Propozycja Zyty Gilowskiej redukcji składki rentowej nie jest jakimś rewolucyjnym ruchem, niemniej stanowi krok w dobrym kierunku. Wprawdzie zapowiadane zmiany bardziej preferują pracowników niż pracodawców, jednak również ci ostatni skorzystają, jeśli pomysł pani minister finansów wejdzie w życie.
W sytuacji, gdy pensje netto wzrosną, naciski na podwyższenie płac będą mniejsze. Ponadto więcej pieniędzy w kieszeni przełoży się na wzrost konsumpcji. Z kolei większy popyt wymusi większą podaż towarów i usług. Tym samym przybędzie miejsc pracy. Ktoś przecież musi wyprodukować pożądane na rynku dobra — nie wszystkie da się sprowadzić z zagranicy.
Rządowe plany obniżenia pozapłacowych kosztów pracy z pewnością byłyby bardziej ambitne, gdyby minister Gilowska nie musiała się obawiać reakcji Andrzeja Leppera i Romana Giertycha. Koalicjanci mogliby odrzucić projekt ustawy, gdyby na zmianach w większym stopniu zyskiwali pracodawcy. Szkoda, że aż tak bardzo trzeba się dziś liczyć z głosem populistów. Bez nich szanse na zmniejszenia bezrobocia oraz wyjście z szarej strefy byłyby dużo większe.
Marek Zuber
główny ekonomista IDMSA