W mediach często kreowany jest model kobiet otwartych na seks i urozmaicenie sztuki miłosnej, łatwo osiągających orgazm, długo aktywnych seksualnie. Według tego samego stereotypu, mężczyźni pozostają w tyle za partnerkami, są zadowoleni z siebie w roli kochanka, ale bez podstaw do takiej samooceny.
Obraz ten potwierdza najnowszy „Raport seksualności Polek 2005”, z którego wynika, że tylko co dziesiąty mężczyzna został oceniony na piątkę w roli kochanka, a 36 proc. jako „raczej dobrzy”. Z kolei 16 proc. kobiet ocenia siebie bardzo dobrze w roli kochanek, a tylko 14 proc. jako przeciętne. Negatywnych ocen nie było...
Dokładniejsza analiza wyników raportu burzy ten obraz kobiecego samozadowolenia. Dla 42 proc. badanych seks odgrywa w życiu przeciętną rolę, a dla kolejnych 17 proc. jest mało ważny lub zupełnie nieistotny. Tylko 17 proc. badanych kobiet jest aktywnych w czasie współżycia seksualnego, częstą potrzebę kontaktów seksualnych odczuwa tylko co trzecia. Większość Polek jest bierna w sztuce miłosnej, nastawiona na otrzymywanie pieszczot, zdecydowana mniejszość odczuwa potrzebę seksualnego pobudzenia partnera.
Wyniki raportu wskazują również, że u wielu kobiet aktywność seksualna jest większa w okresie „tańca godowego”, kiedy zależy im na uzyskaniu akceptacji partnera, a w miarę upływu czasu, głównie po zawarciu małżeństwa, z roli aktywnej przechodzą na bierną. Można zaryzykować stwierdzenie, że większość Polek — poza niewielką populacją kobiet lubiących seks i zmysłowych — jest leniwymi kochankami.
Jakie są przyczyny lenistwa w łóżku? Zapewne wiele kobiet poda: zmęczenie, niedobór snu, przeciążenie obowiązkami, opiekowanie się dziećmi, brak warunków. Wiele obciąży mężczyzn: nie są pomysłowi, nie poświęcają czasu na wstępne pieszczoty, po ślubie przestają adorować i „podrywać” żonę. To wszystko prawda, ale są inne przyczyny, które również są ważne, np. rygoryzm, religijne wychowanie, brak edukacji seksualnej, brak motywacji „bo jemu i tak jest dobrze”, zadowolenie z siebie w roli kochanki, brak rozmów na temat seksu, a także zwyczajne lenistwo. W wielu związkach do podjęcia aktywności w życiu seksualnym skłania dopiero poczucie zagrożenia, np. pojawienie się na horyzoncie innej kobiety, unikanie seksu przez partnera, perspektywa rozpadu związku. W takich sytuacjach zaczyna się zabiegać o partnera, docenia się rolę seksu jako czynnika sprzyjającego utrzymaniu go przy sobie.
Lenistwo w łóżku to także domena mężczyzn. Wzrasta aktywność masturbacyjna mężczyzn, mających stałe partnerki. Wolą pobudzać się przy internecie niż wysilać się na pobudzanie partnerki. Inni ograniczają swoją aktywność do okresu eksperymentowania w młodości. Są również podobne przyczyny obiektywne jak w przypadku kobiet: zmęczenie, niedobór snu, życie w stresie, brak intymnych warunków, własnego mieszkania, itp. Mężczyźni z przedwczesnym wytryskiem, a to dotyczy co trzeciego Polaka, dążą do szybkiego rozpoczęcia stosunku „aby w porę zdążyć”, podobnie cierpiący na łagodne zaburzenia erekcji. Innych męczy konieczność rozbudzanie partnerki, która rozpala się wolno. Nic zatem dziwnego, że wielu mężczyzn drażni zachęcanie w mediach do urozmaicanie sztuki miłosnej, uzyskiwania przez partnerkę „kosmicznego orgazmu”, podsuwanie im lektur na takie tematy. Niejeden czuje się w takiej sytuacji zagrożony, że może być oceniany jako „mało zdolny kochanek”, że oczekuje się od niego czegoś więcej, a przecież jest „doświadczony”, sprawny i potrafi wywołać u kobiet orgazm. Ciekawe, że sam fakt osiągania orgazmu jest w naszej obyczajowości erotycznej traktowany jako podstawowe kryterium bycia dobrym kochankiem. Pomija się natomiast starą prawdę, że można mieć orgazm, ale nie być zadowolonym ze współżycia. Jeżeli nie rozmawia się na ten temat, to nic dziwnego, że samo osiągnięcie orgazmu jest traktowane jako niewątpliwy sukces i nie trzeba się już o nic więcej starać. Po co wymyślać, skoro jest dobrze?
Partnerzy często nie znają potrzeb drugiej osoby. Pozostają one w ukrytym świecie marzeń. I tak przez wiele lat żyją w złudnym przekonaniu, że wszystko układa się dobrze — bo jest orgazm. W gabinetach seksuologów często pojawiają się pary, w których jedno z partnerów jest zaskoczone faktem, że po wielu latach rzekomo udanego seksu druga osoba wyrzuca z siebie żale, ujawnia rozczarowanie, niedosyt, skargi lub oświadcza, że w innym związku poczuła się wreszcie naprawdę spełniona, zaspokojona. Gdyby były szczere rozmowy na takie tematy, wiele związków nie przeżywałoby kryzysów, romansów, unikania współżycia, zamykania się w sobie.
Łóżkowe zaniedbania często prowadzą do złudnej harmonii seksualnej w związku, poczucia zadowolenia z siebie. Tymczasem szczęście w związku, zarówno w sferze psychicznej, jak i seksualnej, opiera się na wzajemnej współpracy, dialogu, staraniu się o utrzymanie atrakcyjności, umiejętności zaspokajania potrzeb drugiej osoby.