To już jest koniec. Jednak na ostatniej stronie dodatku specjalnego „Pulsu Biznesu” muszą pojawić się już pierwsze wątpliwości. Bez względu na to, ile stron poświęcilibyśmy na próbę (o — to dobre słowo!) opisania możliwości pomnożenia oszczędności, zdobycia dodatkowego kapitału, zarządzania zgromadzonym majątkiem, ochronie pieniędzy i ich posiadacza, sfinansowania najbardziej wyrafinowanych potrzeb — to i tak będzie mało.
Polski rynek usług finansowych oferuje setki, jeśli nie tysiące, możliwości zagospodarowania oszczędności. Po prostu nic, tylko brać, przebierać, wybierać, korzystać. Najpierw jednak skonsultować się z wyspecjalizowanym doradcą. Wydaje się to proste, jednak łatwe nie jest. Bardzo łatwo wpaść za to w pułapki zastawiane przez bankowych speców od marketingu.
Nie wszystko, co kolorowe i obiecujące złote góry, w rzeczywistości jest zyskowne i barwne. Na szczęście ogromna większość Polaków nauczyła się już nie ufać zbytnio reklamom, przynajmniej jeśli w grę wchodzą pieniądze. Ufamy za to znajomym, ufamy doradcom, ufamy słowu pisanemu, co nas cieszy szczególnie.
Bez względu na liczbę stron, nie da się ogarnąć całego rynku i wszystkich możliwości, które oferuje. Można
jedynie, na szczęście nie pobieżnie, przebiec go wzrokiem, zatrzymując się na co bardziej pikantnych czy intrygujących szczegółach. Wydawnictwa takie jak to mają służyć przede wszystkim wskazaniu możliwości, dróg do zarabiania pieniędzy, którymi inni z sukcesem poszli przed nami. A zarobić na zaoszczędzonych pieniądzach można wszędzie — w bankach, kupując akcje, obligacje, grając na walutach, na rynkach towarowych, lokując w produkty strukturyzowane, w jednostki funduszy inwestycyjnych krajowych i zagranicznych...
Nie byłoby to możliwe, gdyby nie fakt, że polski system — nie tyle bankowy, ile usług finansowych w ogóle — nie był silny. A jest. Przede wszystkim siłą inwestorów zagranicznych, którzy przynieśli do nas nie tylko kapitał umożliwiający rozwój instytucji finansowych, ale przede wszystkim nowe pomysły i produkty, które sprawdziły się na świecie.
Co prawda — różnie z ich wdrożeniem w różnych przypadkach bywało, jednak dziś można — bez większego ryzyka
— postawić tezę, że rodzime banki, fundusze i giełdy mogą z powodzeniem rywalizować pod względem oferty z większością europejskich i światowych konkurentów. Mało tego — w przypadku usług private bankingu stoimu przed możliwością przyciągnięcia do siebie zamożnych klientów z Europy, dla których minimalne progi wejścia do elitarnego grona najbogatszych w ich własnych krajach są nadal zbyt wysokie w stosunku do zgromadzonych oszczędności. A tu? Proszę — nie dość, że polskie banki przyjmą ich z otwartymi rękami, to jeszcze wysiłek zarządzających zdeponowanym kapitałem sprawia, że stopy zwrotu z zainwestowanego kapitału są przynajmniej porównywalne z tymi, które wypracowują specjaliści za granicą. O ile nie wyższe.
Przykłady można mnożyć. Jednak u podstaw tkwi jedno — aby zacząć zarabiać, trzeba nauczyć się oszczędzać. Niestety, na to nie ma jednej, prostej recepty. Tego każdy z nas musi nauczyć się sam.
Ostatnia strona dodatku... A więc to koniec... Koniec? To dopiero początek!