Śmiałków, którzy chcieli spróbować, było wielu. Na zwycięzcę czekała nagroda. Zdobyć mógł ją tylko jeden.
Wprawdzie w 1919 r. północny Atlantyk pokonali dwaj Anglicy John Alcock i Arthur Brown, ale przelecieli tylko z Nowej Funlandii do Irlandii, a poza tym rozbili samolot przy lądowaniu. Świat czekał na pierwszy pełny przelot. Apetyt pobudził nowojorski magnat hotelowy Raymond Orteig ufundowaniem 25 tys. dolarów nagrody, co wtedy równało się cenie całkiem okazałego domu.
Wielki wyścig
W połowie maja na nowojorskim lotnisku Roosevelta do przelotu szykowały się trzy maszyny: America komandora Richarda Byrda, Columbia Anglika Clarence’a Chamberlaina oraz Spirit of Saint Louis Charlesa Lindbergha (na zdjęciu u góry). Spirit był niewielką jednosilnikową maszyną zaprojektowaną specjalnie na ten lot. Aby zmieścić jak najwięcej paliwa, zrezygnowano niemal ze wszystkich instrumentów pokładowych. Podczas lotu Lindbergh miał polegać na kompasie, własnym doświadczeniu i boskiej opatrzności.
Start uniemożliwiała zła pogoda, ale Lindbergh wykorzystał krótkie przejaśnienie i 20 maja tuż przed ósmą rano Spirit of Saint Louis oderwał się od pasa startowego. O tym, że nie była to misja skazana na ukces, świadczy o dwa tygodnie wcześniejsza próba podjęta po drugiej stronie Atlantyku. Jeden z najlepszych lotników owych czasów Charles Nungesser wystartował ze swoim nawigatorem do Ameryki. Nigdy nie wylądowali.
22 maja na paryskim lotnisku Le Borguet zebrał się tłum. Około dziesiątej wieczorem dało się słyszeć warkot maszyny. Po kilku minutach Spirit of Saint Louis stał niemal na „paryskim bruku”, a Lindbergha unosił rozentuzjazmowany tłum. A konkurenci? Byrd ze względu na złą pogodę zrezygnował z lotu, Chamberlain powtórzył wyczyn Amerykanina dwa tygodnie później.
Wielka sława
Po powrocie do USA Lindbergha witano jak bohatera. W Nowym Jorku wyległo na ulicę około 4 mln ludzi. Stał się symbolem Ameryki, ale też symbolem postępu awiacji. Pół wieku po Lindberghu naddźwiękowe samoloty Concorde pokonywały Atlantyk w trzy godziny.
Puentą tej historii może być powtórzenie wyczynu Charlesa Lindbergha przez jego wnuka Erica. W 75-lecie słynnego lotu dziadka pokonał on Atlantyk w 17 godzin. Ale jego warta prawie 300 tys. dolarów maszyna Lancair Columbia 300 (Spirit of Saint Louis kosztował nieco ponad 10 tys. dolarów) zbudowana była z włókna szklanego i kompozytów węglowych, a nie z drewna i płótna, a na pokładzie miał nie tylko kompas, ale też GPS i parę innych przydatnych urządzeń. Historia się powtarza. Raz jako przełom, raz jako happening.