Stabilna wycena franka szwajcarskiego do złotego wynika głównie ze spadku zmienności notowań EUR/CHF, będącego pochodną decyzji SNB o ustaleniu limitu wymiany za euro na 1,20 franka (decyzja z 6 września 2011 r.). Pomimo presji powodowanej problemami strefy euro kurs EUR/CHF dotąd nie testował tego ograniczenia. Rynek spekuluje, że SNB mógłby podnieść obecny limit w górę, na co od dawna nalega tamtejsze lobby biznesowe. Mimo to prędko nie musi do tego dojść.
Thomas Jordan, wiceprezes SBN, dał w poniedziałek do zrozumienia, że bank centralny musi być niezależny i decyzje będą zależne od rzeczywistego ryzyka pojawienia się długotrwałej deflacji w szwajcarskiej gospodarce. Dlatego najlepiej jest przyjąć założenie, że bezpośredni wpływ na notowania CHF/PLN będzie mieć nadal sytuacja na rynku EUR/PLN (notowania EUR/CHF pozostaną usztywnione). W przypadku pogarszania się i tak złych już nastrojów w Eurolandzie nastąpi wzrost awersji do ryzyka i zarazem wzrostu notowań EUR/PLN. Na złotego będzie też wpływać niestabilna sytuacja na Węgrzech (ryzyko obniżki ratingu), a także wtorkowa decyzja agencji Moody’s, która uważa, że perspektywy polskiego sektora bankowego są negatywne. Szansą na wyhamowanie spadków złotego ponownie mogą być planowane przez BGK i NBP fizyczne interwencje na rynku. Ostatnio Dominik Radziwiłł, wiceminister finansów, sugerował, że resort może zwiększyć wymianę walut pochodzących z unii, a także rozważyć wymianę dolarów uzyskanych z październikowej emisji obligacji (2 mld USD). To wszystko sprawia, że notowania franka mogą w tym roku nie przekroczyć wyraźnie 3,70 zł.
KONRAD RYCZKO
analityk DM BOŚ