Pieczęć, którą ostemplowana była koperta zawierająca informacje dla Igora Chalupca, prezesa PKN Orlen, o powołaniu — 1 kwietnia, ale wcale nie był to żart primaaprilisowy — Krajowego Międzyzwiązkowego Komitetu Protestacyjnego, który stawia sobie za cel obronę miejsc pracy i sprzeciwienie się pomysłom likwidacji 12 regionalnych jednostek organizacyjnych PKN Orlen, rozmiarami przypomina te znane z historycznych dokumentów opatrzonych podpisem Imperatora Wszech Rusi, słowem Cara. Dobrze, że koperta była duża, bo na zwykłej, listowej, wiele więcej już by się nie zmieściło. Niemniej protest, odkładany z uwagi na żałobę po śmierci Jana Pawła II, ruszył.
Jesteśmy trochę w sytuacji czytelnika słynnych polemik, w czasach słusznie minionych, z radiem Wolna Europa, którego przecież nikt oficjalnie nie słuchał. A jak ktoś naprawdę nie słuchał, to już zupełnie nie wiedział, o co w takiej polemice chodzi. Tutaj podobnie, wiemy przeciwko czemu protestują związkowcy, ale nie znamy szczegółów i detali wprowadzanego programu restrukturyzacyjnego. Sądząc po rozmiarach i zawartości rzeczonej pieczęci Regionalnej Jednostki Organizacyjnej w Szczecinie (tam powstał komitet protestacyjny), jakieś zmiany wydają się konieczne, ale czy zarząd wyczerpał przewidziane w takiej sytuacji procedury — tego nie wiemy, a strony zeznają sprzecznie.
Podobnie w Telekomunikacji Polskiej SA. Wiadomo jedynie, że związkowcy protestują przeciwko zwolnieniom z pracy (w ramach restrukturyzacji ma stracić pracę do 2845 osób), ale ile dostaną dobrowolnie rezygnujący i czy prowadzący głodówkę pracownicy mieli zagłuszane komórki czy też nie — tu już strony pozostają przy swoich zdaniach.
Niezależnie jednak od szczegółów, które — w przypadku bądź co bądź realnej groźby utraty pracy przez ludzi — pozostają niezwykle istotne, zwraca uwagę fakt, iż akcja protestacyjna odbywa się w dwóch kluczowych z punktu widzenia naszego rynku kapitałowego, stosunkowo dawno sprywatyzowanych, firmach. Tam wypracowane metody osiągania kompromisu, którego jednak na razie nie widać, będą szczególnie uważnie obserwowane przez rynek, mają szansę stać się pewnymi standardami. Czy układające się strony mają tego świadomość?