PRZEMYSŁAW KWIECIEŃ
X-Trade Brokers DM
Wubiegłym tygodniu pisałem o notowaniach cen ropy naftowej jako potencjalnym zagrożeniu dla koniunktury rynkowej. To było jednak 5 USD za baryłkę temu. Teraz jest to zagrożenie coraz mniej potencjalne, a coraz bardziej realne, szczególnie że w ostatnich dniach nie wszystkie elementy na rynku pasowały do siebie idealnie.
Notowania amerykańskich akcji są już powyżej szczytów z 2011 r. (więcej na stronach 30-31), kurs EUR/USD jest najwyżej od trzech miesięcy, rentowność włoskich 10-letnich obligacji jest najniższa od pół roku, cena baryłki ropy gatunku Brent przekracza zaś 125 USD. Czy aby na pewno wszystko do siebie pasuje? Tak, jeśli realizujemy scenariusz silnego ożywienia globalnej gospodarki, gdzie tempo wzrostu gospodarczego radzi sobie nie tylko z rosnącymi kosztami energii, ale także z rosnącymi stopami procentowymi, które muszą powstrzymać wzrost inflacji. Nie, jeśli doświadczamy szoku podażowego.
Rynek ewidentnie uwierzył, że Zachód będzie chciał zastopować Iran za pomocą sankcji ekonomicznych, co więcej — doszedł do wniosku, że w akcję włączy się też Wschód (kupujący zdecydowaną większość irańskiej ropy). W skrajnym scenariuszu (w którym obydwie strony pozostają nieugięte) z rynku wypada 2,5 mb/d, dwa razy więcej niż w przypadku Libii (która przecież też w pełni nie wykorzystuje swoich możliwości). To prawie 3 proc. globalnej podaży. Biorąc pod uwagę bardzo niską elastyczność cenową popytu na ropę, należy założyć, że cena musiałaby wzrosnąć bardzo mocno, aby obniżyć popyt w takiej skali. Stąd scenariusze wzrostu ceny do 150 USD i wyżej.
Implikacje ceny ropy na poziomie 150 USD za baryłkę przez dłuższy okres mrożą krew w żyłach. Największe zagrożenia to ryzyko twardego lądowania chińskiej gospodarki oraz nawrót kryzysu zadłużenia w Europie. Do żadnego z nich nie pasują ostatnie trendy na rynkach. Zatem albo problem z Iranem jest trywialny i za chwilę zniknie, albo elementy tej rynkowej układanki będą musiały się dopasować w inny sposób.
Ameryka odrobiła straty z 2011 r., kurs EUR/USD jest najwyżej od trzech miesięcy, rentowność włoskich 10-letnich obligacji jest najniższa od pół roku, a cena baryłki ropy Brent przekracza 125 USD. Czy aby na pewno to wszystko do siebie pasuje?