Za podjęciem uchwały w tej sprawie głosowało 55 senatorów, a 43 było przeciw. Teraz decyzją Senatu o odrzuceniu ustawy zajmie się Sejm.
Zdaniem autorów nowelizacji zmiany mają wzmocnić nadzór w spółkach kapitałowych oraz wprowadzić do polskiego ustawodawstwa prawo holdingowe. Według wielu senatorów nowela nie nadawała się do procedowania w obecnym kształcie.
Krzysztof Kwiatkowski (senator niezależny) przekonywał podczas prac nad nowelą, że zawiera ona wiele błędów merytorycznych, ponadto sposób jej procedowania budzi wątpliwości natury konstytucyjnej, gdyż w trakcie prac nad projektem w Sejmie wprowadzono do niego poprawki znacznie wykraczające poza zakres pierwotnego przedłożenia, co narusza zasadę trzech czytań. Chodzi o to - jak referował Kwiatkowski opinię legislatorów - że poprawki te "nie pozostają w żadnym związku tematycznym, merytorycznym, funkcjonalnym z istotą meritum zmian dokonywanych w Kodeksie spółek handlowych, a nawet nie są luźno związane z szeroko rozumianym prawem spółek."
Jeśli chodzi o zarzuty merytoryczne do samej treści ustawy, to - według Kwiatkowskiego - przewiduje ona niejasne zasady podjęcia uchwały o odmowie wykonania wiążącego polecenia, co może powodować chaos decyzyjny w spółkach handlowych, ponadto nieprecyzyjnie reguluje dostęp członków rady nadzorczej spółki akcyjnej do dokumentów i informacji.
Noweli bronił w imieniu rządu wiceminister aktywów państwowych Jan Kanthak. Podkreślał, że w pracach nad ustawą prowadzonych przez MAP "brali udział wybitni eksperci prawa handlowego", a także różne instytucje, w tym m.in. Lewiatan, Pracodawcy RP czy BCC.
Tłumaczył, że ustawa obejmuje trzy zasadnicze części. Pierwsza wprowadza do polskiego porządku prawnego właśnie regulację grup spółek, druga obejmuje pakiet rozwiązań, których celem było usprawnienie funkcjonowania rad nadzorczych, a w zakres trzeciej wchodzi m.in. uporządkowanie przepisów dotyczących standardów staranności członków organów spółek czy doprecyzowania zasad obliczania kadencji i mandatu członków organów. Wprowadza ona też przepisy, które mają pozbawić osoby skazane za przestępstwa korupcyjne możliwości zasiadania w organach spółek czy pełnienia w spółkach funkcji prokurenta.
Przedstawiciel MAP zaznaczył, że w ustawie przyjęto tzw. doktrynę Rozenbluma, która przewiduje, że spółki w grupie kierują się wspólną strategią gospodarczą nastawioną na realizację wspólnego interesu, co porównał do współdziałania w drużynie piłkarskiej. Dodał, iż część ekspertów krytykujących ustawę opowiada się za postawieniem na pierwszym miejscu interesu spółki dominującej, który bezwzględnie góruje nad interesami pozostałych podmiotów w grupie.
Według Kanthaka krytyka przepisów ma w istotnej części charakter polityczny, nie merytoryczny.
Sejm uchwalił nowelizację ustawy Kodeks spółek handlowych 9 lutego. Zawiera ona - obok zmian w samym Ksh - także zgłoszone przez klub PiS w trakcie drugiego czytania poprawki do Polskiego Ładu. Poprawki te modyfikują m.in. zasady ustalania dochodu przez przedsiębiorców dla celów składki zdrowotnej, zakładają, że roczną podstawę wymiaru składki na ubezpieczenie zdrowotne osób prowadzących działalność pozarolniczą stanowi dochód z działalności gospodarczej ustalony za rok kalendarzowy jako różnica między osiągniętymi przychodami, z wyłączeniem przychodów niepodlegających opodatkowaniu podatkiem dochodowym, a poniesionymi kosztami uzyskania tych przychodów, pomniejszony o kwotę opłaconych w tym roku składek na ubezpieczenia emerytalne, rentowe, chorobowe i wypadkowe, jeżeli nie zostały zaliczone do kosztów uzyskania przychodów.
Nowelizacja ustawy Kodeks spółek handlowych zwiększa uprawnienia rad nadzorczych, m.in. uszczegóławia prawo do żądania sporządzenia lub przekazania informacji, dokumentów, sprawozdań lub wyjaśnień. Ponadto porządkuje kwestię kadencji i mandatu członków organów menadżerskich, wprowadza przepis o obowiązku lojalności i zachowania tajemnicy nawet po wygaśnięciu kadencji członka rady nadzorczej oraz zasady osądu biznesowego. Jak wskazano w uzasadnieniu, wprowadzenie zasady biznesowej oceny sytuacji pozwoli definitywnie przesądzić o wyłączeniu odpowiedzialności za szkodę wyrządzoną spółce wskutek decyzji organów, które okażą się błędne, o ile były one podejmowane w granicach uzasadnionego ryzyka biznesowego w oparciu o adekwatne do okoliczności informacje.