Przedsiębiorcy stracili
serce do wiążących
interpretacji podatkowych.
To wina resortu finansów
za rządów PiS
— wskazują eksperci.
Zyta Gilowska, minister finansów w rządzie Prawa i Sprawiedliwości (PiS), może sobie pogratulować. Jej wysiłki zmierzające do wybicia firmom z głowy wiążących interpretacji podatkowych okazały się skuteczne. Z danych, jakie uzyskaliśmy w Ministerstwie Finansów (MF), wynika, że w 2008 r. aż o 42 proc. spadła liczba wniosków o interpretacje. W ubiegłym roku pojawiło się ich tylko 26,4 tys., podczas gdy w 2007 r. —45,3 tys., zaś w rekordowym 2005 r. aż 70 tys. Spadek zainteresowania "wiążącą" jest więc lawinowy. Dlaczego tak się stało?
— Przyczyn jest kilka, lecz główną jest wprowadzenie w lipcu 2007 r. niekorzystnych dla podatników przepisów, które znacznie ograniczyły ochronny walor interpretacji. Po prostu interpretacje nie chronią już przedsiębiorców tak jak wcześniej — tłumaczy Irena Ożóg, partner zarządzający w Kancelarii Ożóg i Wspólnicy.
Sól w oku
Interpretacje wiążące wprowadził 1 stycznia 2005 r. rząd Marka Belki, po ciężkiej batalii z resortem finansów. Eksperci okrzyknęli je największym osiągnięciem ustawy o swobodzie gospodarczej. Ich wartość ochronna polegała na tym, że podatnik nie ponosił żadnych konsekwencji (nie musiał nawet płacić zaległego podatku) w przypadku, gdy po jakimś czasie interpretacja okazała się błędna i została zmieniona. To spowodowało, że firmy zaczęły szturmować urzędy skarbowe i żądać interpretacji niejasnych przepisów podatkowych. Powodzenie interpretacji stało się solą w oku Zyty Gilowskiej, ówczesnej minister finansów. Przeforsowała więc takie zmiany przepisów, które zniechęciły firmy i zabiły wiążące interpretacje.
— Przepisy wprowadzone 1 lipca 2007 r. spowodowały, że interpretacje w dużej mierze przestały być wiążące. Po zmianie błędnej interpretacji podatnik musi zapłacić zaległy podatek, czego nie wymagały wcześniejsze regulacje — mówi Irena Ożóg.
Strach i nasycenie
Potwierdza to prof. Witold Modzelewski, prezes Instytutu Studiów Podatkowych.
— Szokiem dla podatników było to, że interpretacje stały się mniej korzystne niż się wydawało. Ponadto okazało się, że w wielu sytuacjach lepiej nie występować po nie. Jeżeli przez jakiś czas firma stosowała pewne regulacje i nie miała żadnych problemów z fiskusem, to zwrócenie się o interpretacje często zakłócało jej spokój. Wystąpienie o interpretację nierzadko przysparzało kłopotów ze skarbówką. Tak drastyczny zanik zainteresowania interpretacjami wynika też w pewnym zakresie z nasycenia nimi rynku — dodaje prof. Witold Modzelewski.
Jarosław Królak