Jedynie w Ewangelii według św. Mateusza pojawia się wzmianka o żonie prefekta Judei. „Nie wdawaj się w sprawę tego niewinnego człowieka, bo dziś we śnie wiele przez Niego wycierpiałam” — ostrzega Piłata przesłuchującego Jezusa. Absolutnie nic więcej o tej kobiecie nie wiadomo. Antonnette May poświęca Klaudii Prokuli — tak się być może nazywała — bitych 450 stron książki, co niewątpliwie świadczy o bujnej wyobraźni. Amerykańska autorka potrafi zajmująco opowiadać, szczególnie o potwornościach i zbrodniach w czasach panowania Tyberiusza. Świetnie, chociaż po hollywoodzku, radzi sobie z melodramatycznymi wątkami romansowymi. Natomiast chyba za bardzo przejęła się karierą filmowej „Pasji” Gibsona i „Kodu Leonarda da Vinci”. Feminizm i poprawność polityczna też nie wychodzą powieści na zdrowie.
Elżbieta Sawicka
publicystka