Impulsem spadkowym były przeceny na rynkach bazowych, które odpowiedziały ucieczką od ryzyka po kolejnym teście rakietowym przeprowadzonym przez Koreę Północną. Wall Street okazała się jednak odporna na presję spadkową, a przecena została wykorzystana w USA do zakupów.
Mocna postawa rynków amerykańskich przeniosła się do Azji, gdzie Nikkei zyskał dziś 0,8 procent i o poranku nie było pytania, czy sesje w Europie zaczną się od zwyżek, ale jak duże będą wzrosty głównych indeksów. Odpowiedzią GPW na presję wzrostową w otoczeniu było podniesienie WIG20 o 0,7 procent i powiększenie zwyżki w środkowej fazie sesji do przeszło 1 procent. W drugiej połowie rynek zderzył się z zachowaniem giełd bazowych, które nie kontynuowały porannego umocnienia czekając na kolejny sygnał z Wall Street i dane z amerykańskiej gospodarki. Mocne odczyty liczby miejsc pracy w sektorze prywatnym i rewizja w górę szacunku dynamiki PKB w II kwartale stały się bazą do umocnienia dolara, ale nie spotkały się z poważnymi odpowiedziami rynków akcji. W finale WIG20 zyskał jednak 1,1 procent i zakończył dzień w okolicach 2525 pkt. Z punktu widzenia analizy technicznej sesja była dniem poprawienia maksimum fali wzrostowej, ale też wzmocnienia oporu w rejonie 2535 pkt.
Owocem jest określenie górnego ograniczenia konsolidacji po ostatniej fali wzrostowej, której granicami są ekstrema dynamicznej sesji poniedziałkowej. Środek strefy 2535-2470 pkt. można lokować w okolicach psychologicznej bariery 2500 pkt. i właśnie w tym punkcie podaż i popyt są w równowadze. Bez pokonania konsolidacji górą rynek nie zbuduje bazy do spotkania z psychologiczną barierą 2600 pkt. i zalegającymi tam oporami technicznymi. Pozytywnym elementem konsolidacji jest fakt, iż sama szerokość kreślonej półki jest wystarczająco duża, by jej pokonanie zbudowało potencjał ruchu w rejon 2600 pkt.