Francuscy inwestorzy Arcelora nie są zadowoleni z przejęcia rosyjskiego Siewierstalu. Ale czy cokolwiek wskórają?
Arcelor, europejski koncern stalowy, musi wyjaśnić inwestorom, dlaczego zdecydował się na wartą 13 mld EUR umowę z Siewierstalem, udaremniając tym samym próbę wrogiego przejęcia przez hinduski koncern hutniczy Mittal Steel. W piątek Arcelor zdecydował się na zakup rosyjskiej firmy. Powstałby w ten sposób największy na świecie producent stali z 46 mld EUR aktywów i ponad 10 mld EUR zysku netto. 40 proc. jego zysku pochodziłoby z rynków rosyjskiego i brazylijskiego.
Colette Neuville, prezes ADAM, lobby mniejszościowych akcjonariuszy Arcelora we Francji, zamierza jednak zwrócić się do Josepha Kinscha, prezesa spółki, oraz luksemburskiej Komisji Nadzoru Sektora Finansowego (CSSF) o wyjaśnienie okoliczności zawarcia umowy. Jej zdaniem, Siewierstal powinien albo złożyć ofertę na wszystkie akcje Arcelora, albo też obie firmy powinny rozpocząć procedurę fuzji, z wyceną aktywów obu spółek. Decyzja, zdaniem ADAM, powinna zostać podjęta na walnym zgromadzeniu akcjonariuszy.
Arcelor posiadałby 68 proc. udziałów nowego stalowego giganta. Po wchłonięciu rosyjskiego koncernu stałby się największą firmą metalurgiczną na świecie, detronizując Mittal Steel.
Fuzja ma zostać sfinalizowana do końca lipca. Dyrekcja grupy Arcelor liczy na to, że po połączeniu jej akcjonariusze nie sprzedadzą akcji Mittalowi, który stara się o przejęcie kontroli nad europejskim rywalem.
Hinduski potentat stalowy zaoferował przed tygodniem 37,74 EUR za jedną akcję Arcelora. Daje to wycenę spółki na poziomie 25,8 mld EUR. Po połączeniu Lakshmi Mittal, główny właściciel Mittal Steel, kontrolowałby około 10 proc. globalnej produkcji stali.