wyższej jednak od wartości netto tego składnika aktywów jaka byłaby ustalona, gdyby utrata wartości nie została rozpoznana w poprzednich latach. Odwrócenie utraty wartości ujmowane jest przychodach, o ile składnik aktywów nie podlegał wcześniej przeszacowaniu – w takim przypadku, odwrócenie utraty wartości odnoszone jest na kapitał z aktualizacji wyceny. Utworzone odpisy obciążają pozostałe koszty operacyjne, z kolei rozwiązanie odpisów zwiększa pozostałe przychody operacyjne.

12.2.9. Aktywa trwałe przeznaczone do zbycia
Zgodnie z MSSF 5 „Aktywa trwałe przeznaczone do sprzedaży oraz działalność zaniechana” Grupa klasyfikuje składniki aktywów trwałych przeznaczonych do sprzedaży, jeżeli ich wartość bilansowa zostanie odzyskana 
w drodze transakcji sprzedaży, a nie poprzez jego dalsze wykorzystanie. Warunkiem zaliczenia aktywów do tej grupy stanowi aktywne poszukiwanie nabywcy przez kierownictwo jednostki oraz wysokie prawdopodobieństwo zbycia tych aktywów w ciągu jednego roku od daty ich zakwalifikowania, a także dostępność tych
aktywów do  natychmiastowej sprzedaży.  
Aktywa trwałe (i grupy aktywów netto przeznaczonych do zbycia) zaklasyﬁkowane jako przeznaczone do zbycia wyceniane są po niższej z dwóch wartości: wartości bilansowej lub wartości godziwej pomniejszonych o koszty związane ze sprzedażą. Aktywa trwałe i grupy aktywów netto klasyﬁkowane są jako przeznaczone do zbycia, jeżeli ich wartość bilansowa będzie odzyskana raczej w wyniku transakcji sprzedaży niż w wyniku ich dalszego ciągłego użytkowania. Warunek ten uznaje się za spełniony wyłącznie wówczas, gdy wystąpienie transakcji sprzedaży jest bardzo prawdopodobne, a składnik aktywów (lub grupa aktywów netto przeznaczonych do
zbycia) jest dostępny w swoim obecnym stanie do natychmiastowej sprzedaży. Klasyﬁkacja składnika aktywów jako przeznaczonego do zbycia zakłada zamiar kierownictwa spółki do zakończenia transakcji sprzedaży
w ciągu roku od momentu zmiany klasyﬁkacji.

12.2.10. Nieruchomości inwestycyjne
 Za nieruchomość inwestycyjną uznaje się nieruchomość (grunt, budynek, część budynku lub oba te elementy), którą się traktuje jako źródło przychodów z czynszów lub utrzymuje w posiadaniu ze względu na przyrost jej wartości, przy czym nieruchomość taka nie jest:
a) wykorzystywana przy produkcji, dostawach towarów, świadczeniu usług lub czynnościach
administracyjnych, ani też,
b) przeznaczona na sprzedaż w ramach zwykłej działalności jednostki. 

W przypadku częściowego przeznaczenia nieruchomości do wynajmu, kryterium decydującym o zaliczeniu do nieruchomości inwestycyjnej jest stosunek powierzchni przeznaczonej na wynajem do całkowitej powierzchni. Początkowo nieruchomości inwestycyjne ujmowane są według ceny nabycia z uwzględnieniem kosztów
transakcji. Po początkowym ujęciu, nieruchomości inwestycyjne wykazywane są według ceny nabycia lub kosztu wytworzenia, pomniejszone o odpisy amortyzacyjne i odpisy aktualizujące z tytułu utraty wartości. Gdy następuje zmiana sposobu użytkowania dokonuje się przeniesienia poszczególnych nieruchomości do lub
z nieruchomości inwestycyjnych.

12.2.11. 	Leasing
Leasing jest klasyfikowany jako leasing finansowy, jeżeli powoduje on przeniesienie zasadniczo całego ryzyka 
i korzyści związanych z własnością czyli:
•	rozciąga się zasadniczo na cały okres użytkowania danego składnika aktywów
•	wartość bieżąca opłat leasingowych jest zasadniczo równa wartości godziwej danego składnika
aktywów.
Leasing  finansowy jest kapitalizowany w momencie rozpoczęcia okresu leasingu według wartości bieżącej minimalnych opłat leasingowych. Opłaty leasingowe poniesione w okresie sprawozdawczym w części dotyczącej rat kapitałowych pomniejszają część kapitałową zobowiązania z tytułu leasingu finansowego, pozostała część stanowiąca część odsetkową obciąża koszty finansowe okresu. Rozdzielenie opłat leasingowych na część
kapitałową i część odsetkową dokonywane jest w taki sposób, aby uzyskać dla  każdego okresu stałą stopę
procentową w stosunku do pozostałej do spłacenia kwoty zobowiązania.
Rzeczowe aktywa trwałe będące przedmiotem leasingu finansowego zostały wykazane w bilansie na równi 
z pozostałymi składnikami majątku trwałego i podlegają umorzeniu według takich samych zasad. Środki trwałe użytkowane na podstawie umów leasingu finansowego są amortyzowane przez krótszy z dwóch okresów:
szacowany okres użytkowania środka trwałego lub okres leasingu.
Umowy leasingu nie spełniające warunków leasingu finansowego, klasyfikuje się jako leasing operacyjny. Opłaty leasingowe ujmowane są jako koszty w rachunku zysków i strat.

12.2.12. 	Zapasy
Zgodnie z MSR 2 „Zapasy” zapasy są to aktywa przeznaczone do sprzedaży  w toku zwykłej działalności
gospodarczej,  ędące w  trakcie  produkcji  przeznaczonej na sprzedaż lub materiały i surowce zużywane
w procesie produkcyjnym lub w trakcie świadczenia usług.
Zapasy surowców, materiałów, półproduktów i wyrobów gotowych oraz zakupionych towarów są wycenione na dzień bilansowy według niższej z dwóch wartości: ceny nabycia (kosztu wytworzenia) lub możliwej
do uzyskania ceny sprzedaży  netto. Cena sprzedaży netto stanowi cenę sprzedaży dokonywanej w toku
normalnej działalności gospodarczej, pomniejszoną o szacowane koszty zakończenia produkcji i zmienne koszty niezbędne do doprowadzenia sprzedaży do skutku.
Koszty finansowania zapasów wykazuje się jako koszty okresu, którego dotyczą.
Zasady wyceny następujących grup zapasów:
•	wyroby gotowe- wyceniane są w koszcie wytworzenia. Do kosztów wytworzenia nie zalicza się kosztów magazynowania, kosztów sprzedaży, kosztów administracyjnych, które nie przyczyniają się do
doprowadzenia zapasów do ich aktualnego stanu i miejsca.
•	produkty w toku - wyceniane są w koszcie wytworzenia. . Na koszty wytworzenia składają się koszty
bezpośrednie  materiałów  i robocizny oraz odpowiedni narzut pośrednich kosztów produkcji ustalony przy założeniu normalnego wykorzystania mocy produkcyjnych, z wyłączeniem kosztów finansowania
zewnętrznego.  Podstawą ustalenia wartości netto produkcji w toku jest ich okresowa ocena przez komisje inwentaryzacyjne dokująca spisu z natury co najmniej na koniec roku obrachunkowego.
•	materiały  i towary wyceniane są  w cenie nabycia i rozchodowane według cen zasady FIFO ,,pierwsze weszło, pierwsze wyszło”
Cena nabycia to cena zakupu składnika aktywów, obejmująca kwotę należną sprzedającemu bez podlegających odliczeniu podatku od towarów i usług oraz podatku akcyzowego, a w przypadku importu powiększona 
o obciążenia o charakterze publicznoprawnym oraz powiększona o koszty bezpośrednio związane z zakupem 
i przystosowaniem składnika aktywów do stanu zdatnego do używania lub prowadzania do obrotu, łącznie 
z kosztami transportu,  załadunku, wyładunku, a obniżona o rabaty, upusty i inne podobne zmniejszenia 
i odzyski.
Zapasy są weryfikowane na każdy okres sprawozdawczy. Dla celów urealnienia wartości zapasów przeprowadza się analizę struktury wiekowej zapasów, której decydującym czynnikiem jest data przychodu 
i rozchodu z magazynu. Na koniec okresu  dokonuje  się również  analizy zapasów pod kątem przydatności ekonomicznej oraz utraty wartości, wynikającej z różnicy między ceną księgową a obecną ceną rynkową
pomniejszoną o koszty sprzedaży (ostrożna wycena). 
Odpisanie wartości zapasów materiałów do poziomu ich wartości netto możliwej do uzyskania odbywa się na zasadzie odpisów indywidualnych. Jednak wartości materiałów i surowców nie odpisuje się do kwoty niższej od ceny nabycia lub kosztu wytworzenia, jeżeli oczekuje się, że wyroby gotowe, do produkcji których zostaną
wykorzystane, zostaną sprzedane w wysokości ceny nabycia lub kosztu wytworzenia lub powyżej ceny nabycia lub kosztu wytworzenia. Utworzone odpisy obciążają pozostałe koszty operacyjne, z kolei rozwiązanie odpisów zwiększa pozostałe przychody operacyjne.

12.2.13. Należności z tytułu dostaw i usług oraz pozostałe należności
Zgodnie z MSR 39 „Instrumenty  finansowe: ujmowanie i wycena” należności długoterminowe i należności
krótkoterminowe wycenia się według wysokości zamortyzowanego kosztu ustalonego przy zastosowaniu
efektywnej stopy procentowej. Efektywną stopę procentową ustala się na podstawie średnioważonego kosztu kapitału obcego Spółce. W przypadku  należności krótkoterminowych wycenę taką  dokonuje się wówczas, jeżeli ewentualne różnice przy wycenie według skorygowanej ceny nabycia są istotne.
Należności handlowe są rozpoznawane początkowo według wartości godziwej. Wartością godziwą na moment początkowego rozpoznania należności handlowych jest wartość nominalna wynikająca z wystawionych faktur sprzedaży.
Obowiązujące w Grupie podstawowe terminy płatności za dostarczone towary i usługi ustala się indywidualnie dla każdego kontraktu ze względu na jednostkowy charakter produkcji. Co najmniej na koniec każdego kwartału podlegają one analizie pod kątem utraty wartości. Na należności wątpliwe lub dla których istnieją przesłanki nieściągalności tworzone są odpisy aktualizujące. Odpisy aktualizacyjne tworzone są na zasadzie odpisów
indywidualnych. Utworzone odpisy obciążają pozostałe koszty operacyjne, z kolei rozwiązanie odpisów
zwiększa pozostałe przychody operacyjne.
W przypadku gdy wpływ pieniądza w czasie jest istotny, wartość należności jest ustalana poprzez
zdyskontowanie prognozowanych przyszłych przepływów pieniężnych do wartości bieżącej,  przy zastosowaniu stopy dyskontowej odzwieciedlającej aktualne oceny rynkowe wartości pieniądza w czasie. Zwiększenie (zmniejszenie) należności w związku z upływem czasu jest ujmowane jako przychody (koszty) finansowe.

12.2.14. Instrumenty finansowe
Aktywa i zobowiązania finansowe ujmowane są w bilansie w momencie, gdy Grupa staje się stroną wiążącej umowy.
Instrumenty finansowe w momencie początkowego ujęcia zaliczane są do jednej następujących kategorii:
 - instrumenty finansowe wyceniane w wartości godziwej przez wynik finansowy,
- aktywa finansowe utrzymywane do terminu wymagalności,
- pożyczki i należności,
- aktywa finansowe dostępne do sprzedaży.

Do kategorii instrumentów finansowych wycenianych w wartości godziwej przez wynik finansowy zalicza się aktywa i zobowiązania finansowe nabyte w celu generowania zysku w drodze krótkoterminowych wahań wartości. Instrumenty finansowe  wyceniane są  w wartości godziwej z ujęciem skutków w rachunku zysków 
i strat, w przychodach lub kosztach finansowych.

Aktywa finansowe utrzymywane do terminu wymagalności są to inwestycje o określonych lub możliwych do określenia płatnościach oraz ustalonym terminie wymagalności, które Grupa zamierza i ma możliwość utrzymać w posiadaniu do tego czasu. Aktywa finansowe utrzymywane do terminu  wymagalności wyceniane są według zamortyzowanego kosztu przy użyciu metody efektywnej stopy procentowej.
Pożyczki i należności wyceniane są według zamortyzowanego kosztu.
Wszystkie pozostałe aktywa finansowe zaliczane są do aktywów finansowych  dostępnych  do sprzedaży.
Aktywa finansowe dostępne do sprzedaży są ujmowane według ich wartości godziwej ustalonej na dzień
bilansowy.
W przypadku braku możliwości wiarygodnego określenia ich wartości godziwej, aktywa finansowe dostępne do sprzedaży są ujmowane w koszcie początkowym z uwzględnieniem odpisów z tytułu utraty wartości.
Skutki  zmian  wartości  godziwej  aktywów  finansowych  dostępnych  do  sprzedaży  ujmuje  się w kapitale 
z aktualizacji wyceny, chyba że spadek wartości wynika z utraty wartości, której skutki odnosi się bezpośrednio do rachunku zysków i strat jako koszt finansowy.
Zobowiązania  finansowe  inne  niż  instrumenty  finansowe  wyceniane  w  wartości  godziwej  przez wynik  finansowy, są wyceniane według  zamortyzowanego  kosztu  przy  zastosowaniu  efektywnej stopy procentowej.
Instrument  finansowy  zostaje  usunięty  z  bilansu,  gdy  jednostka  traci  kontrolę  nad  prawami umownymi składającymi się na dany instrument finansowy.
W związku z prowadzoną działalnością jednostki Grupy dokonują zabezpieczeń przed ryzykiem finansowym, związanym ze zmianami kursów walut i stosują :
- forfaiting
- transakcje typu forward.
Powyższe aktywa wprowadza się do ksiąg rachunkowych z chwilą zawarcia kontraktu po cenie nabycia, to jest w wartości godziwej poniesionych wydatków lub przekazanych w zamian innych składników majątkowych. Zobowiązania finansowe zaś w wartości godziwej uzyskanej kwoty lub wartości otrzymanych innych składników majątkowych. Przy ustalaniu wartości godziwej na ten dzień uwzględnia się poniesione przez jednostkę koszty transakcji.
Prezentację instrumentów finansowych w bilansie dokonuje się w podziale na długo i  krótkoterminowe, oraz dokonuje się ich kompensaty wykazuje się w wartości netto.
W ramach operacji forfaitingowych wyklucza się z ksiąg na dzień bilansowy odpowiedzialność Grupy przypadająca na spółkę zależną w oparciu o polisę ubezpieczeniową, przenoszącą regres w stosunku do wierzytelności na ubezpieczyciela.
Jeżeli zabezpieczenie przepływów pieniężnych wiąże się z ujęciem w księgach aktywa lub zobowiązania, wówczas w momencie pierwotnego ujęcia tego aktywa lub zobowiązania, zyski lub straty dotyczące instrumentu korygują pierwotną wartość aktywa lub zobowiązania. Jeżeli transakcja zabezpieczająca przyszłe przepływy pieniężne nie wiąże się z powstaniem aktywa ani zobowiązania, wartość ujmowana jest w rachunku wyników w okresie, w którym następuje rozliczenie pozycji zabezpieczenia. 

12.2.15 Inwestycje w papiery wartościowe
Inwestycje w papiery wartościowe klasyﬁkowane są jako przeznaczone do obrotu lub dostępne do sprzedaży 
i wyceniane są na dzień bilansowy według wartości godziwej. W przypadku gdy papiery wartościowe
zaklasyﬁkowane zostały jako przeznaczone do obrotu, zyski i straty wynikające ze zmiany wartości godziwej ujmowane są w rachunku zysków i strat za dany okres. W przypadku aktywów dostępnych do sprzedaży, zyski
i straty wynikające ze zmiany ich wartości godziwej ujmowane są bezpośrednio w kapitałach aż do momentu sprzedaży składnika aktywów lub rozpoznania utraty wartości. Wówczas skumulowane zyski lub straty
rozpoznane poprzednio w kapitałach przenoszone są do rachunku zysków i strat za dany okres.
Inwestycje Grupy obejmują wartość udziałów i akcji w jednostkach zależnych i pozostałych.. Inwestycje 
w pozostałych jednostkach prezentowane jako aktywa finansowe przeznaczone do obrotu, które Grupa
Kapitałowa zamierza zbyć w ciągu następnych 12 miesięcy. 
Inwestycje ujmowane są początkowo według wartości godziwej powiększonej o dodatkowe koszty transakcyjne. W przypadku instrumentów finansowych, dla których nie można w sposób wiarygodny określić wartości godziwej (nie istnieje aktywny rynek dla tych instrumentów), dokonuje się wyceny według  kosztu nabycia instrumentu finansowego pomniejszonego o odpisy aktualizujące jego wartość.

12.2.16. Środki pieniężne i ekwiwalenty środków pieniężnych
Środki pieniężne obejmują aktywa w formie krajowych środków płatniczych, walut obcych i dewiz.
Ekwiwalenty środków pieniężnych są krótkoterminowymi inwestycjami o dużej płynności, łatwo
wymienialnymi na określone kwoty środków pieniężnych oraz narażonymi na nieznaczne ryzyko zmiany
wartości. Przez krótkoterminowe inwestycje należy rozumieć inwestycje do trzech miesięcy. Do ekwiwalentów środków pieniężnych należy zaliczyć lokaty, weksle obce, czeki, obligacje. Do środków pieniężnych i ich
ekwiwalentów nie zalicza się krótkoterminowych kredytów w rachunkach bieżących oraz krótkoterminowych inwestycji w akcje.
Krajowe środki pieniężne wykazuje się w wartości nominalnej.
Środki pieniężne wyrażone w walutach obcych na dzień bilansowy wycenia się po kursie kupna ustalonym dla danej waluty przez Bank BPH prowadzący rachunki bieżące Spółek.
Rozchód środków pieniężnych w walutach obcych odbywa się metodą FIFO.
Różnice kursowe powstałe w związku z wyceną na dzień bilansowy środków pieniężnych wyrażonych 
w walutach ujmuje się następująco:
	dodatnie różnice kursowe zalicza się do przychodów finansowych,
	ujemne różnice kursowe zalicza się do kosztów finansowych.

12.2.17. Czynne rozliczenia międzyokresowe kosztów
W pozycji bilansowej „Należności handlowe oraz pozostałe należności” wykazywana jest również aktywowana kwota wydatków poniesionych w danym roku obrotowym a dotyczących następnych okresów
sprawozdawczych. Ich wartość została wiarygodnie określona i spowodują w przyszłości wpływ korzyści
ekonomicznych.

12.2.18. Zobowiązania ﬁnansowe oraz instrumenty kapitałowe
Zobowiązania ﬁnansowe oraz instrumenty kapitałowe są klasyﬁkowane w zależności od ich treści
ekonomicznej wynikającej z zawartych umów. Instrument kapitałowy to umowa dająca prawo do udziału
w aktywach Grupy pomniejszonych o wszystkie zobowiązania.

12.2.19. Kapitały własne
Kapitały własne odpowiadają aktywom netto, czyli aktywom pomniejszonym o zobowiązania.
Ujmuje się je w księgach rachunkowych w wartości nominalnej według ich rodzajów i zasad określonych
przepisami prawa, statutu lub umowy Spółek.
	Kapitał akcyjny wykazuje się w wysokości określonej w statucie Spółki dominującej i wpisanej
        w rejestrze sądowym. 
	Kapitał zapasowy tworzony jest z podziału zysku.

12.2.20. Kredyty bankowe i pożyczki
Kredyty i pożyczki ujmuje się początkowo według wartości godziwej otrzymanych środków pieniężnych
pomniejszonej o poniesione koszty transakcyjne. W kolejnych okresach zobowiązania z tytułu kredytów
bankowych, z wyjątkiem zobowiązań przeznaczonych do obrotu, wyceniane są według skorygowanej ceny
nabycia (zamortyzowanego kosztu) zgodnie z MSR 39 „Instrumenty finansowe: ujmowanie i wycena”.
Koszty ﬁnansowe, łącznie z prowizjami płatnymi w momencie spłaty lub umorzenia oraz kosztami
bezpośrednimi zaciągnięcia kredytów, ujmowane są w rachunku zysków i strat przy zastosowaniu metody efektywnej stopy procentowej i zwiększają wartość księgową instrumentu z uwzględnieniem spłat dokonanych w bieżącym okresie.
Zobowiązania z tytułu kredytów wyrażone w walutach obcych na dzień bilansowy wycenia się po kursie kupna ustalonym dla danej waluty przez Bank BPH prowadzący rachunki bieżące Spółek.

12.2.21. Zobowiązania z tytułu dostaw i usług oraz pozostałe zobowiązania
Zobowiązania stanowią wynikający z przeszłych zdarzeń obowiązek wykonania świadczeń o wiarygodnie określonej wartości, które spowodują wykorzystanie już posiadanych lub przyszłych aktywów Grupy.
Zobowiązania krótkoterminowe to ogół zobowiązań z  tytułu dostaw i usług, a także całość lub część
pozostałych zobowiązań, które stają się wymagalne w ciągu 12 miesięcy od dnia bilansowego.
Jeżeli termin wymagalności przekracza jeden rok od daty bilansowej, salda tych zobowiązań, z wyjątkiem
zobowiązań z tytułu dostaw i usług, wykazuje się jako zobowiązania długoterminowe. Zobowiązania inne niż zobowiązania finansowe wyceniane w  wartości godziwej przez wynik finansowy wycenia się na dzień
bilansowy w skorygowanej cenie nabycia. W przypadku zobowiązań krótkoterminowych wycena ta odpowiada kwocie wymagającej zapłaty. Zobowiązania, których uregulowanie zgodnie z umową następuje przez  wydanie innych niż środki pieniężne aktywów finansowych lub wymiany na instrumenty finansowe wycenia się według wartości godziwej.
Zwiększenie (zmniejszenie) zobowiązań w związku z upływem czasu jest ujmowane jako koszty (przychody) finansowe.

12.2.22. Rezerwy
Zgodnie z MSR 37 „Rezerwy, zobowiązania warunkowe i aktywa warunkowe” rezerwy są ujmowane, gdy spełnione są następujące warunki:
•	na jednostce ciąży istniejący obowiązek (prawny lub zwyczajowy) wynikający z przeszłych zdarzeń,
•	prawdopodobne jest, iż wypełnienie obowiązku spowoduje odpływ zasobów jednostki,
•	można dokonać wiarygodnego szacunku kwoty zobowiązania.

Zgodnie ze standardem Grupa nie tworzy rezerw na przyszłe straty operacyjne.
Stan rezerw weryfikowany jest na każdy dzień bilansowy oraz korygowany w celu odzwierciedlenia bieżącego, najbardziej właściwego szacunku. Rezerwę wykorzystuje się tylko na nakłady o takim przeznaczeniu, na jakie była pierwotnie utworzona.
Grupa tworzy rezerwy na: 
•	świadczenia pracownicze, nagrody jubileuszowe, odprawy emerytalne
Zgodnie z MSR 19 „Świadczenia pracownicze” świadczenia pracownicze to wszystkie formy świadczeń
jednostki w zamian za pracę wykonywaną przez pracowników. Są to zarówno świadczenia wypłacane w trakcie zatrudnienia jak i świadczenia wypłacane po okresie zatrudnienia. 
Zgodnie z zakładowym regulaminem wynagradzania, pracownikowi przysługują nagrody jubileuszowe z tytułu długoletniego zatrudnienia po przepracowaniu określonego czasu (staż pracy). 
Odprawy emerytalne przysługują pracownikom, którzy rozwiązują umowę o pracę z powodu przejścia na
emeryturę lub rentę. Wysokość tej odprawy uzależniona jest od stażu pracy. Wycena tych świadczeń
wykonywana jest przez aktuariuszy i uwzględnia strukturę zatrudnionych, średnią płacę i stopę dyskontową. 
Zyski i straty z obliczeń aktuarialnych są rozpoznawane w rachunku zysków i strat. Wycena aktuarialna
świadczeń długo- i krótkoterminowych dokonywana jest na koniec każdego roku obrotowego.
Grupa nie tworzy rezerw na urlopy.
•	przewidywane zobowiązania, naprawy gwarancyjne
Tworzy się na pewne lub o dużym stopniu prawdopodobieństwa przyszłe zobowiązania, których kwotę można 
w wiarygodny sposób oszacować. Rezerwę na naprawy gwarancyjne tworzy się w wysokości porównywalnej do lat ubiegłych.
Utworzone rezerwy obciążają pozostałe koszty operacyjne, z kolei rozwiązanie rezerw zwiększa pozostałe
przychody operacyjne.

12.2.23. Bierne rozliczenia międzyokresowe kosztów i  rozliczenia międzyokresowe przychodów
Zgodnie z MSR 37 „Rezerwy, zobowiązania warunkowe i aktywa warunkowe” pkt. 11 rozliczenia
międzyokresowe bierne są zobowiązaniami przypadającymi do zapłaty za towary lub usługi, które zostały otrzymane lub wykonane, ale nie zostały opłacone, zafakturowane lub formalnie uzgodnione z dostawcą, łącznie z kwotami należnymi pracownikom. Oszacowując kwoty lub termin zapłaty rozliczeń międzyokresowych biernych należy uwzględnić stopień niepewności, który jest mniejszy niż w przypadku rezerw. 
Do biernych rozliczeń międzyokresowych kosztów zalicza się rozliczenia o małym stopniu niepewności.
Rozliczenia międzyokresowe przychodów dokonywane z zachowaniem zasady ostrożności obejmują
równowartość otrzymanych lub należnych od kontrahentów środków z tytułu świadczeń, których wykonanie nastąpi w następnych okresach sprawozdawczych.
Rozliczenia międzyokresowe wykazywane są w  pozycji bilansowej „Zobowiązania handlowe oraz pozostałe zobowiązania” .

12.2.24. Przychody ze sprzedaży
Przychody ze sprzedaży ujmowane są – zgodnie z Międzynarodowym Standardem Rachunkowości nr 18
„Przychody” w wartości godziwej zapłat otrzymanych lub należnych i reprezentują należności za produkty, towary i usługi dostarczone w ramach normalnej działalności gospodarczej, po pomniejszeniu o rabaty, VAT 
i inne podatki związane ze sprzedażą (podatek akcyzowy).
Sprzedaż towarów ujmowana jest w momencie dostarczenia towarów i przekazania prawa własności.
Przy ujmowaniu przychodów obowiązują następujące kryteria:

•	Sprzedaż towarów i produktów
Przychody są ujmowane, jeżeli znaczące ryzyko i korzyści wynikające z prawa własności do towarów
i produktów zostały przekazane nabywcy oraz gdy kwotę przychodów można wycenić w wiarygodny sposób.

•	Świadczenie usług
Grupa stosuje zapisy MSR 11 „Umowy o usługę budowlaną” w odniesieniu do kontraktów handlowych
związane z podstawową działalnością operacyjną Spółki dominującej, których przedmiotem jest budowa
obrabiarek, wynikające z realizacji umowy w okresie co najmniej 6 miesięcy, zaawansowanej w wykonaniu
w istotnym zakresie ustala się na dzień bilansowy proporcjonalnie do stopnia zaawansowania.
W przypadku, gdy wynik kontraktu może być wiarygodnie oszacowany, przychody i koszty są rozpoznawane w odniesieniu do stopnia zaawansowania realizacji kontraktu na dzień bilansowy. Stopień zaawansowania
mierzony jest zwykle jako proporcja kosztów poniesionych od dnia zawarcia umowy do całości szacowanych kosztów kontraktu według sporządzonych kalkulacji. W przypadku natomiast gdy stopień zaawansowania nie zakończonej usługi nie jest możliwy do ustalenia w sposób wiarygodny na dzień bilansowy, to przychód
z wykonania usługi ustala się w wysokości poniesionych w danym okresie sprawozdawczym kosztów, nie wyższych od kosztów, których pokrycie przez zamawiającego w przyszłości jest prawdopodobne.
Koszty związane z kontraktem rozpoznawane są jako koszty okresu w jakim zostały poniesione. 
W przypadku, kiedy istnieje prawdopodobieństwo, że koszty kontraktu przekroczą przychody, spodziewana strata na kontrakcie jest natychmiast rozpoznawana i ujmowana jako koszt.
Aktualizacji kosztów i przychodów na kontrakcie dokonuje się zawsze w przypadku istotnych zmian
finansowych realizacji kontraktu, ale nie rzadziej niż raz na kwartał.
Przychód  na koniec okresu sprawozdawczego ustala się proporcjonalnie do stopnia zaawansowania realizacji kontraktu, po odliczeniu przychodów które wpłynęły na wynik finansowy w poprzednich okresach
sprawozdawczych.
Prawidłowość przyjętej metody ustalania stopnia zaawansowania wykonania usługi oraz przewidywanych
całkowitych kosztów i przychodów z realizacji usługi jest weryfikowana przez Grupę najpóźniej na dzień
bilansowy. Ewentualne korekty wynikające z weryfikacji wpłyną na wynik finansowy okresu sprawozdawczego, w którym ich dokonano.

•	Odsetki
Przychody z tytułu odsetek ujmowane są narastająco, w odniesieniu do głównej kwoty należnej, zgodnie 
z metodą efektywnej stopy procentowej. Jeżeli należność traci na wartości, Grupa obniża jej wartość
bilansową  do poziomu wartości odzyskiwanej, równej oszacowanym przyszłym przepływom pieniężnym zdyskontowanym według pierwotnej efektywnej stopy procentowej instrumentu, a następnie stopniowo
rozlicza się kwotę dyskonta w korespondencji z przychodami z tytułu odsetek.

•	Dywidendy
Przychody z tytułu dywidend są ujmowane w momencie, kiedy zostaje ustanowione prawo akcjonariuszy do otrzymania płatności.

12.2.25. Koszt odsetek
Koszty ﬁnansowania zewnętrznego są odnoszone bezpośrednio w rachunek zysków i strat w okresie, w którym zostały poniesione.

12.2.26. Dotacje państwowe
Dotacje państwowe ujmuje się w momencie, w którym istnieje uzasadnione przekonanie, że spełnione zostały warunki związane z dotacją oraz, że dotacja zostanie otrzymana. Dotacje są ujmowane w sprawozdaniu
finansowym w sposób zapewniający współmierność z odpowiadającymi im kosztami, które w zamierzeniu mają być kompensowane przez dotacje.
Jeżeli dotacja dotyczy składnika aktywów, wówczas jej wartość godziwa jest ujmowana na koncie
przychodów  przyszłych  okresów, a następnie stopniowo, drogą równych odpisów rocznych, jest odnoszona do rachunku zysków i strat przez szacowany okres użytkowania związanego z nią składnika aktywów.

12.2.27. Zysk na działalności gospodarczej
Zysk na działalności operacyjnej kalkulowany jest przed uwzględnieniem kosztów i przychodów ﬁnansowych.

12.2.28. Podatki
Na obowiązkowe obciążenia wyniku składają się: podatek bieżący (CIT) oraz podatek odroczony.

a)	 Bieżące obciążenie podatkowe jest obliczane na podstawie wyniku podatkowego (podstawy
opodatkowania) danego roku obrotowego. Zysk (strata) podatkowa różni się od księgowego zysku (straty) netto w związku z wyłączeniem przychodów podlegających opodatkowaniu i kosztów stanowiących koszty uzyskania przychodów w latach następnych oraz pozycji kosztów i przychodów, które nigdy nie będą
podlegały opodatkowaniu. Obciążenia podatkowe są wyliczane w oparciu o stawki podatkowe obowiązujące
w danym roku obrotowym.
b)	 Zgodnie z MSR 12 „Podatek dochodowy” Grupa , w związku z występowaniem rozbieżności
między prawem podatkowym i bilansowym, wykazuje podatek odroczony, który  jest wyliczany metodą bilansową jako podatek podlegający zapłaceniu lub zwrotowi w przyszłości na różnicach pomiędzy wartościami bilansowymi aktywów i pasywów a odpowiadającymi im wartościami podatkowymi wykorzystywanymi do wyliczenia podstawy opodatkowania.
Rezerwa na podatek odroczony jest tworzona od wszystkich dodatnich różnic przejściowych podlegających opodatkowaniu, natomiast składnik aktywów z tytułu podatku odroczonego jest rozpoznawany do wysokości
w jakiej jest prawdopodobne, że będzie można pomniejszyć przyszłe zyski podatkowe o rozpoznane ujemne różnice przejściowe. Pozycja aktywów lub zobowiązanie podatkowe nie powstaje, jeśli różnica przejściowa powstaje z tytułu wartości ﬁrmy lub z tytułu pierwotnego ujęcia innego składnika aktywów lub zobowiązania
w transakcji, która nie ma wpływu ani na wynik podatkowy ani na wynik księgowy.
Wartość składnika aktywów z tytułu podatku odroczonego podlega analizie na każdy dzień bilansowy, 
a w przypadku gdy spodziewane przyszłe zyski podatkowe nie będą wystarczające dla realizacji składnika
aktywów lub jego części następuje jego odpis.
Podatek odroczony jest wyliczany przy użyciu stawek podatkowych, które będą obowiązywać w momencie, gdy pozycja aktywów zostanie zrealizowana lub zobowiązanie stanie się wymagalne. Podatek odroczony jest ujmowany w rachunku zysków i strat, poza przypadkiem gdy dotyczy on pozycji ujętych bezpośrednio 
w kapitale własnym. W tym ostatnim wypadku podatek odroczony jest również rozliczany bezpośrednio 
w kapitały własne.

12.2.29. Segmenty działalności.
Segment działalności jest to dający się wyodrębnić obszar działalności gospodarczej Grupy zajmujący się
produkcją wyrobów lub świadczeniem usług (segment branżowy) lub działający w określonym środowisku ekonomicznym (segment geograficzny), z działalnością którego jest związane ryzyko charakterystyczne dla danego obszaru działalności Grupy.
Podstawowy wzór sprawozdawczości  oparty jest na segmentach branżowych, a uzupełniający na segmentach geograficznych. Zostały wydzielone następujące segmenty branżowe:
•	produkcja  obrabiarek
•	produkcja odlewów
•	produkcja modeli i opakowań
•	produkcja części i zespołów do maszyn
•	remonty
•	pozostałe usługi

Uzupełniającym segmentem sprawozdawczym jest segment geograficzny określany na podstawie lokalizacji rynków zbytu. Wydzielone zostały segmenty:
•	Rynek krajowy (Polska)
•	Zagranica

Przychody segmentu
Przychody  segmentu  są  przychodami  osiąganymi  bądź  to  ze  sprzedaży  zewnętrznym  klientom,  bądź  
z transakcji z innymi segmentami Grupy, które są wykazywane w rachunku zysków i strat Grupy i dają się bezpośrednio przyporządkować do danego segmentu wraz z odpowiednią częścią przychodów, którą w  oparciu  o  racjonalne  przesłanki  można  przypisać  do  tego  segmentu.  Do  przychodów  segmentu  nie zalicza się:
a)  zysków nadzwyczajnych,
b)  przychodów finansowych
c)  pozostałych przychodów operacyjnych

Koszty segmentu
Koszty segmentu są kosztami składającymi się z kosztów sprzedaży zewnętrznym klientom oraz kosztów transakcji realizowanych z innymi segmentami Grupy, które wynikają z działalności operacyjnej danego
segmentu i dają się bezpośrednio przyporządkować do tego segmentu wraz z odpowiednią częścią kosztów,  które  w  oparciu  o racjonalne  przesłanki  można  przypisać  do  danego  segmentu.  Do  kosztów segmentu nie zalicza się:
a) strat nadzwyczajnych,
b) kosztów finansowych, 
c)  pozostałych kosztów operacyjnych,
d) obciążeń z tytułu podatku dochodowego lub
f) kosztów,  które  dotyczą  Grupy jako całości. 
Jednakże  niekiedy  koszty  występujące  na  poziomie  Grupy ponoszone są na rzecz  segmentu. Takie koszty stanowią koszty  segmentu, jeżeli dotyczą działalności operacyjnej segmentu i można je w oparciu o racjonalne przesłanki bezpośrednio przyporządkować lub przypisać do segmentu.

Wynik segmentu
Wynik segmentu jest różnicą między przychodami segmentu a kosztami segmentu. 

Aktywa segmentu
Aktywa   segmentu   są   aktywami   operacyjnymi   wykorzystywanymi   przez   segment   w działalności operacyjnej, które dają się bezpośrednio przyporządkować do danego segmentu lub w oparciu o racjonalne przesłanki przypisać do tego segmentu.
Do  aktywów  segmentu  nie  zalicza  się  aktywów  powstających  z  tytułu  podatku  dochodowego  oraz aktywów wykorzystywanych dla potrzeb ogólnych Grupy.
Aktywa segmentu ustala się po potrąceniu odpowiednich odliczeń, które wykazuje się w bilansie Grupy jako bezpośrednie kompensaty.

Pasywa segmentu
Pasywa  segmentu  są  pasywami  operacyjnymi  powstałymi  w  wyniku  działalności  operacyjnej  segmentu, które dają się bezpośrednio przyporządkować do danego segmentu lub w oparciu o racjonalne przesłanki przypisać do tego segmentu.
Do   pasywów   segmentu   nie   zalicza   się   zobowiązań   z   tytułu   podatku   dochodowego,   zobowiązań powiązanych z aktywami, które są przedmiotem leasingu finansowego oraz zobowiązań zaciągniętych 
w związku z działalnością finansową.
Definicje przychodów, kosztów, aktywów i pasywów segmentu dotyczą kwot tych pozycji bilansowych, które  dają  się  bezpośrednio  przyporządkować  do  segmentu  oraz  kwot  takich  pozycji,  które  można przypisać  do  segmentu  w  oparciu  o  racjonalne  przesłanki.  Grupa odwołuje  się  do  swego  wewnętrznego systemu  sprawozdawczości  finansowej  jako  punktu  wyjścia  do  określenia,  które  pozycje  mogą  być bezpośrednio przyporządkowane lub przypisane do segmentów w oparciu o rozsądne podstawy. Oznacza to,   że   przyjmuje   się   założenie,   iż   kwoty   wyodrębnione   w   segmentach   dla   potrzeb   wewnętrznej sprawozdawczości   finansowej   dają   się   bezpośrednio   przyporządkować   lub   w   oparciu   o   racjonalne przesłanki przypisać do segmentów w celu wyceny przychodów, kosztów, aktywów i pasywów segmentu objętego obowiązkiem sprawozdawczym.

12.2.30. Podmioty powiązane
Grupa ujawnia transakcje z podmiotami powiązanymi określonymi zgodnie z MSR 24 „Informacje ujawniane na temat podmiotów powiązanych”.

12.2.31. 
Grupa Kapitałowa RAFAMET z chwilą przejścia na Międzynarodowe Standardy Rachunkowości nie dokonała przekształcenia sprawozdania finansowego  z tytułu korekty przeliczonego kapitału własnego  powstałego
w warunkach hiperinflacji. Zdaniem Zarządu jednostki dominującej, wątpliwości może budzić ujmowanie
w bilansie wspomnianej korekty hiperinflacyjnej jako niepokrytej straty z lat ubiegłych w sytuacji, gdy dotyczą one zdarzeń sprzed dziesięciu lat i więcej, a korespondujące z nią zyski zostały podzielone  przed datą
sporządzenia sprawozdania finansowego. Dodatkowo nie jest jasne czy ewentualne ujęcie korekty
hiperinflacyjnej powoduje skutki na gruncie przepisów Kodeksu Spółek Handlowych, dotyczących np. kwoty dywidendy do możliwej wypłaty czy też warunków, kiedy niezbędne jest podjęcie uchwały dotyczącej dalszego istnienia obu jednostek Grupy,

13.	Wskazanie średnich kursów wymiany złotego, w okresach objętych skonsolidowanym sprawozdaniem finansowym i porównywalnymi danymi finansowymi, w stosunku do euro, ustalanych przez
Narodowy Bank Polski, w szczególności:
a.	kursu obowiązującego na ostatni dzień każdego okresu,
b.	kursu średniego w każdym okresie, obliczonego jako średnia arytmetyczna kursów obowiązujących na ostatni dzień każdego miesiąca w danym okresie, a w uzasadnionych przypadkach -
obliczonego jako średnia arytmetyczna kursów obowiązujących na ostatni dzień danego okresu
i ostatni dzień okresu go poprzedzającego,
c.	najwyższego i najniższego kursu w każdym okresie,

2006 r.
kurs EURO obowiązujący na 31.12.2006 r.           3,8312
Średnia arytmetyczna EURO za 2006 r.                 3,8991
Najwyższy kurs EURO w 2006 r.                           4,1065
Najniższy kurs EURO w 2006 r.                             3,7565

2005 r.
kurs EURO obowiązujący na 31.12.2005 r.            3,8598
Średnia arytmetyczna EURO za 2005 r.                  4,0233
Najwyższy kurs EURO w 2005 r.                            4,2756
Najniższy kurs EURO w 2005 r.                              3,8598

14.	Wskazanie co najmniej podstawowych pozycji bilansu, rachunku zysków i strat oraz rachunku
przepływów środków pieniężnych ze skonsolidowanego sprawozdania finansowego i porównywalnych danych finansowych, przeliczonych na euro, ze wskazaniem zasad przyjętych do tego przeliczenia

Wybrane dane finansowe (podstawowe pozycje bilansu, rachunku zysków i strat oraz rachunku przepływów pieniężnych) Grupy zostały zaprezentowane na stronie tytułowej niniejszego dokumentu i przeliczone na EURO w następujący sposób:
–	poz. I – VIII według średnich arytmetycznych kursów za 12 miesięcy danego roku obrotowego, o których mowa
w pkt.13,
–	poz. IX – XIV według kursów na ostatni dzień danego roku obrotowego, o których mowa w pkt.13.