UP jeszcze raz zbada rejestrację marki WinK, bo zrobił to... po francusku — zawyrokował warszawski WSA.
W styczniu po raz pierwszy, a w marcu tego roku ostatecznie Urząd Patentowy (UP) odmówił uznania w Polsce międzynarodowej rejestracji znaku towarowego WinK, należącego do węgierskiej firmy odzieżowej Pillantas. Według UP marka ta jest identyczna z wcześniej objętym polską ochroną znakiem WinK warszawskiej spółki Dekstar. Pillantas odwołał się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego (WSA) w Warszawie.
— UP uznał, że znaki są identyczne słownie i znaczeniowo, ale to nieprawda. WinK wymawia się z angielska jak win key. Słowo „win” oznacza wygrywać, słowo „wink” nic nie znaczy — argumentowały na wczorajszej rozprawie rzeczniczki patentowe Pillantas.
Przypomniały też, że zgodnie z orzecznictwem w znaku słowno-graficznym nie można oddzielać grafiki od elementów słownych: znak należy rozpatrywać jako całość, a WinK ma charakterystyczną czcionkę i kolorystykę.
Argumentacja ta okazała się jednak zbyteczna. WSA unieważnił odmowne decyzje UP. Stało się tak dlatego, że pierwsza z nich została wydana... po francusku.
— Istnieje orzecznictwo, że wszystkie czynności urzędowe muszą się odbywać po polsku. Jest wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego z 2002 r., zgodnie z którym ta zasada dotyczy też międzynarodowej rejestracji znaków towarowych. Konieczność używania języka polskiego wynika z konstytucji i wejście Polski do Unii Europejskiej nic tu nie zmieniło. Nie ma języka nadrzędnego nad polskim — uzasadniła wyrok sędzia Olga Żurawska-Matusiak.
Dodała, że istnieje wprawdzie przepis, zgodnie z którym Międzynarodowe Biuro Patentowe w Genewie powinno zostać poinformowane o odmowie uznania rejestracji marki w Polsce i takiego powiadomienia można dokonać po francusku, sama decyzja musi jednak być wydana po polsku. UP będzie musiał zbadać sprawę od nowa i wydać decyzję w odpowiednim języku.