Akcje giełdowych dystrybutorów stali znalazły się ostatnio w centrum uwagi inwestorów. Kursy walorów Drozapolu- -Profil i Centrostalu wzrosły w ciągu miesiąca o blisko 100 proc. Dużo skromniejszą stopę zwrotu, choć także lepszą od rynku, zanotowali najwięksi przedstawiciele sektora — Stalprofil (14 proc.) i Stalexport (8 proc.).
Zainteresowanie graczy rośnie, bo coraz lepsza panuje koniunktura w branży. Według danych brytyjskiej firmy MEPS, monitorującej rynek stali, średnia cena wyrobów hutniczych jest wyższa niż pod koniec rekordowego 2004 r. Najbardziej drożeją przy tym tzw. wyroby długie, w tym pręty zbrojeniowe wykorzystywane w budownictwie. Wciąż na dość wysokim poziomie utrzymują się zapasy gromadzone przez krajowych dystrybutorów. Ich odnawianie po wyższych cenach potwierdza oczekiwania firm na poprawę koniunktury.
Sytuacja powoli zaczyna przypominać tę z lat 2003-04. Wtedy wygrywali ci, którzy zgromadzili zapasy jeszcze w 2003 r., gdy ceny stały praktycznie w miejscu, a dynamicznie (o kilkadziesiąt procent w kilka miesięcy) ruszyły od początku 2004 r. Żniwa przyniosły trzem spółkom marże brutto na sprzedaży sięgające 16-30 proc. Najwyższe wypracowywał Drozapol, który w czwartym kwartale 2004 r. przeprowadzał pierwszą ofertę publiczną.
Dziś za wzrostem kursu Drozapolu, oprócz podgrzewających nastroje komunikatów o rekordowych wynikach sprzedaży, stoi jednak przede wszystkim zapowiedź przeprowadzenia emisji z prawem poboru. W ogłoszonych wczoraj projektach na walne zgromadzenie (16 października) jedna z uchwał zakłada upoważnienie zarządu do dokonania jednego lub kilku podwyższeń kapitału zakładowego w wyniku emisji do 10 mln akcji, przy czym mogłyby być one opłacone także wkładem niepieniężnym. To furtka do ewentualnego wydania walorów w zamian za udziały w przejmowanych podmiotach. W ten sposób ma zostać przeprowadzona akwizycja legnickiego Cynk-Malu. Problem w tym, że negocjacje przedłużają się i wcale nie ma pewności, czy dojdzie do ich pozytywnego zakończenia. Termin ostateczny to 30 września. Jeśli się nie uda, Drozapolowi pozostanie rozwój organiczny, w tym podjęcie prób ekspansji zagranicznej.
Czy plany uzasadniają obecną wycenę? Jeśli tempo wzrostu przychodów utrzyma się (a jednocześnie — jak zapewnia zarząd — marże już są dwukrotnie wyższe niż w drugim kwartale), to przychody bydgoskiej firmy w tym roku można szacować na 120-130 mln zł, a zysk na akcję (bez uwzględnienia emisji i przejęć) na 0,6-0,7 zł. Wartość wskaźnika P/E na koniec roku sięgnęłaby więc 13-15, a to — biorąc pod uwagę średnie historyczne wartości i wycenę konkurentów — byłaby już wartość godziwa.
Dla Stalprofilu wskaźnik cena do zysku na koniec roku (uwzględniając konsensus prognoz analityków, zakładający osiągnięcie 26,6 mln zł zysku netto) wynosi 11. To tyle, ile średnio wynosił w ostatnim kwartale 2003 r., u progu eksplozji zysków, choć także ujemnej dynamiki przychodów, co łącznie przełożyło się na rekordowe marże. W najlepszym drugim kwartale 2004 r. średnie P/E sięgało 17. Spółka utrzymuje koszty w ryzach, ale w całym roku (także ze względu na dość słaby pierwszy kwartał) może być trudno o podwojenie rentowności tak, by powróciły do historycznie najlepszych poziomów. Tylko wtedy inwestorzy mogliby liczyć, że kurs zaatakuje rekord (19,25 zł), osiągnięty niemal dokładnie przed dwoma laty. Marsz w górę może dodatkowo wspierać coraz lepsza kondycja Izostalu (podmiot zależny od Stalprofilu) działającego w segmencie infrastruktury przesyłowej. To rosnące ramię grupy zostanie wzmocnione przejęciem kolejnego podmiotu. Zakończenie transakcji nastąpi do końca września. Wreszcie — Stalprofil obok Złomreksu wydaje się naturalnym kandydatem do przejęcia stalowej części Stalexportu (sytuację spółki „PB” przedstawił 23 sierpnia).
Złomrex (na razie poza GPW) zwiększa tymczasem zaangażowanie w najmniejszym giełdowym przedstawicielu branży — Centrostalu Gdańsk. Spółce przyda się nowy właściciel, bo dotychczasowy nie radził sobie z kosztami. Mimo zadowalających marż brutto na sprzedaży przekładało się to na straty. Dla inwestorów na razie nie jest najważniejsze to, jak poprawiać się będzie operacyjna sytuacja spółki, ale cena, jaką Złomrex zaproponuje w wezwaniu, które musi być ogłoszone do końca listopada. Obecny kurs znacznie przekracza średnią z ostatnich trzech (i sześciu) miesięcy, która jest minimalną ceną, jaką wzywający musi zaoferować. Trudno oczekiwać, by spółka kierowana przez Przemysława Sztuczkowskiego chciała przepłacać. Niewykluczone więc, że cena okaże się niższa od rynkowej. Wtedy szanse na powodzenie wezwania będą nikłe, a większościowy akcjonariusz poczeka, aż emocje (i spekulacje) opadną.