Kiedy brak podstaw dla działań pracodawcy, pracownik nie powinien unikać sądu pracy.
„Puls Biznesu”: Czy w razie sporu z byłym pracodawcą powinno się iść do sądu?
Dorota Bryndal, wspólnik z kancelarii Gessel: Jeśli sporu nie da się rozwiązać na drodze ugody pozasądowej, to warto wystąpić z pozwem przeciwko pracodawcy. Należy jednak zachować rozwagę, by do głosu nie doszło zbyt dużo emocji mogących zniekształcić obiektywną ocenę, czy to jest uzasadnione. Decyzja pracodawcy o rozstaniu się z pracownikiem zakłóca ciągłość stosunku pracy i burzy poczucie stabilizacji, nawet jeśli zatrudniony mógł się takiej decyzji spodziewać. Jeśli jednak nie było rzeczywistych podstaw dla działania pracodawcy, pracownik nie powinien unikać sądu pracy.
Kiedy może skierować pozew?
W razie nieuzasadnionego lub niezgodnego z prawem wypowiedzenia umowy o pracę pracownikowi przysługuje, zgodnie z kodeksem pracy, prawo odwołania się do sądu pracy. Można też zakwestionować rozwiązanie umowy bez wypowiedzenia. Podstawą do zwrócenia się do sądu może także być roszczenie o zapłatę wynagrodzenia, w tym za godziny nadliczbowe, o odszkodowanie z tytułu naruszenia zasady równego traktowania w zatrudnieniu, w tym na przykład dyskryminowanie ze względu na płeć.
Ile kosztuje proces z pracodawcą?
Jeśli wartość przedmiotu sporu wynosi do 50 tys. zł, to nie ma opłaty za wniesienie powództwa. Opłat, w wysokości 30 zł, wymaga się w razie apelacji, zażalenia, skargi kasacyjnej czy stwierdzenia niezgodności z prawem prawomocnego orzeczenia. Kiedy wartość przedmiotu zaskarżenia przewyższa 50 tys. zł, wszystkie pisma procesowe podlegają opłacie stosunkowej. W sprawach o prawa majątkowe jest to 5 proc. wartości przedmiotu sporu lub zaskarżenia, ale nie mniej niż 30 zł i nie więcej niż 100 tys. zł. W razie przegrania sprawy mimo zwolnienia od kosztów sądowych pracownik musi zwrócić przeciwnikowi koszty procesu.