Analiza ostatnich informacji z banków centralnych pokazała, że zmienia się nastawienie głównych decydentów światowych finansów. Powoli następuje odejście od krótkoterminowej polityki błędnego koła, jaką było postawienie większego akcentu na rosnącą inflację niż na perspektywy wzrostu gospodarczego. Za globalny wzrost cen w pewnym sensie odpowiadał taniejący dolar, który prowadził do nieuzasadnionej hossy na rynkach towarów i surowców. Z kolei słabość amerykańskiej waluty była wynikiem różnicy w sposobie prowadzenia polityki monetarnej przez główne banki centralne (Fed obniżał stopy już od września).
Z punktu widzenia tradycyjnej myśli ekonomicznej dbałość o stabilność cen jest najważniejsza. Tyle że światowa gospodarka jeszcze nigdy nie działała przy tak dużej konkurencji. Kraje Zachodu zaczynają zdawać sobie sprawę, że w długim okresie mogą przegrać wyścig z Chinami. Wkrótce może się okazać, że Europejczycy poniosą największy koszt spowolnienia światowej gospodarki — spekulacyjny kapitał doprowadzi do wywindowania w górę notowań euro. Stanie się tak, jeśli dziś Bank Anglii obniży stopy procentowe o 25 pkt baz., dając sygnał do rozpoczęcia nowego cyklu, a Europejski Bank Centralny (ECB) pozostanie przy swoim.
Jean-Claude Trichet będzie musiał zagrać va banque i zmienić komunikację z rynkiem. Wyraźne stwierdzenie, że ostatni wzrost cen mógł mieć charakter krótkoterminowy, przy uwypukleniu zagrożeń dla rozwoju gospodarki, utwierdziłoby rynek w przekonaniu, że za kilka kwartałów stopy procentowe spadną także w strefie euro. Nie będzie to łatwe. Ale czasami warto podjąć mniejsze ryzyko, by później nie działać radykalnie.
Marek Rogalski
FIT DM, www.fitdm.pl