Zachęta, wspólnie z muzeum warszawskiej ASP, przypomina latem twórczość Wandy Paklikowskiej-Winnickiej, malarki i profesorki związanej z ASP przez ponad 40 lat.
Rozkwit jej twórczości przypada na czas odwilży po 1956 r. Włączyła się w nurt malarstwa materii i stała się — obok Aleksandra Kobzdeja, Jerzego Tchórzewskiego, Jana Lebensteina i Rajmunda Ziemskiego — jedną z czołowych jego przedstawicielek. Od 1960 r. związała się z paryską Galerie Lambert Zofii i Kazimierza Romanowiczów. Do lat 70. dużo wystawiała, potem zniknęła z salonów, a jej twórczość niemal uległa — niesłusznie — zapomnieniu.
Wystawa przekrojowo przedstawia jej dorobek od wczesnych prac z lat 40. przez obrazy z lat 50. i 60. o bardzo wyraźnych efektach fakturalnych, w których Paklikowska skłania się ku silnej ekspresji i metaforze, aż po późniejsze prace, czerpiące wciąż z malarstwa materii, ale charakteryzujące się własnym, wypracowanym językiem i indywidualną tematyką.
Agnieszka Gniotek
redaktor Artinfo.pl, portalu rynku sztuki