PKN Orlen i Lotos się nie połączą — to jest dobra wiadomość. Ale wstrzymanie prywatyzacji — niekoniecznie
— mówią analitycy.
Mirosław Saj
analityk BISE
Z punktu widzenia konsumentów, to lepiej, że Lotos i Orlen będą ze sobą konkurowały. Dla inwestorów to także może być dobra informacja. Konkurencja powinna wymusić dodatkową efektywność, z tym powinny wiązać się wyższe zyski, a w ślad za tym wyższa dywidenda.
Gorzej może być odbierane wstrzymywanie się z dalszą prywatyzacją Orlenu i Lotosu. To może zniechęcać inwestorów zagranicznych. Wolałbym, by w prywatnych rękach znalazło się więcej akcji tych rafinerii. Jeśli rząd obawia się, by nie trafiły one do zagranicznych inwestorów, to w każdej chwili może przeprowadzić ofertę kwalifikowaną dla krajowych inwestorów, chociażby funduszy emerytalnych.
Remigiusz Sopel
analityk DM IDM
Pozostawienie Orlenu i Lotosu jako odrębnie działających rafinerii to rozsądne rozwiązanie. Na rynku pozostaną dwie firmy konkurujące ze sobą. Jeśli chodzi o prywatyzację, historia pokazuje, że pośpiech może być niewskazany. Jeszcze kilka lat temu OMV i MOL zabiegały o kupno pakietu akcji Orlenu, oferując 34-40 zł. Teraz walory płockiej rafinerii są warte ponad 56 zł. Patrząc z tej perspektywy, to dobrze, że skarb nie zdecydował się odsprzedać akcji PKN. Ta spółka jest dla państwa jednym z najbardziej strategicznych przedsiębiorstw i w związku z tym nie liczyłbym na szybką prywatyzację. Jeśli już, to szybciej spotka to Lotos. Jednak oczekuję, że może to nastąpić najwcześniej za 2-3 lata. Mimo wstrzymywania się z prywatyzacją giełdowych rafinerii obie mają szansę na dalszy rozwój w dotychczasowym tempie i przy wysokiej rentowności.
Ryszard Kaczmarek
szef Biura Maklerskiego Reflex
Strategii, która nie zakłada prywatyzacji oraz fuzji Orlenu i Lotosu, można się było spodziewać. Z drugiej strony trzeba przyznać, że obie rafinerie nie potrzebują żadnych rewolucyjnych zmian. Powinny skupić się na pilnowaniu udziałów w rynku. PKN kontroluje obecnie 54 proc. rynku hurtowego paliw, a Lotos ma 21 proc.
Sądzę, że rząd będzie chciał zachować na dłużej posiadane pakiety akcji tych rafinerii ze względu na ich strategiczny charakter dla państwa. Trzeba jednak pamiętać, że akcjonariusz państwowy jest mało efektywny. Być może dobrym rozwiązaniem dla Orlenu byłoby zawiązanie porozumienia z firmą mającą dostęp do złóż ropy. Największe szanse na zawarcie takiej umowy mamy w Kazachstanie lub Iraku. Rosja jest poza zasięgiem naszych rafinerii.