Na razie szef Fedu Ben Bernanke wciąż mówi o braku ryzyka nadmiernej inflacji i konieczności stymulowania gospodarki, a inwestorzy w to wierzą. Bardzo łatwo jednak wpaść w rutynę i nie dostrzec pewnych faktów, a także zapomnieć o nieśmiertelnym mechanizmie rynków finansowych, czyli dyskontowaniu przyszłości. Opublikowane w piątek dane Departamentu Pracy USA były dobre. Odczyt ten w połączeniu z ostatnimi publikacjami indeksów ISM, czy też nastrojów konsumenckich, powinien nastrajać pozytywnie w relacji do dolara. W piątek tego nie było widać. Kurs EUR/USD najpierw wzrósł do 1,40, aby spaść do 1,3950, gdzie pojawił się mocny popyt na euro. Dzień wcześniej szef ECB nieoczekiwanie zburzył dotychczasową koncepcję, co do terminu najbliższej podwyżki stóp procentowych. O tym, że może być to kwiecień, wspomnieli w piątek także inni przedstawiciele ECB. W rezultacie EUR/USD wrócił w okolice 1,40.
Na lepsze dane z USA złoty nie zareagował. W piątek po południu euro było warte 3,9860 zł, dolar 2,85 zł, a frank 3,0820 zł. Co dalej? Nasza waluta pozostanie pod wpływem zagranicy, gdyż dzisiejsza publikacja szczegółów projekcji inflacyjnej NBP nie będzie mieć większego znaczenia.