Życie jest znacznie ciekawsze niż najlepiej nawet napisane scenariusze. Każdy rok przynosi nam tyle wydarzeń, że dokonanie wyboru kilku czy kilkunastu przychodzi z największym trudem. I czy to ludzka natura, czy inne okoliczności sprawiają, że znacznie łatwiej wynajduje się buble i głupoty niż fakty o wymowie pozytywnej. W tym roku było jednak inaczej. Mimo że mrożących krew w żyłach pomysłów nie brakowało, to jednak nasze wstąpienie do Unii Europejskiej, wydarzenie, którego skutki będziemy odczuwali przez dziesięciolecia, usunęło w kąt wszystko inne.
Już w pierwszych miesiącach naszego członkostwa efekty były zgoła inne niż oczekiwano. Największą porażkę odnotowali zagorzali przeciwnicy naszej akcesji do UE, którzy przezornie zamilkli i milczą nadal. Tym bardziej że wieś, tradycyjny bastion przeciwników (strach przed nowym i nieznanym), okazała się największym beneficjantem i wykazała się ogromną elastycznością, bardzo skutecznie występując o dopłaty do hektara. Ten sukces ma wielu ojców.
Drugim pozytywnym faktem, którego znaczenia nie sposób przecenić, jest przywrócenie przez ministra Jacka Sochę właściwego znaczenia słowu prywatyzacja. Tak się dziwnie złożyło, że głównie za sprawą polityków i otoczenia w ostatnich latach w powszechnej opinii prywatyzacja była niejako tożsama ze złodziejstwem. Forsując prywatyzację poprzez giełdę, minister Socha uczynił ten proces jawnym, transparentnym, nie pozostawiając miejsca na kanty czy choćby tylko pomówienia o fałszerstwa.
Po drugiej stronie króluje oczywiście 50-proc. podatek PIT. To tak jak z tym jedzeniem żaby czy gąsienicy. Nikt z tego nic nie miał, ale co się najedli, to ich. Tu też nikt z tego nic nie będzie miał, ale ile zamieszania i wstydu, niejasności... Ale nie mamy wątpliwości: to nie ostatnie głupie pomysły polityków. Tym bardziej że zbliża się rok wyborczy.