Suknia. Obszerna, z tiulowym dołem — znak firmowy Macieja Zienia. Rzeźbi sylwetkę, wydobywa to, co seksowne. Kusi obnażonym dekoltem, błyskiem nagich ramion…
Kilka tygodni temu jeden z plotkarskich portali ogłosił quiz: z kim internautki chciałyby zjeść kolację? Konkurs banalny, zwycięzca — nie. Na najwyższym stopniu wirtualnego podium stanął nie aktor, piosenkarz czy sportowiec, ale projektant mody — Maciej Zień.
Kobiety zdecydowały tak dlatego, że jest młody (28 lat), sympatyczny i ubiera je w bajeczne suknie. Noszą je: Grażyna Torbicka, Aneta Kręglicka, Justyna Steczkowska, Joanna Koroniewska, Ewelina Flinta. I wiele innych sławnych pań.
Z Paryża do Warszawy
Żyje szybko, intensywnie. Projektuje od 22 lat. Początkowo stroił lalki, później pełnowymiarowe manekiny. Taka potrzeba tworzenia.
— W mojej rodzinie nie budziła zdziwienia. Mama i babcia szyły dla siebie piękne ubrania, tata jest architektem. Także dziadek miał zamiłowania artystyczne. Ot, rodzinna tradycja — wyjaśnia Maciej Zień.
Skończył liceum plastyczne i dostał się na studia projektowania mody w Warszawie. Jako student wyjechał do Paryża, gdzie znalazł pracę w domu mody Teda Lapidusa. Dobrą reputacją cieszył się także w kraju, bo — choć nie mieszkał w Polsce — miał tu stałe klientki. Projektował m.in. oryginalne ubrania dla Justyny Steczkowskiej. Rzucił jednak stolicę świata mody i w wieku 24 lat otworzył w Warszawie pierwsze atelier. Doskonale wie, dlaczego wrócił.
— Paryż to wspaniałe, inspirujące miasto, ale... zbyt poukładane. Od wielu lat istnieją tam wielkie domy mody, w których terminują debiutanci w zawodzie. Trudno się przebić. No i w sercach Francuzów zawsze pierwsi będą rodzimi twórcy... Tymczasem Warszawa jest młoda, pełna wyzwań i możliwości — przekonuje.
Założył pierwszą spółkę. Od trzech lat samodzielnie prowadzi biznes. Zatrudnia jakieś 10 osób.
— Mam butik i atelier w galerii handlowej Promenada. Do niedawna wynajmowałem pracownię przy ulicy Jasnej, obok popularnego klubu. Ale ta formuła się wyczerpała. W Polsce moda i ekskluzywny handel koncentrują się w galeriach handlowych. Stąd decyzja przeniesienia się tam — uzasadnia Zień.
Zmysł do interesów
Chce otworzyć więcej sklepów z ubraniami szytymi w krótkich seriach.
— Stanąłem przed wyborem: albo poprowadzę dom mody, albo będę projektował. Wolę tworzyć. Noszę się więc z myślą powołania spółki, która pozwoli mi skoncentrować się na projektowaniu — Maciej Zień nie ma wątpliwości, co chce robić.
Kandydatkę do współpracy, Małgorzatę Walczak, już znalazł. Poznał ją w szczególnym dla kobiety momencie — projektował jej suknię ślubną.
— To ktoś ceniony w biznesie — dynamiczny, młody, ale z dużym już doświadczeniem. Jestem zwolennikiem oddawania obowiązków odpowiednim ludziom, dlatego prowadzimy rozmowy. Chciałbym otworzyć butik w Poznaniu. Marzę o Starym Browarze. Mam już napisany biznesplan. Tyle na razie mogę powiedzieć — wylicza projektant.
Czy można utrzymać firmę, projektując suknie na wielkie gale dla gwiazd i gwiazdeczek?
— Nie. Te kreacje przeważnie są wypożyczane. Klientki, w prawdziwym znaczeniu tego słowa, to właścicielki firm, prezeski dużych spółek, kobiety na wysokich stanowiskach, Polki mieszkające za granicą. Jestem dumny, że wybierają moje projekty. Stałe grono klientek to moje największe osiągnięcie — chwali się Maciej Zień.
Ceny? Suknia to wydatek od 3 do 7 tys. zł., biznesowy kostium — co najmniej 4 tys. zł.
Projektant znalazł wsparcie m.in. firm: Apart, L’Oreal i Samsung. Pomagają choćby przy organizacji wyszukanych — a więc kosztownych — pokazów mody.
Lateks i tiule
W witrynie sklepu Zienia wabią ekscentryczne projekty z ostatniego pokazu — czerwono-amarantowe suknie uszyte z piór i lateksu. Kto to będzie nosił?
— To rozrywka dla gości pokazu mody. Szyjąc, chciałem wyżyć się artystycznie, poeksperymentować. To nie oznacza, że odchodzę od wypracowanego stylu — uspokaja projektant.
Zień słynie z sukien. Tworzenie ich pozwala mu na rzeźbienie sylwetki, wydobywanie tego, co kobiece i seksowne. Dba, by zachować proporcje ciała. Lubi podkreślać talię, pięknie kroi dekolty, a gdy kobieta ich nie chce — kusząco odsłania obojczyki i szyję. Spódnice sukni spienia falbankami, plisuje, sprawia, że spływają kaskadami tkaniny.
— Chciałbym, aby kilka motywów stało się symbolami mojej marki. W tym, bardzo przeze mnie lubiany, duży tiulowy dół sukni — wyznaje Maciej Zień.
Ubrania dekoruje kokardami — z rypsu, satyny, koronek, lateksu. Ten atrybut dziewczynki dodaje lekkości kobiecej kreacji, przełamuje patetyczny czasem charakter wieczorowej sukni.
Kolory? W tym sezonie bawi się nałożonymi na siebie warstwami tkanin w czerwieni i ulubionym amarancie. Mocny zestaw. Dla kontrastu — dużo herbacianych beżów, kremów, różów. Pojawiają się modne szarości. Mienią się beżami, a czasem na stalowym kolorze połyskuje złoto-beżowa nitka. Czernie lśnią cekinami. Drapieżne elementy — jak lateks — łączy z eleganckimi tkaninami i krojem, tworząc w stylu glamour rock. Na sukniach falują kolorowe pióra, czasem układając się w geometryczne kształty.
Nietwarzowa biel
Największe wyzwanie — suknie ślubne.
— Powinny kojarzyć się z dziewczęcością, niewinnością, subtelnością. Szyję je z muślinów, tiuli, jedwabi, najczęściej w kolorze popielatym, kości słoniowej, delikatnym beżu, w brudnym różu. Unikam bieli. To trudna barwa, mało komu w niej do twarzy. Zanim coś zaproponuję, muszę poznać kobietę. Dlatego najkrótszy termin, jaki przyjmuję na uszycie sukni ślubnej, to miesiąc. Najbardziej lubię, kiedy mam na projekt pół roku — opowiada Maciej Zień.
Na najbliższy pokaz szykuje właśnie kolekcję sukien ślubnych. Zapewne przyniesie Zieniowi kolejne: wielbicielki, klientki, przyjaciółki.
Agnieszka Janas
Foto: Tomasz Pikuła, Forum