Jan Olszewski. Z należnym respektem odnotowujemy przebudzenie się ze stanu hibernacji byłego premiera, który został wczoraj przewodniczącym Ruchu Patriotycznego i będzie jego naturalnym kandydatem do Pałacu Prezydenckiego. Szczególnie podziwiamy sprytny marketingowy chwyt Olszewskiego — o wyborze na prezydenta RP, czyli Rzeczypospolitej Polskiej, może zaledwie pomarzyć, ale prezydenturę RP, czyli kanapy pod nazwą Ruch Patriotyczny, ma gwarantowaną.
Gerhard Schröder. Słabnący kanclerz federalny gorączkowo szuka wytłumaczenia bardzo niskiego tempa wzrostu gospodarczego RFN za jego rządów. Najnowsza teza brzmi: wszystkiemu winne jest wprowadzenie euro! To wspólna waluta miałaby być głównym hamulcowym, albowiem Niemcy podobno straciły przewagę wynikającą z realnie korzystnego oprocentowania. Takie tłumaczenie jest rozpaczliwą próbą zagrania na społecznej nostalgii za marką. Trudno jednak przypuszczać, aby wyborcy dali się na to nabrać.