Zwiększenie sprzedaży i poprawa zyskowności — to najważniejsze cele, jakie stawia przed Poligrafią jej większościowy akcjonariusz — fundusz Baring Central European Fund. Jeśli poprawi się otoczenie rynkowe kieleckiej spółki, wówczas w 2004 r. fundusz ustąpi miejsca inwestorowi branżowemu.
Poligrafia to jedna z większych inwestycji w portfelu Baring Central European Fund. Fundusz odkupił kielecką firmę od Exbudu w grudniu 1999 r., a następnie wziął udział w publicznej emisji akcji przeprowadzonej w połowie 2001 r.
W efekcie fundusz zainwestował w firmę drukarską 10,6 mln EUR (około 45 mln zł) i ma ponad 56-proc. udział w kapitale akcyjnym.
— Poligrafia ma za sobą inwestycje za 40 mln EUR (160 mln zł), które pozwoliły znacząco zwiększyć sprzedaż. Perłą w grupie jest zakład w Starachowickiej Specjalnej Strefie Ekonomicznej, gdzie kosztem ponad 20 mln zł stanęła nowoczesna drukarnia — mówi Jacek Pogonowski, partner w Baring Private Equity Partners (BPEP).
Czy zatem przyszła pora na sprzedaż Poligrafii inwestorowi branżowemu?
— Na pewno nie jest to dobry moment ze względu na recesję. Poza tym założyliśmy, że firma musi spełnić kilka warunków. Po pierwsze — powinna być średniej wielkości firmą w skali europejskiej, czyli mieć sprzedaż rzędu co najmniej 50 mln EUR (200 mln zł), i tu niewiele brakuje. Po drugie — musi zająć pewną pozycję w pierwszej trójce polskich drukarni i mieć 10-15-proc. udział w rynku. Po zakupie katowickiej drukarni od Marquard Press i uruchomieniu zakładu w Starachowicach jesteśmy bliscy spełnienia tych warunków — mówi Jacek Pogonowski.
Zapowiada, że Poligrafia pozostanie spółką giełdową, bo to uwiarygodnia ją w oczach inwestorów i daje narzędzie do szybkiego zebrania dodatkowego kapitału.
Po pierwszym półroczu grupa Poligrafii zanotowała około 8,5 mln zł straty. Uderza w nią kryzys na rynku reklamowym i medialnym. W pierwszym półroczu sprzedaż spadła o około 10 proc. w stosunku do planów. Ponadto firma nie mogła wyegzekwować należności od Druk Serwis (spółki 4Media), więc musiała utworzyć 1,7 mln zł rezerw. Kolejne 2 mln zł strat to koszt ostatecznego zamknięcia drukarni w Katowicach. Wahania kursów walut natomiast zaowocowały wpisaniem do ksiąg nie zrealizowanych strat kursowych wysokości około 6,8 mln zł.
— W pierwszym półroczu złoty znacznie osłabł, a według naszych szacunków każde 10 gr zmiany kursu euro daje Poligrafii ponad 1 mln zł zysku lub straty. Jest tak, ponieważ firma korzysta z leasingu denominowanego w euro — tłumaczy partner BPEP.
Wyniki Poligrafii obniżyły się także w efekcie zastosowania zapisów znowelizowanej ustawy o rachunkowości. Poligrafia uznała, że leasing jej maszyn jest leasingiem finansowym i wpisała do swoich pasywów odpowiednie zobowiązania z tego tytułu.
Jego zdaniem, inne drukarnie sięgają po chwyty nie fair, pokazując klientom straty Poligrafii na dowód, że kieleckiej firmie grunt chwieje się pod nogami.
— Po tym, jak zbankrutowała warszawska drukarnia Uniprom, klienci boją się kolejnych upadłości.
Nasza sytuacja jest pod kontrolą, w drugim kwartale spółka spłaciła ponad 5 mln zł kredytów — twierdzi Jacek Pogonowski.
Nieoficjalne szacunki mówią, że w III kwartale firma zarobiła netto 1-1,5 mln zł.