Po tylu latach bojów o podwyżki zwykła manifestacja lub strajk nie robią specjalnego wrażenia. Nawet tak dramatyczny protest jak głodówka może trafić w próżnię — np. w jednym ze szpitali do głodujących pielęgniarek przyłączył się dyrektor placówki. I teraz siedzą razem i głodują. Związkowcy, chcąc nagłośnienia swoich postulatów, muszą więc wymyślać coraz to nowe formy protestu. W tym sezonie modny jest mailing.
Zaczęło się od policjantów, którzy domagając się podwyżek, wysyłali do Komendy Głównej Policji aluminiowe widelce. Pracownicy skarbówki oburzeni majątkiem wiceminister finansów i swoimi niskimi pensjami zamierzają jej wysyłać przekazy pieniężne na jeden grosz. Taka forma protestu obejmuje nie tylko sferę budżetową, w PKO BP niezadowoleni ze swoich płac pracownicy ślą do swoich szefów kromki suchego chleba.
Takim protestom tylko przyklasnąć. Na razie trudno wprawdzie mówić o skuteczności, bo mailing nie otworzył drogi do podwyżek, ale jeden z głównych celów akcji protestacyjnych został osiągnięty — niecodzienna forma sprawiła, że każda z tych akcji w mniejszym lub większym stopniu zaistniała w mediach. Problemy tych środowisk stały się bardziej znane opinii publicznej. Może argumenty dotrą do decydentów. A jednocześnie protest ów nie był uciążliwy dla przeciętnego obywatela. (Może pielęgniarki zamiast odchodzić od łóżek pacjentów też wysłałyby minister zdrowia np. tabletki z krzyżykiem). Jest tylko jedno zagrożenie, które może załamać tak prężnie rozwijające się inicjatywy. Zapowiadany strajk listonoszy.
Adam Sofuł