Pionier po bańce

Karol Jedliński
opublikowano: 2008-03-11 00:00

Rozruszał internet w Niemczech, zamierza w Polsce. Tu sieć pochłonie każde pieniądze, nie każdemu jednak je da. Łukasz Gadowski szuka liderów.

W internecie wciąż pozostajemy parę lat w tyle za światową czołówką. Nie chodzi o liczbę komputerów, użytkowników sieci, prędkości na łączach. Amerykanie czy Brytyjczycy ichniejszą naszą klasą ekscytowali się parę ładnych lat temu.

— Kiedy media zaczęły się interesować serwisami społecznościowymi, że są przyszłością i są super z każdej strony, wtedy przestawałem inwestować w takie biznesy — nie ukrywa Łukasz Gadowski.

31-letni inwestor internetowy szuka nisz, pomysłów we wczesnej fazie rozwoju. Jak trzeba, dołoży milion euro, czasem wystarczy kilkanaście tysięcy. Ściąga innych inwestorów, nie spodziewa się błyskawicznych zysków, lecz raczej wzrostu wartości. Sprzedaje, kupuje, zmniejsza lub zwiększa udziały. Zaczynał w Niemczech, gdzie przeprowadził się z Gogolina jako kilkuletni dzieciak. Teraz w polski rynek internetowy chce włożyć i pomnożyć 5 mln euro. Że mało?

— Co innego inwestować parę milionów w potężną Naszą-Klasę, a co innego wyszukiwać dobre pomysły, które wielkie dopiero się staną. Na to nie potrzeba gigantycznych funduszy, lecz doświadczenia, wiedzy, nosa i odwagi — przekonuje Łukasz Gadowski.

Z ropy na koszulki

W Polsce nieznany. W Niemczech jego nazwisko wyszło daleko poza branżę internetową. Cytują go tamtejsze media, a organizacje biznesowe i uczelnie zapraszają na wykłady. Dostaje nagrody. Dwa lata temu został przedsiębiorcą roku w środkowych Niemczech, następnie przedsiębiorcą roku w branży internetowej, więc zaczął nosić marynarkę. Nie zamknął się jednak w biurze. Jest do złapania na serwisach Facebook, Xing, YouTube czy LinkedIn. Przez ostatnie półtora roku zainwestował w rynek internetowy 5 mln euro. Jest udziałowcem ponad 50 firm, z czego w 20-25 działa aktywniej, doradzając, zabierając głos w strategicznych kwestiach.

— Są cykle życia przemysłów. Kiedyś wszyscy żyli z ropy, jej wydobycia, sprzedaży i biznesów wokół. Każdy z pieniędzmi powinien tam wtedy być. Dziś taką rolę spełnia internet — mówi z pewnością w głosie.

Choć właściciele hut, rafinerii, pól naftowych czy fabryk mogą mieć inne zdanie, to czeka ich riposta: jesteście biznesmenami odchodzącego pokolenia, telewizora i radia. Nie rozumiecie i nie doceniacie sieci. Tu o zarobek łatwiej, o ile się wie, gdzie szukać.

— Zaczynałem z groszowym kapitałem, ale z dobrym pomysłem. Wirtualny sklep z koszulkami, które każdy może sobie indywidualnie zaprojektować. Tak w 2001 r. powstał Spreadshirt — wyjaśnia Łukasz Gadowski.

Proste, bez legendy

Do dziś jest jednym z głównych udziałowców firmy z siedzibą w Lipsku. Spreadshirt doczekał się wyróżnień w postaci zaliczenia do setki najbardziej innowacyjnych firm Europy i uznania za jeden z najszybciej rozwijających się biznesów w UE. Przez kilkaset tysięcy sklepów internetowych sprzedaje po 70 tys. koszulek miesięcznie. Proste i zyskowne, aż dziw, że nikt na to wcześniej nie wpadł.

— Kiedy opowiadam ludziom o Spreadshircie, wielu z nich łapie się za głowy i przekonuje, że mieli podobny pomysł. Odpowiadam, że pomysł to jedno, a jego egzekucja to dopiero sztuka — zaznacza Łukasz Gadowski.

Koncepcja nie pochodziła z kosmosu. Podobne firmy działały w Europie i w Stanach. Były jednak wybitnie lokalne, amatorskie i niemrawe. Spreadshirt stał się europejskim liderem.

— Nie przeszkadza mi prostota pomysłu. Jeden z moich modeli biznesowych polega na tym, że patrzę, co wypaliło na bardziej rozwiniętych rynkach, ulepszam i próbuję wprowadzić np. do Niemiec czy do Polski — mówi wprost.

Nie dorabia do swojej działalności wizjonerskiej legendy. Z jednym zastrzeżeniem: to nie jest zabawa dla każdego, trzeba mieć ogromną wiedzę i doświadczenie w branży internetowej.

Zaraz wracam

Podczas rozmowy nie rozstaje się z iPhonem („żeby tylko wszędzie, gdzie pojadę był szybki internet na komórkę”) i laptopem („to jak samochód dla taksówkarza”). Wysyła i odbiera e-maile, co chwilę trzeba odrywać go od ekranu. Sieć to nie sklep spożywczy, nie można powiesić tabliczki „zaraz wracam”. Tu się jest online non stop. W ten sposób rozkręcił StudiVZ, serwis społecznościowy dla studentów, który trafił w gusta i potrzeby młodych Niemców.

— Wygląda jak podróbka amerykańskiego Facebooka — drwili krytycy.

Zamilkli, gdy powstały filie StudiVZ w całej Europie, w tym w Polsce, i gdy w spółce pojawili się inwestorzy z grubymi milionami. Łukasz Gadowski nie uważa się za internetowego barona. Raczej za specjalistę od nisz, pomysłów, które tam liderują, ale nie mogą wypłynąć na szersze wody.

— Porażki? Bywają, ale to wyjątki, nauczki. Drugim Jeffem Bezosem [założyciel amazon.com przyp. red.] nie będę, bo nie jestem światowym pionierem, choć jestem jednym z pierwszych, którzy uwierzyli, że np. serwis społecznościowy nastawiony na ochronę zdrowia ma sens — przyznaje Łukasz Gadowski.

Imedo.de, bo o nim mowa, radzi sobie nieźle. Po kilku miesiącach błyskawicznie powstawały kopie tego serwisu. Imedo obronił się — wygrał tym, że był pierwszy. Łukasz Gadowski podobnych pomysłów ma bez liku, oczywiście tajnych. Teraz na tapecie jest strona internetowa pozwalająca na wysyłanie papierowych pocztówek. Młody przedsiębiorca zainwestował też w polski serwis społecznościowy Eplus. Czasem pod marynarkę włoży koszulkę z napisem „post-bubble pioneer” (pionier czasów po bańce internetowej). Do kupienia na spreadshirt.pl za 55 zł. n

Karol Jedliński

W niszy też da się zarobić

100

mln euro Tyle w kilka lat na inwestycjach w sieci zarobił Oliver Jung, który m.in. razem z Łukaszem Gadowskim zainwestował w Eplus.pl.

200

osób Tylu pracowników zatrudnia na całym świecie Spreadshirt, z czego połowa pracuje w zakładzie w Legnicy.

180

mln zł Na tyle wyceniany jest majątek Tomasza Czechowicza, prezesa MCI Management, funduszu specjalizującego się w inwestycjach w projekty internetowe.

Nie ma, że nieopłacalne

Spreadshirt jest prostym serwisem internetowym, za pomocą którego użytkownik może zaprojektować i kupić koszulkę, a także założyć własny sklep. W ofercie są także spodenki, getry, bielizna, kubki, a nawet czapki. Na wszystko możemy wrzucić własny wzór. Obecnie centrum produkcji na Europę mieści się w Legnicy. Zdarzają się klienci masowi, jak choćby kluby sportowe, np. Borussia Dortmund, sieć kawiarni Coffee Bay. Skąd pomysł? Po studiach ekonomicznych Łukasz Gadowski pracował nad projektem dla firmy zajmującej się drukowaniem grafik na odzieży. Okazało się, że mało kto chciał drukować indywidualne wzory, wszyscy czekali na duże zamówienia. Ponoć pojedyncze były nieopłacalne. Do czasu.