Wiosną klienci i inwestorzy z całego świata tłumnie zjawiają się w Bordeaux, by podczas degustacji en-primeur — przed zabutelkowaniem — ocenić potencjał dojrzewających w beczkach rarytasów. Ceny potrafią zawrócić w głowie, bo wina stają się inwestycją czasem bardziej opłacalną niż giełda.
W co warto zainwestować? Przebiegnijmy w telegraficznym skrócie przez najważniejsze apelacje regionu i uprawiane w nich odmiany winorośli.
Apelacje
Haut Medoc — szereg wybitnych cru bourgeois, oferujących wyjątkową jakość za przystępną cenę, doskonale rekompensuje brak Grand Cru Classe pierwszej kategorii i niewielką liczbę reprezentantów niższych kategorii sklasyfikowanych w 1855 r.
Medoc — znajdziemy tu słynne apelacje Pauillac, Margaux, Saint Estephe, Saint Julien. Jest także liga cru bourgeois, z których wiele nie ustępuje jakością "starym wyjadaczom" lub ją przewyższa za mniejsze kwoty. Lecz jakby nie kombinować, najlepsi to najlepsi. Któż by nie chciał spróbować Chateau Margaux, La Tour czy Lafite-Rothschild? No właśnie… Choćby z ciekawości.
Graves — nazwę zawdzięcza żwirowi, którego niezliczone pokłady zalegają tutejsze podłoże. Ta część regionu słynie z najwybitniejszych win białych. Najlepsze chateaux produkujące wina — niezależnie od koloru — są w Pessac-Leognan.
Saint Emilion — utarło się, że to "merlociasta" część Bordeaux. Nie ma co ukrywać — Merlot jest tu ważny, jednak liczba Cabernetów w cuvee (wina z mieszanki z różnych winnic lub szczepów) obala ten mit. Tutejsze wina bardziej przypadają do gustu początkującym smakoszom Bordeaux. Najlepsze z nich, z Chateau Cheval-Blanc na czele, cenami dorównują winom z drugiej strony rzeki.
Pomerol — jeżeli ktoś szuka czystego lub prawie czystego Merlot z Bordeaux, powinien się przyjrzeć winom Pomerol. Nawet najsłynniejsze i jedno z najdroższych win świata, Petrus, pochodzące z tej apelacji, to niczym nie skażony Merlot. Wielu pewnie ich smak zaskoczy. Do skompletowania cuvee zazwyczaj używa się Cabernet Franc, który swą posturą ma nadać trunkom nieco krzepkości.
Entre Deux Mers — nadaremnie szukać tu win wielkich nazwą, lecz bez trudu znajdą się wielkie w wymiarze codziennego posiłku.
Sauternes Barsac — w tych apelacjach dominuje słodycz z późno zbieranych, przejrzałych gron pokrytych szlachetną, czerwoną pleśnią w najlepszych chateaux i rocznikach. Najsłynniejszy i najdroższy słodki trunek Dionizosa drogę w świat rozpoczyna z Chateau d’Yquem, jedynego noszącego status Premier Cru Superieur.
Szczepy Bordeaux
Cabernet Sauvignon — dla większości smakoszy najważniejsza i najbardziej rozpoznawalna odmiana regionu. Bez niej i bez hardości garbników tutejszym winom ciężko byłoby osiągać takie wyniki długowieczności.
Merlot — miękkie, jedwabiste taniny i szczodra owocowość przysparzają mu wielu amatorów. Najważniejszą rolę odgrywa w winach ogólnych apelacji, np. Bordeaux Superieur. Odpowiada za ich przystępne, gładkie oblicze.
Cabernet Franc — najmniej przyjemny dla początkującego smak spośród wielkiej trójki najważniejszych odmian. Bez jego kwiatowych i krwistych aromatów oraz krzepkich garbników ciężko byłoby stworzyć wielkie Bordeaux. Tata Cabernet Sauvignon.
Petit Verdot — szczypta pieprzu. Odgrywa znikomą rolę procentową, ale stanowi nieodzowny element klasycznego cuvee. Ze względu na "gorącą duszę" dodaje winu nieco wigoru i ognistego zadzioru.
Carmenere — popularne przed plagą filoksery już nie odbudowało dawnej pozycji. Ale jego powo-dzenie za oceanem zwróciło uwagę winiarzy z Bordeaux, którzy coraz częściej znajdują dla niego miejsce.
Pressac — niewielu się do niego przyznaje, choć chętnie go zaprasza do udziału w zestawach, gdy rocznik nie pozwoli w stu procentach rozwinąć perfekcji pozostałym, renomowanym odmianom. Pod tą nazwą kryje się świetnie znany Malbec.
Sauvignon Blanc — stanowi o temperamencie białych win z Bordeaux. Mówi się, że tutejszy pachnie szparagami, ale to raczej dawna szkoła. Obecnie bliżej mu do ogólnego szablonu, dzięki czemu uwodzi aromatami cytrusów, liści krzewu czarnej porzeczki i gorzkiej brzoskwini. Jego lekkie ciało zazwyczaj wspiera się innymi odmianami, dzięki czemu najlepsze cuvee potrafią przeżyć dziesięciolecie i więcej. Mama Cabernet Sauvignon.
Sauvignon Gris — mały brat Sauvignon Blanc, a właś-ciwie kolejne jego wcielenie. Tego klonu używa się rzadko, wykorzystując nieco niższą niż w przypadku oryginału aromatyczność.
Semillon — w winach słodkich z Bordeaux odgrywa najważniejszą rolę, a w wytrawnych jest składnikiem cuvee, w którym wykorzystuje się nie tylko jego potężny ładunek słodkich nut owoców, ale przede wszystkim oleistą fakturę, czym świetnie uzupełnia Sauvignon.
Muscadelle — często mylony z całkiem mu obcym Muscat. Dzieje się tak przez potężny ładunek podobnych aromatów, wśród których dominują nuty winogron, rodzynek i kwiatów. Niestety, odgrywa coraz mniejszą rolę, przede wszystkim przez kosztowną i trudniejszą od pozostałych odmian uprawę. l