
Karaibska wyspa wypowiedziała przysięgę wierności brytyjskiej królowej Elżbiecie II i zerwała unię personalną z Wielką Brytanią, ogłaszając się republiką. W Bridgetown, stolicy kraju, na placu, z którego w zeszłym roku został usunięty pomnik słynnego brytyjskiego admirała Horatio Nelsona, 30 listopada odbyła się oficjalna ceremonia proklamowania republiki. Królową Elżbietę II reprezentował książę Walii i Edynburga Karol.
— Lata niewolnictwa na zawsze splamiły brytyjską historię. Powstanie tej republiki to nowy początek. Kamień milowy na długiej drodze, którą przeszliście i zbudowaliście z niezwykłym hartem ducha — powiedział książę Karol.
Pierwszą prezydent Barbadosu została Sandra Mason, dotychczasowa gubernator generalna kraju i była ambasadorka w Wenezueli, Kolumbii, Chile i Brazylii.
Wypowiedzenie wierności brytyjskiej królowej zostało uczczone fajerwerkami i występami artystycznymi. Orkiestra składała się z ponad 100 muzyków, grających na tradycyjnych blaszanych bębnach steel pan. Uroczystość była transmitowana w internecie, a na całej wyspie rozstawiono ekrany.
Mia Mottley, premier Barbadosu, ogłosiła słynną piosenkarkę Rihannę, która urodziła się i wychowała na wyspie, bohaterką narodową. Parafrazując słowa jej piosenki „Diamonds” powiedziała: „Abyś dalej lśniła jak diament i przynosiła zaszczyt swojemu narodowi przez swoje dzieła i czyny”. Artystka przyjęła oferowany jej zaszczyt.
Flaga, herb i hymn Barbadosu pozostaną takie same, ale zmienią się niektóre terminy — napisała gazeta „Barbados Today”. Przestaną być używane określenia „królewski” i „korona”, co znaczy np., że Królewskie Służby Policyjne Barbadosu staną się Służbami Policyjnymi Barbadosu, a ziemie koronne państwowymi. Według dziennika to „początek nowej ery”, w której każdy obywatel Barbadosu może zostać głową swojego państwa.
Barbados rozpoczął dążenie do stania się republiką ponad dwie dekady temu. W październiku parlament wybrał przewodniczącego większością dwóch trzecich głosów.
Pierwsi Brytyjczycy dotarli na położoną na Oceanie Atlantyckim wyspę w 1625 r. Niepodległość od Wielkiej Brytanii Barbados ogłosił w 1966 r., czyli ponad trzy wieki po przybyciu angielskich osadników i przekształceniu wyspy w bogatą kolonię cukrową, opartą na pracy setek tysięcy afrykańskich niewolników. Po ogłoszeniu niepodległości kraj był połączony z Wielką Brytanią unią personalną.
Proklamowanie republiki nie wymagało zgody Wielkiej Brytanii, a Barbados pozostanie członkiem Commonwealthu, wspólnoty narodów skupiającej 54 państwa, byłe brytyjskie kolonie, które język, kultura i wartości oraz historyczne więzy łączą z Wielką Brytanią.
Proklamacja republiki przez karaibskie państwo to rzadkie wydarzenie. Ostatni raz dokonały tego w latach 70. Gujana, Dominika oraz Trynidad i Tobago.
