Oto paradoks historii — dokładnie wtedy, gdy na sali plenarnej Sejmu posłowie wydzierali sobie tradycje sierpnia 1980 r., debatując nad upamiętnieniem Solidarności, od strony ulicy Wiejskiej rozległa się kanonada i doszło do starcia policji z górniczą demonstracją, nad którą licznie powiewały flagi Solidarności. Sprawiedliwy wiatr wepchnął gaz łzawiący między sejmowe zabudowania, a przez okna restauracji gryzł także posłów o sierpniowych korzeniach...
Obywatelski projekt ustawy o emeryturach górniczych, o którą upomniała się demonstracja, napisany został w gabinetach związkowych. Przewiduje emerytalne przywileje nie tylko „za pracę górniczą”, ale i „za pracę równorzędną z pracą górniczą”! Ta pierwsza kategoria powinna obejmować tylko ciężko fedrujących pod ziemią, dlatego już zaliczenie do niej pracowników kopalń odkrywkowych wydaje się dyskusyjne. Kategoria druga jest natomiast wyzwaniem wobec milionów ludzi pracujących w innych branżach, albowiem wcześniejszą emeryturą miałoby być nagradzane „pełnienie przez pracowników funkcji z wyboru w organach związku zawodowego” oraz praca w górniczej administracji na powierzchni!
Marszałek Sejmu Włodzimierz Cimoszewicz dowiódł wczoraj, że ma poglądy, z którymi się nie zgadza. Jeszcze rano trzymał linię rządu i zdecydowanie sprzeciwiał się wprowadzeniu kosztownej ustawy do porządku obrad, ale szybko wymiękł — widocznie poczuł woń gazu. Na jego zlecenie Komisja Polityki Społecznej i Rodziny błyskawicznie przygotowała do drugiego czytania nowe sprawozdanie, którego konsekwencji nie ogarnia nawet jej przewodnicząca Anna Bańkowska. Wygląda na to, że górnicy wywalczyli przynajmniej odłożenie w czasie wygaśnięcia dotychczasowych przepisów. Wszystko rozstrzygnie się w ciągu najbliższych 48 godzin.
Trudno powiedzieć, czy częściowe zwycięstwo zadowoli wczorajszych gości Sejmu, którzy spychani przez policję w stronę Torwaru zapowiadali „Przyjedziemy w sto tysięcy z kilofami, wszystko rozpieprzymy — i ciul!”. Dokładnie taką deklarację usłyszałem od górnika z flagą Związku Zawodowego Pracowników Dołowych, w którego logo nie widnieją żadne tam górnicze młotki, lecz... zaciśnięta piącha.