Za wcześnie na biznesową emeryturę — deklaruje założyciel Pol-Aquy
Marek Stefański obiecuje poprawę wyników spółki w tym roku i szykuje co najmniej dwie prywatne inwestycje.
Po wielu miesiącach Marek Stefański, były prezes budowlanej Pol-Aquy, przerywa milczenie. Znany biznesmen, który pod koniec 2009 r. sprzedał spółkę hiszpańskiemu Dragadosowi i z tego tytułu zainkasował 351 mln zł, nie zamierza odejść na emeryturę.
Wielu chętnych
— Ponad wszelką wątpliwość nie wycofam się ze świata biznesu. Wiążę życie z Pol-Aquą. Spółka ma przed sobą przyszłość, a teraz również oparcie w hiszpańskim Dragadosie z budowlanej grupy ACS. To partner, którego niejedna firma mogłaby sobie wymarzyć. Z Dragadosem będziemy mocniejsi i w drogach, i na kolei — zapewnia Marek Stefański, szef rady nadzorczej spółki i wciąż znaczący akcjonariusz (kontroluje pośrednio i bezpośrednio 11 proc. akcji).
Stara miłość nie rdzewieje, więc nie wyklucza kupowania w najbliższym czasie większych pakietów akcji Pol-Aquy.
Przypomnijmy — pod koniec ubiegłego roku Dragados przejął pakiet 65,53 proc. akcji Pol-Aquy, płacąc za nie ponad 486 mln zł.
— Ktoś szykował się do wrogiego przejęcia spółki, ale uprzedziłem tę firmę. O zakupie udziałów rozmawiałem z kilkoma zagranicznymi podmiotami. Jednak to Dragados złożył najbardziej rozsądną ofertę. Najważniejsze dla mnie było to, by firma mogła się rozwijać, a ja — przy okazji — na tym zarobić — dodaje Marek Stefański.
Obie firmy dobrze się wcześniej znały. W konsorcjum walczyły m.in. o budo-wę drugiej nitki stołecznego metra.
— W Polsce Dragados zainteresowany jest branżą drogową, energetyką (poprzez zależną Cobrę) i kolejnictwem. Chcemy startować w dużych przetargach. W najbliższym czasie zostanie ustalona wspólna strategia. Rozmawiamy o tym, w które sektory wejść mocniej, a które może trzeba odpuścić. To będzie się wiązać z konsolidacją grupy. Zwołamy walne z propozycjami zmian w zarządzie i radzie nadzorczej. Będę optował, by dotychczasowi członkowie zarządu pozostali na stanowiskach — mówi szef rady nadzorczej.
Podkreśla, że na razie planowany jest rozwój w Polsce.
— Za wcześnie mówić o ekspansji na Wschód, bo kraje tego regionu borykają się z brakiem pieniędzy. Jednak nie odpuszczamy tego biznesu, ale teraz ryzyko inwestowania jest wciąż zbyt wysokie — mówi Marek Stefański.
Pomoże krajanom
Ale nie samą Pol-Aquą Marek Stefański żyje.
— Chcę pomóc rodzinnym stronom w regionie kujawsko-pomorskim. W najbliższym czasie będę więc inwestował w rozwój turystyki. Myślę o zbudowaniu kosztem 20- -25 mln zł hotelu ze spa, w którym będę posiadał 90 proc. udziałów. Projekt sfinansuję m.in. z pieniędzy ze sprzedaży akcji — ujawnia założyciel Pol-Aquy.
W planach ma też modernizację i rozbudowę za 115- -120 mln zł prywatnego szpitala na warszawskim Mokotowie. Pieczę nad inwestycją sprawuje spółka Platinum Hospitals, w której radzie nadzorczej zasiada Marek Stefański.
Pol-Aqua zaskoczy
Były szef giełdowej spółki jest przekonany, że ten rok będzie o wiele lepszy niż 2009 r. — zarówno dla branży budowlanej w kraju, i jak i jego firmy.
— Dwucyfrowy wzrost przychodów Pol-Aquy, moim zdaniem, jest realny. Co do zysku netto, to dynamika powinna być trzycyfrowa. Teraz wiem, że spółka rozmawia z różnymi prywatnymi inwestorami o zleceniach na 20-30 mln dla centrów handlowych czy biurowców. Mam nadzieję, że jeszcze w styczniu uda się podpisać kilka kontraktów. Według mojej wiedzy spółka ma złożone oferty na ponad 18 mld zł. Patrzę optymistycznie na ten rok. Poprzedni był jednym z najgorszych dla firmy — mówi Marek Ste-fański.
Po trzech kwartałach 2009 r. spółka miała 1 mld zł przychodów (+ 20 proc. r/r) i 9,99 mln zł zysku netto (-72 proc. r/r). Analitycy podkreślali, że Pol-Aqua wypadła najsłabiej na tle największych budowlanych firm z GPW.
Nie będzie lekko, łatwo i przyjemnie
Adrian Kyrcz, analityk DM IDMSA
Moim zdaniem, 2010 r. może okazać się jednak trudniejszy dla branży budowlanej niż 2009 r. Po pierwsze, spółki będą realizowały w tym roku kontrakty, które zostały podpisane z niskimi marżami w 2009 r. Po drugie, koszty budowy (materiały, koszty podwykonawstwa) przestały spadać. Po trzecie, spodziewałbym się także dalszego wzrostu konkurencji w sektorze (w szczególności ze strony firm zagranicznych), co może utrudnić uzyskiwanie nowych zleceń.