Nie uważam, by kilkumiesięczna luka w życiu zawodowym była czymś dyskwalifikującym kandydata do pracy. Przy decyzji o zatrudnieniu przeanalizowałbym, czy jego dotychczasowe doświadczenia zawodowe odpowiadają temu, czego szukam. Oczywiście, zapytałbym o powód tak długiej przerwy i zwrócił uwagę na racjonalność wyjaśnienia.
Ale nawet, gdybym usłyszał, że ktoś chciał odpocząć i zabawić się, więc urządził sobie długie wakacje, np. w Indiach, to nie przekreślałbym takiego kandydata. Oznaczałoby to bowiem, że ma on zainteresowania pozazawodowe, które mnie, jako pracodawcy, co prawda nie interesują, ale dowodzą jego szerokich horyzontów i określonych predyspozycji: otwartości i ciekawości świata.
Z kolei informacja, że przerwa w zatrudnieniu została wykorzystana na dokształcanie się, np. uzupełnienie studiów, spotkałaby się z moją akceptacją, ponieważ oznaczałoby to stały rozwój zawodowy. Obok samego wytłumaczenia powodów zwróciłbym jednak także uwagę na postawę kandydata: czy jest szczery i zmobilizowany do pracy w moim dziale.
Niedawno zatrudniłem dwóch ludzi, którzy mieli roczną przerwę w pracy intelektualnej, którą przeznaczyli na pracę fizyczną w Anglii, a teraz świetnie sprawdzają się w moim dziale. [EK]
Michał Klincewicz
menedżer działu usług, PMT Marketing System