Miasto prawie idealne. Jak hiszpańska dziewczyna: urocza, z temperamentem, cały czas odkrywana na nowo, zaskakująca. A w wieczorowej kreacji wygląda najpiękniej!
Układ ulic i organizacja komunikacji zadziwiają. Jazda po mieście nie przysparza problemów. A to ważne — zważywszy, ile tu miejsc wartych obejrzenia.
— Przyjemnie się tu mieszka. Najłatwiej poruszać się na skuterze lub motorze. Mam obydwa te pojazdy — mówi Mireia Clotet, przewodnik po Barcelonie z dziesięcioletnim stażem.
Klimat sprzyja nocnemu życiu: we wrześniowe wieczory temperatura sięga 24 stopni. A propozycji na spędzenie nocy — bez liku. Bogactwo restauracji i klubów. Po co jednak przesiadywać w zamkniętym pomieszczeniu, skoro na placach, skwerach i deptakach grają zespoły, występują śpiewacy, mimowie i trupy teatralne?
— Nocne życie tego miasta toczy się na ulicy — potwierdza Krzysztof Wojciechowski, pracownik PAN i podróżnik.
A uliczki są tu szczególnie urocze. Wąskie, otoczone wiekowymi kamienicami i oświetlone stylowymi latarniami. Zachęcają do długich spacerów i wieczornego odkrywania miasta.
Barcelona ma dwa oblicza. Za dnia swojską atmosferą przyciągają sklepy i przytulne kafejki. Nocą zaś eksplodują barwy miasta.
— Po godzinie 22 ludzie wychodzą z domów. Nie wyobrażam sobie, by o tej porze tłumy przelewały się ulicami Warszawy, spacerując od kawiarni do kawiarni — mówi Krzysztof Wojciechowski.
Reprezentacyjny deptak Las Ramblas przywodzi na myśl wieżę Babel — dokoła słychać różnojęzyczny gwar: Szwedzi, Niemcy, Rosjanie, Anglicy, Japończycy i — oczywiście — Hiszpanie. Od Ramblas i Placa de Catalonya odchodzą wszystkie drogi do ciekawych i tętniących zabawą miejsc. Ale wcale nie trzeba zbaczać z deptaku. Ściśnięte przy Ramblas sklepiki — czynne 24 godziny — i restauracje kuszą przyjezdnych. Turystów, bo mieszkańcy Barcelony znają niezatłoczone zakątki i tam spędzają noc na zabawie.
Deptak łączy dwa place: Placa de Catalonya i Placa del Portal de la Pau, na którym wznosi się pomnik Kolumba. Wielki odkrywca prowadzi „nocnego pielgrzyma” do kolejnego przystanku — Port Vell. Ten dawny port przeładunkowy kilkanaście lat temu — przy okazji olimpiady w 1992 roku — przebudowano i dostosowano do komercyjnych potrzeb Barcelony. Stacjonujące tu luksusowe łodzie i jachty robią wrażenie! Podziwia się je podczas przechadzki po Moll de Espania i Ramblas de Mar. Obie trasy prowadzą do Maremagnum — centrum zakupów i rozrywki. Oprócz zaliczania sklepów, barów i dyskotek we wnętrzu, na dachu tegoż centrum, da się pograć w minigolfa. Jeśli mamy ochotę, to i o 2.00 w nocy!
— Port, jak cała Barcelona, jest wspaniale oświetlony. Dobra iluminacja nadaje mu jeszcze atrakcyjniejszy wygląd — wspomina Kasia Zygarek, studentka i podróżniczka.
Zatapiając się w tłum turystów docieramy do starej dzielnicy rybackiej La Barceloneta i nowszej — Port Olimpic. Barceloneta, położona nad samym morzem, to w czasie La Merce — największego i najefektowniejszego święta Barcelony — szczególne miejsce. Świętuje wówczas całe miasto. I na każdej uliczce Barcelonety trwa zabawa. Ale jakże kameralna! Jej centralny punkt to niewielka scena, wokół kilkanaście krzeseł i stragan z napojami. Pośrodku tańczą — poprzebierane za czarownice i potwory — zarówno wnuki, jak i babcie.
— Wygląda to całkiem zabawnie, gdy kilka starszych pań podryguje w rytm muzyki. Bawią się równie dobrze jak towarzyszące im wnuki! Pochody i uliczne imprezy przypominają Rio de Janeiro w karnawale — opisuje Monika Steckiewicz, koordynator ds. płatności w firmie CEAC Polonia.
A na plaży? Cóż, że noc — nawet we wrześniu woda ciepła, a od morza wieje przyjemna bryza. I wcale nie jest pusto. Dopiero na otwartej przestrzeni widać przelewający się tłum. 20 września około północy panuje tu szczególny tłok. Z powodu półgodzinnego pokazu sztucznych ogni, otwierającego święto La Merce.