Farmaceuta powinien stosować zasady merchandisingu. Musi jednak uważać.
Jednym z nowych, związanych z marketingowym zarządzaniem apteką terminów jest merchandising. Definiowany jest on w sposób zróżnicowany — od najbardziej szerokiego (lokalizacja apteki, budowa jej wizerunku), poprzez działania związane z zarządzaniem (polityka cenowa, zarządzanie personelem), aż po urządzanie wnętrza placówki (wraz z odpowiednim ułożeniem leków na półkach).
Wiadomo, iż podstawowe zasoby leków w aptece są kształtowane przez potrzeby klientów (mieszkańców), a także lokalizację placówek medycznych. Inny będzie asortyment w aptece w dzielnicy zamieszkanej przez osoby młode, z małymi dziećmi, a inny w okolicy, w której dominują gospodarstwa domowe emerytów, z przychodniami lekarskimi dla tej grupy osób.
Nawiązanie kontaktów z importerem, który zwiększy asortyment produktów w aptece, może spowodować wzrost obrotów. Powinny one być jednak tak wyeksponowane, aby wzbudziły zainteresowanie klienta.
Farmaceuci powinni być jednak krytycznie nastawieni do tych firm, które chcą wyposażyć aptekę w produkty czy urządzenia zaopatrzone w ich logo i markę. Pacjent nie powinien bowiem odnosić wrażenia, iż apteka nie jest nastawiona na jego dobro, lecz chce realizować cudze interesy.