Corocznie 4 miliony Polaków dzięki swoim dzieciom, chrześniakom czy kuzynom uczestniczy w uroczystościach pierwszokomunijnych.
W żadnym innym miesiącu w roku restauratorzy nie wydają tak wielu niedzielnych obiadów, cukiernicy nie pieką tylu tortów, a krawcy nie szyją tak wielu sukienek czy alb. W maju zarabiają kwiaciarze, fotoreporterzy i filmowcy, producenci świec, wydawcy książek i pocztówek. A to wszystko za sprawą pierwszych komunii świętych.
Wianuszek i narzutka
Walka o pierwszokomunijnego klienta toczy się już na długo przed majem.
Zaczyna się od krawców. W wielu parafiach katechetki sympatyzują z zakładami krawieckimi, które na swoje usługi oferują rabaty. O ile chłopca ubrać można już za 200 zł, o tyle ceny sukienek dla dziewczynek praktycznie nie mają granic. Mniej niewątpliwie kosztuje uszycie alb.
— Kiedy zamówienie składa cała klasa albo parafia, oferujemy zniżki — przyznaje Mirosław Szczurko z Zakładu Krawieckiego Mak w Świdwinie, oddalonego 120 kilometrów od Szczecina.
Od dwudziestu siedmiu lat zakład szyje przede wszystkim klasyczną i wizytową odzież dla dzieci. Swoją kolekcję sprzedaje m.in. w Krakowie, Lublinie oraz Warszawie, ale i poza granicami kraju. Okres przedkomunijny to dla nich czas wytężonej pracy. Choć dwie miejscowe parafie ubierają dzieci w alby, to większość rodziców i tak kupuje pociechom dodatkowo odświętne ubranie.
— Niekiedy ojciec twardo przemawia do syna, chcąc narzucić swoje zdanie, ale dziewczynek to już nie ma co przekonywać, to one zazwyczaj wybierają, jaką chcą mieć sukienkę — opowiada o swoich klientach Mirosław Szczurko.
Tort z hostią
Na długo przed komuniami przygotowane do nich są już sklepy z dewocjonaliami. Wszyscy wspólnie albo każda rodzina oddzielnie — w zależności od zwyczaju w parafii — kupują książeczkę do nabożeństwa, różaniec, świecę, pamiątkę. Zakupy te osiągają kwoty 200 zł. Tę sumę zazwyczaj zawiera już składka na rzecz zakupu prezentu dla katechety, a niekiedy i kościoła parafialnego.
Dość wcześnie trzeba podjąć decyzję o miejscu przyjęcia po uroczystości komunijnej.
W restauracjach terminy trzeba rezerwować już jesienią. Im standard lokalu wyższy, tym i cena wyższa. Zaczyna się średnio od 35 zł od osoby, a kończy…
— Zazwyczaj gościmy około piętnastu osób. Zamawiają przekąskę, zupę, drugie danie, deser. Rzadziej chcą posiedzieć dłużej i zjeść jeszcze kolację — opowiada Ryszard Kokoszka, właściciel restauracji Cristal we Wrzeszczu.
Ryszard Kokoszka przyznaje, że poza majem rzadko zdarza się, aby serwowali tak wiele niedzielnych obiadów. W Cristalu jednak nie maj jest najlepszym miesiącem. Więcej zarabiają we wrześniu, a to z racji chociażby ślubów i magicznego dla wielu Polaków „r” w nazwie miesiąca.
Maj to również czas żniw dla cukierników. Zamówić można tort w formie otwartej księgi ze zdjęciem dziecka czy kielichem i hostią.
— Cenę uzależniamy od wielkości zamówienia. Jeśli klient oprócz tortu zamawia kilka ciast i pieczywo, to cena tortu jest niższa — mówi Katarzyna Pellowska z gdańskiej piekarni i cukierni rodzinnej z tradycjami.
Katarzyna Pellowska przyznaje, że dla ich firmy maj to niewątpliwie miesiąc zamówień komunijnych. W żadnym innym nie pieką tak wiele ciast i tortów.
Wianek na głowę
W maju nie próżnują też kwiaciarze. O ile dekoracją kościołów zazwyczaj zajmują się sami rodzice czy katecheci, kupując kwiaty na giełdach, to bukiety dla gości powstają w kwiaciarniach.
— Co roku w maju notuję wzrost obrotu o jakieś dwadzieścia procent — przyznaje Grażyna Wissler, właścicielka kwiaciarni alternatywnej Mały Park w Gdańsku.
Oprócz bukietów dla gości komunijnych czy kwiatowych torcików na stoły, tutaj zamówić można również wianek z żywych kwiatów na głowę dla dziewczynki, przybrany mirtem oczywiście.
— Dla niektórych rodziców cena wianka z żywych kwiatów wydaje się zbyt wysoka, ale to bardzo pracochłonne zajęcie, jego wyplatanie trwa minimum godzinę — tłumaczy Grażyna Wissler.
Koszt takiego wianka to 50- -60 zł.
Witryny sklepów pełne są komunijnych kartek, ozdób, serwetek, świec.
— To okolicznościowa produkcja, ale przed komuniami sprzedaje się bardzo dobrze — przyznaje Celina Gałkowska, zajmująca się sprzedażą w wytwórni świec i zniczy Rak w Elblągu.
Szacuje, że komunijna sprzedaż sięgać może 30 proc. rocznej.
Rak od początku lat 90. produkuje na rynek krajowy, a teraz i zagraniczny świece stołowe oraz w coraz większym asortymencie świece tzw. kościelne, do chrztu, ślubu… A popyt rośnie.
— Polacy palą coraz więcej świec — przyznaje Celina Gałkowska.
W okresie przedkomunijnym dobrze sprzedają się też zestawy okolicznościowych naczyń produkowanych w fabryce porcelany w Książu.
— To krótka seria, ale ceniona przez klientów — zaświadczają w dziele sprzedaży fabryki.
Wakacje moich dzieci
Dzieci marzą o rowerach, komputerach, aparatach fotograficznych, telefonach… Reklama wielu sklepów zaraz po Wielkanocy opiera się właśnie na skojarzeniu pierwszej komunii z… pierwszym komputerem czy pierwszą komórką. Dla chcących wydać mniej, w wielu księgarniach przygotowano półki lektur komunijnych — od poradników dla dzieci i rodziców, którzy przygotowują się do tej uroczystości, po książki na prezenty i pamiątki komunijne. Ceny zaczynają się od 15 zł, ale w przypadku wydań albumowych idą w setki.
— Maj jest dla nas dobrym miesiącem. Sprzedają się książki przygotowane specjalnie z myślą o pierwszej komunii, ale i inne książki religijne, jak również Biblia— mówi Piotr Zarębski, sekretarz Wydawnictwa M z Krakowa.
Album Wydawnictwa M „Pierwsza Komunia Święta” to wznowienie ubiegłorocznego wydawnictwa.
— Zdecydowaliśmy się na to, bo w 2004 r. nie sprostaliśmy oczekiwaniom rynku — przyznaje Piotr Zarębski.
No i jeszcze pamiątkowa fotografia. Pan Kazimierz, na co dzień trudniący się zawodowo elektroniką, przeszedł specjalny kurs, uprawniający go do robienia zdjęć w kościele podczas liturgii. W jego parafii tylko on może chodzić z aparatem wokół ołtarza.
— W ciągu roku fotografuję najczęściej śluby, znacznie mniej chrztów, bo teraz wszyscy już mają aparaty fotograficzne. Podczas komunii jednak mam bardzo dużo pracy. To dla mnie tylko dorywcze zajęcie, ale dzięki niemu jestem spokojny o wakacje własnych dzieci — mówi pan Kazimierz.