Przedsiębiorca, który zgłasza transakcję do UOKiK, za każdym razem liczy na jak najszybsze wydanie decyzji. Przepisy nie dają w tym przypadku swobody działania — rozstrzygnięcie nie może być wydane później niż w terminie dwóch miesięcy od zgłoszenia transakcji. Do tego czasu nie wlicza się m.in. czasu na uzupełnienie braków w zgłoszeniu koncentracji czy oczekiwania na odpowiedź w sprawie przedstawionych przez urząd warunków. Dlatego termin wydania decyzji może być w rzeczywistości dłuższy.
W przypadku postępowań kończących się decyzją warunkową duży wpływ na czas ich trwania ma sprawne prowadzenie ustaleń z przedsiębiorcą, wobec którego planowane jest wydanie rozstrzygnięcia. Brak akceptacji warunków może oznaczać czerwone światło dla planowanej transakcji. Dlatego urząd konsultuje — nierzadko wielokrotnie — proponowane rozwiązania z zainteresowanym podmiotem, co odsuwa w czasie moment wydania decyzji. W praktyce oznacza to, że każde wysłanie korespondencji i oczekiwanie na odpowiedź nie wlicza się do czasu przyznanego przez prawo na zakończenie sprawy. Ponadto, same spółki często proszą o dodatkowy czas na udzielenie odpowiedzi.
Brak decyzji w ustawowym terminie jest równoznaczny ze zgodą na transakcję, jednak dotychczas UOKiK nie przekroczył nigdy czasu określonego przez przepisy. W 2013 r. średnia długość prowadzonego postępowania w sprawie fuzji i przejęć wyniosła 58 dni.
Zależy nam na dobrej współpracy z przedsiębiorcami. Dlatego w będącej na etapie prac parlamentarnych nowelizacji prawa antymonopolowego proponujemy urealnienie terminów przez wprowadzenie procedury dwuetapowej. Proste sprawy będą rozpatrywane w ciągu miesiąca, a te bardziej skomplikowane, które wymagają przeprowadzenia dogłębnej analizy otoczenia rynkowego — przez kolejne cztery miesiące. Dzięki temu przedsiębiorcy będą mieli większą pewność co do przewidywanego terminu wydania decyzji, a tym samym możliwość dostosowania do niego planów biznesowych.
MAŁGORZATA KRASNODĘBSKA-TOMKIEL
prezes Urzędu Ochrony Konkurencji i Konsumentów