Hanuszkiewicz, Olechowski, Walter noszą szyte ręcznie garnitury Bogdana Zieniewicza. Jego firma Twins podbiła rynek
ekskluzywnych męskich ubrań.
Podczas kolejnego spotkania z Mar- tinem Frislidem, producentem odzieży, który ubiera rodzinę królewską w Norwegii, Bogdan Zieniewicz usłyszał: „za kilka lat wyleci z dżungli Chińczyk, złapie kawałek materiału i za chwilę pojawi się z drugiej strony z gotową kurtką”. Zieniewicz był wtedy wziętym twórcą odzieży sportowej z goreteksu. Rocznie, wspólnie z firmą Swix, produkował 120 tys. kurtek marki Sondre. Ubierał nawet re- prezentację Norwegii na zimowe igrzyska sportowe w Albertville i Lillehammer. Po radzie Frislida zmienił plany.
— Stwierdziłem, że produkowanie odzieży eleganckiej, takiej jak Frislid, marynarek i garniturów to zajęcie bardziej ambitne, mające przyszłość, wymagające tradycji i wyższej kultury pracy — opowiada Bogdan Zie- niewicz.
Tak powstał wrocławski Twins. Najbardziej ekskluzywna marka garniturów nie tylko w Polsce, lecz także w środkowo-wschodniej Europie. Choć Twins nie osiąga takich obrotów, jak największe branżowe tuzy (ma 10 mln zł rocznie), a jego garnitury są nieco tańsze niż te od Zegny, Kitona, Brioniego czy Armaniego, to po 10 latach polskie szycie ręczne nie ustępujejakością możnym branży.
Co o tym świadczy? Twins ma show room w Mediolanie, gdzie można obejrzeć polską kolekcję odzieży, przygotowaną przez znanego włoskiego designera Antonio Passarellę. Kolekcję Twinsa na przyszłą jesień i zimę projektuje Nick Hart. Jej debiut odbędzie się w styczniu, na Munich Fashion Fair.
180 operacji
Maszyny, prasowalnice, testery materiałów, krawcowe, krojczowie. Praca wre. Wtajemniczeni wiedzą, że dziurki od guzików w rękawach najbardziej eleganckich marynarek powinny mieć możliwość zapinania. Ręcznie w Twinsie wykańcza się nawet takie elementy garnituru, jak dziurki, kanty, listwy kieszeni, wnętrze rękawa i doły podszewki. Kołnierz i guziki są przyszywane, wykańczane i stebnowane ręcznie. W siedzibie Twinsa, w kompleksie pogierkowskich biurowców przy ul. Ostrowskiego we Wrocławiu, należących dziś do Bogdana Zieniewicza i Adama Rutkowskiego — pracuje 260 osób. Ręczne uszycie marynarki wymaga ponad 180 operacji technologicznych i trwa minimum dwa tygodnie.
Kim trzeba być, żeby stworzyć w 10 lat to, na co inni musieli poświęcić 50? Francesco Barberis syn, sukcesor firmy Vitale Barberis Canonico, producenta tkanin z Prativero di Biella, pierwszy powiedział o Twinsie Bogdana Zieniewicza: polski Brioni. Co to oznacza? Krawiec Nazareno Fonticoli i projektant Gaetano Savini założyli firmę Brioni w 1945 r. Pierwsze sukcesy święcili w latach 50. Garnitury Twinsa dorównują Brioni nie tylko błyskawiczną karierą, lecz także krojem.
— Do hermetycznego środowiska producentów najbardziej ekskluzywnych garniturów wprowadził nas Ciro Paone, właściciel firmy Kiton, który jako jeden z niewielu wiedział o polskich tradycjach przedwojennych w tej dziedzinie. Żeby zaistnieć, oprócz determinacji trzeba też mieć szczęście — opowiada Bogdan Zieniewicz.
We wczesnych latach 90. jego zakład odwiedzili przedstawiciele niemieckiej firmy Regent. Szukali partnera do produkcji garniturów szytych tradycyjną metodą krawiecką, na bazie naturalnych płócien, a nie przemysłową metodą podklejania tkaniny flizeliną. Wtedy Twins był już znanym producentem spodni klasycznych. Kiedy zobaczyli ich wyroby i wysoko wykwalifikowany personel, powiedzieli: tu moglibyśmy zrobić marynarki.
Dzięki Regentowi w garniturach z wrocławskiego Twinsa w latach 90. zaczęli chodzić najważniejsi światowi politycy, choć pewnie Helmuth Kohl, Gerhard Schröder czy Michaił Gorbaczow nawet o tym nie wiedzieli.
Dziś Twins dba o swoją sprzedaż sam i ma własnych klientów ambasadorów. Ze świata polityki, kultury i biznesu. Andrzej Olechowski, Jan Frycz, Adam Hanuszkiewicz, Mateusz Kusznierewicz, Mariusz Walter, Gene Gutowski, Steven Seagal.
— Ostatnio na potrzeby filmu kręconego w Polsce, szyliśmy garnitury dla Michaela Yorka, aktora, który jest koneserem włoskiego kroju. Ogromnym zaszczytem dla mnie były jednak wielokrotne spotkania z Janem Nowakiem-Jeziorańskim. Każda jego wizyta w naszej firmie przeradzała się w długie dyskusje. Jego asystenci często mieli nam za złe, że pan redaktor spóźni się albo odwoła następne spotkanie — opowiada Bogdan Zieniewicz.
Pasja Gatsby’ego
Nade wszystko tworzenie specyficznego klimatu firmy „made to measure”, czyli takiej, w której klienci zamawiają ubrania szyte dokładnie według ich upodobań i na ich sylwetkę, wymaga od Bogdana Zieniewicza pasji, wielu podróży i ciężkiej pracy.
Najtrudniejsze i najbardziej uciążliwe jest przekonanie polskiego klienta, często zafascynowanego zagranicznym produktem o wiele niższej klasy, że rodzimy wyrób może być lepszy. Zieniewicz mówi, że pasuje tu jak ulał powiedzenie, że najtrudniej być prorokiem we własnym kraju.
— Gdybym nie miał serca do tego biznesu, pewnie by się nie udało. Nie mam korzeni krawieckich, ale za to uwielbiam garnitury. W mojej rodzinie nosimy je od czterech pokoleń. Ojciec był niezwykle eleganckim mężczyzną i jako młody człowiek towarzyszyłem mu podczas zakupów tkanin i wizyt u krawców. Za młodu zamawiałem pierwsze garnitury u najlepszych krawców. Nosiłem je nawet podczas studiów na wrocławskiej AWF. Zdaje się, że wyglądałem wtedy trochę jak z innej bajki, stąd koledzy nazywali mnie Wielki Gatsby. Przylgnęło to do mnie tak bardzo, że nawet profesorowie wywoływali mnie do odpowiedzi: „panie Gatsby” — uśmiecha się Bogdan Zieniewicz.
Właściciel Twinsa daje sobie radę w branży, bo pasjonuje się modą i designerstwem, a także architekturą i wnętrzarstwem.
— Nie imponuje mi bizantyjski przepych, choć lubię luksusowe przedmioty, jeśli są piękne. Kiedy kupuję kolejną designerską lampę, chociaż nie za bardzo jest ją gdzie postawić, moja żona twierdzi, że pasjonuję się nawet do przesady — mówi Zieniewicz.
Właściciel Twinsa niemal całe swoje dorosłe jest w podróży. Najpierw w 1978 r. pogonił za lepszym życiem do Skandynawii, 11 lat później wrócił. Teraz znów goni, tyle że za tkaninami, guzikami, klientami i modą.
— Podróże przy prowadzeniu Twinsa są koniecznością. Florencja, Paryż, Mediolan. Początkowo dochodziło do komicznych sytuacji, gdy na zapytanie, skąd jest pańska firma, słowo Poland było rozumiane jako Holland. Znam się dziś z najlepszymi designerami światowej sławy i producentami tkanin, jak Loro Piana, Zegna, Piacenza czy Holland & Sherry — opowiada Bogdan Zieniewicz.
I dzisiaj nikt go już za Holendra nie weźmie. n
Bądź jak Bond
W tym sezonie w ubraniach męskich dominuje połączenie luksusu z elementami sportowymi. Projektanci garniturów forsują nową modę na klasykę, elegancję i rzemiosło krawieckie, także dla młodszych osób. Z drugiej strony stawiają na sharp luxury — bardziej smukłą i bardziej sexy sylwetkę. Na czasie jest też moda na elegancję w stylu Jamesa Bonda z „Casino Royal”. Tej zimy nastąpił też wielki powrót marynarki, szczególnie w top klasie, ale w bardzo miękkim wydaniu, bez usztywniaczy, na półpodszewce lub bez niej, bez poduszek. Nosi się ją do dżinsów, a także spodni bawełnianych lub sztruksowych. Desenie? Jodełki, kraty. Tkaniny? Mongolskie kaszmiry, wełna z alpaki oraz z wigonia z tajemniczych Andów.
Owczarka sprzedaj mi, luba
Ciro Paone, który wprowadził Bogdana Zieniewicza w hermetyczną branżę, założył swą firmę Kiton w 1968 r. w Neapolu. Szyje ona 18 tys. garniturów rocznie. Kosztują od 5 do 15 tys. dol. Paone słynie z zamiłowania do owczarków kaukaskich. Ma ich 52. Często wspomina z żalem panią z Warszawy, która nie chciała mu sprzedać bardzo pięknego psa tej rasy.
Twins podliczony
3,5
tys. zł Tyle kosztuje najtańszy garnitur od Zieniewicza. Cena wzrasta proporcjonalnie do wartości materiału, nawet do 15 tys. zł. Jedna z najdroższych wełen pochodzi z podgardla lamy.
10
mln zł Taki roczny obrót osiąga Twins.
260
Tylu pracowników zatrudnia Zieniewicz we Wrocławiu.
Parweniusz w lepszych sferach
„Wielki Gatsby” to powieść amerykańskiego pisarza Francisa Scotta Fitzgeralda z 1925 r. Historia toczy się na początku lat 20. w Nowym Jorku i jego okolicach, w okresie prosperity, ale także prohibicji i rozwoju zorganizowanej przestępczości. Opowiada o parweniuszu zakochanym w próżnej kobiecie z lepszej sfery, o zdobywaniu fortuny, osiąganiu powodzenia i bogactwa oraz o ich niszczycielskim wpływie na charakter człowieka. Głównym bohaterem powieści, do którego szkolni koledzy porównywali Bogdana Zieniewicza, jest Jay Gatsby. W 1974 r. na podstawie powieści Fitzgeralda „Wielki Gatsby” film o tym samym tytule nakręcił Jack Clayton. Scenariusz napisał Francis Ford Coppola, a Jaya Gatsby’ego zagrał Robert Redford.
Rafał Kerger