NBP nie ukrywa, że przedsiębiorstwa, mające dziś zamrożone w depozytach aż 170 mld zł, już się odkuły po kryzysie. A jednocześnie na ankietę banku centralnego, w której pada pytanie, czy zamierzają podnieść ludziom płace, twierdząco odpowiada zaledwie 20 proc. Podobne wnioski płyną z badań TNS OBOP: 65 proc. przedsiębiorstw w ostatnim półroczu nie podnosiło wynagrodzeń, a jeszcze więcej – bo 66 proc., w następnym także nie zamierza. Tylko 23 proc. bierze taką konieczność pod uwagę. To zwykle duże firmy, zatrudniające ponad 250 osób, z kapitałem zagranicznym. Nawet jednak one nie planują podwyżek o więcej niż 3–5 proc. I nie wszystkim po równo.
Pracownicy się buntują. Ale pracodawcy twardo stoją na stanowisku, że na podwyżki pensji jeszcze nie czas. Pomaga im w tym GUS, donosząc, że bezrobocie nie maleje. Wynosi już 13 proc. W małych firmach prywatnych to wystarczający argument.
Dr Jacek Męcina z Instytutu Polityki Społecznej UW tłumaczy na łamach tygodnika, że teraz przedsiębiorstwa wolą nadwyżki finansowe inwestować w swój rozwój. Zwłaszcza że przez ostatnie lata polskie w ogóle tego nie robiły.
– Inwestycje są konieczne, bez nich nie przybędzie nowych miejsc pracy – tłumaczy Męcina. – Jeśli jednak przedsiębiorca chce wydać pieniądze na nowe maszyny i technologie, nie może przeznaczać ich na podwyżki płac. Kiedy już musi, płaci punktowo: osobom, które są firmie najbardziej potrzebne.
Dyktować pracodawcom warunki mogą ci, którzy do tej pory także zarabiali najlepiej. Należą do nich: dobrzy informatycy, szefowie projektów w budownictwie, specjaliści i menedżerowie, lekarze - wymienia "Polityka".